+ Meer informatie

Blauwhelm in Bosnië

"Nog 64 dagen; ik mis het thuisfront verschrikkelijk"

4 minuten leestijd

We zijn dus nu met veel moeite na mijn verlof weer op de plaats waar we moeten zitten: Srebrenica. Na het "dichtzitten" van het gebied zijn we met veel vertraging en gecontroleer van de Serven hier aangekomen. Onderweg kwamen we langs de moslimloopgraven, waar de moslims dag en nacht verblijven om hun grondgebied tegen de Serven te verdedigen. Dat konvooi liep allemaal wel behoorlijk snel door, alleen hebben we bij Iron Bridge een poos stilgestaan. Dat was ook de plaats tot waar het laatste konvooi is gekomen en die moesten daar omkeren en terug naar Lucavac rijden. Geen toe- stemming van de Serven dus. Weg post, weg eten, weg alles. Eten is hier dus nog genoeg op voorraad, en anders wel op rantsoen, maar door te lang zonder post zitten, stijgt de demotivatie toch wel, hoewel dat bijna niet te merken is.

Heimwee
Er is hier geweldig veel werk verricht en dat is direct te zien als je de compound doorloopt. De eetzaal en de bar zijn volledig gereviseerd en opgeknapt en beschilderd en er zijn slaapaccommodaties gemaakt in twee lange rijen door het gebouw verdeeld. Zo heeft iedereen samen met twee anderen (drie personen per kamer) toch een beetje privacy. Toen ik hier net zat bekroop me een verschrikkelijk gevoel van heimwee. Zelfs zo dat ik er gewoon ziek van begon te worden, overgeven en een paar slapeloze nachten. Maar nu heb ik twee wachtbeurten van acht uur er op zitten en ik begin de draai weer te krijgen en het weer positiefin te zien.

Beveiliging
Ons peloton bezet momenteel een post in het zuiden van de enclave, post "Hotel". Voor de tijd dat we niet op de post zitten, worden we ingezet op de compound om wacht te lopen: compundbewaking, politiekantoorbewaking, quick reaction force, het lopen van sociale patrouilles en allerlei andere hand- en spandiensten. "Quick reaction rond het kamp en voor de hele enclave. Deze groep is binnen vijf minuten gereed uit te rukken met de YPR (gepantserd personeelsvoertuig). De "Compoundbeveiliging" is gecombineerd met de Politiekantoorbewaking. Als taak heb je dan het birmenlaten en uitlaten van alle UN-voertuigen en -personeel en het controleren van lui die je niet eerder gezien hebt. De hele dag heb je aandacht van kinderen die maar drie uur per dag school hebben en verder niets om handen hebben.

Sociale patrouille
Dan kennen we de "Sociale Patrouille" (showing the flag). Die bestaat uit het niet-agressief overkomend door de stad lopen en de mensen laten zien dat je er voor hen bent. We lopen dan met zo'n zes man, kogelvrij vest aan, de geweerloop naar beneden en baret op in plaats van helm. Wel rijdt er achter ons aan een voertuig met daarin zwaardere bewapening, onze helmen en gewondenverzorger + tas. Gisteren op het politiebureau van de plaatselijke politie, de Portugese, Canadese en Hollandse civiele politie, liep ik wacht toen er een burger kwam met een handgranaat die hij bij het bewerken van zijn land had gevonden. Dat was dus een blindganger, waar de ring al uit was, en het enige wat hem tegenhield om te ontploffen was de veer, die overigens nog net schuin in de bovenkant vast zat. Daar gaat je hart dus wel even iets sneller van slaan en ik heb hem snel in de schaduw gezet om het werken van het ijzer door de warmte van de zon tegen te gaan, en gauw de explosievendienst gebeld. Die hebben hem meegenomen om hem op een afgelegen locatie te laten exploderen. Ook weer opgelost.

Stilte voor de storm?
Alles wordt hier in de hand gehouden, op de konvooien die niet meer door de Serven het gebied ingelaten worden na dan. Best wel irritant als je veel schrijft en alles gaat het gebied wel uit, maar er komt niets in. Op het ogenblik is het vrij rustig. Stilte voor de storm? Alleen de laatste nacht is het even een beetje heen en weer schieten geweest in het centrum van de stad. Maar dat was zo minimaal dat de Quick reaction force er niet eens uit geweest is. Voor de start van onze evacuatie tel ik nu nog 64 dagen. En eerlijk gezegd kijk ik daar naar uit, want ik mis het thuisfront verschrikkelijk. Jullie hebben de vragenrubriek even moeten missen, maar we pakken de draad nu snel weer op. De voorraad is nog steeds groot genoeg. Deze keer een vraag over homoseksualiteit. Is het minder erg als nette mensen deze zonde bedrijven? Nee, zegt ds. Van Kooten, het blijft een gruwel in Gods ogen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.