+ Meer informatie

Het Woord horen en getrouw bewaren

Jaarlijkse toogdag GBS in Utrecht:

8 minuten leestijd

De uitbouw tot Bijbelgenootschap dat is de taak die het GBS zich gesteld heeft. Dat is ook volgens de opdracht die in Lucas 11 staat: zalig zijn degenen die het Woord Gods horen en Hetzelve bewaren. Aldus ds. J. van Haaren in zijn openingswoord op de zaterdag in Tivoli te Utrecht gehouden Toogdag van de Gereformeerde Bijbelstichting. Naar schatting 1400 mensen gaven blijk van trouw aan het werk van de GBS: vertaling die in de tijd van de Reformatie geschonken werd te handhaven en zo mogelijk foutloos te blijven uitgeven.

Onder de aanwezigen bevond zich de heer O. R. D. Wallis, namens het Engelse Trinitarian Biblesociety, waarmee nauwe contacten worden onderhouden. Na de openingstoespraak van ds. Van Haaren voerde ook hij het woord. „Onze hoop en onze gebeden zijn dat deze Bijbel middel mag zijn tot het grote geestelijke zegen." Wij zijn beide door het evangelie verbonden en wij wensen samen te strijden, aldus de heer Wallis.
Hij wees vervolgens op de Engelse aanwezigheid op de Synode van Dordrecht in 1618-1619. Het moet nu toch ook mogelijk zijn samen op te trekken en voor een getrouwe vertaling in te staan, zo meende hij.
In de pauze werd druk gebruik gemaakt van de gelegenheid om Bijbels en brochures te kopen. De opbrengst van deze verkoop bedroeg ƒ 3240,—. De collectes beliepen een bedrag van ƒ 16.200,— zodat de kas van de GBS bijna ƒ 20,000,— rijker werd. Men heeft het, in verband met een verbeterde uitgave van de GBS-Bijbel hard nodig, zo betoogde men.

PRIJSGEVEN
Ds. Van Haaren die een verklaring gaf van Lucas 11- vers 28 wees op de door Rome vergoddelijkte mens: de moeder Gods. Maar, aldus de Amersfoortse predikant, zij is alleen de moeder des Heeren naar de menselijke natuur. Het komt omdat Rome het Woord van God heeft prijsgegeven dat zij dit kwaad doet. Samenwerking met hen van diegenen die zeggen protestant te zijn is helemaal vreselijk.
De betekenis van de Reformatie is dat zij het Woord van God weer als richtsnoer stelde. „Zalig de mens die dat hoort en bewaart." Dan worden mensen door de Heilige Geest overtuigd van zonden en dan wordt hen de enige Troost voorgehouden. Het geloof is immers uit het gehoor en het gehoor uit het Woord Gods. „De grond waarop wij wonen", aldus ds. Van Haaren", is doordrenkt van het bloed van onze vaderen. Waarom? Voor het Woord Gods."
Het is echter niet genoeg het Woord te horen, het moet bewaard worden zoals zaad dat in de goede aarde valt. Daarvan wordt gezegd dat diegenen waarin het valt het in een eerlijk en goed hard bewaren. Dan zullen ook de vruchten niet ontbreken.
„Satan zoekt vandaag", aldus ds. Van Haaren, ,,met de Bijbel in de hand de Bijbel te verwoesten." De Wereldraad van Kerken stelt er zich zelfs achter. Hoe ander was dan het „getrouw overgezet" van onze reformatorische vaderen. Aan de hand van een voorbeeld, inleidende woorden bij het boek Ruth, bewees hij hoe de grenzen tussen de wereld en de kerk worden uitgewist.
Ds. A. J. Wijnmaalen sprak vervolgens óver „een zuiver geluid", naar aanleiding van psalm 89 vers 16. Het geklank was bekend in Israël. Er waren twee zilveren trompetten waarop op verschillende wijze kon worden geblazen. Eens in de vijftig jaar blies men in verband met het jubeljaar. Het is een wonder als er een volk is, dat dan alles in Christus terugkrijgt.
Niet alleen de zilveren trompetten, wet en evangelie, geven geklank, ook de schelletjes onder aan de mantel van de hogepriesters gaven geluid. Het geluid van Jezus Christus en die gekruisigd. Laat de zilveren trompetten dan inwisselen voor papieren toeters. Zij zijn vals en geven schrille klanken. Laat de Statenvertaling, eens door ds. Bogerman „een monument eeuwig" genoemd dan niet voor allerlei boekjes, zoals het NBG die brengt, vervangen.

GEKLANK
Een mens kan, veroordeeld, opgaan naar Gods huis. Ondanks zijn oordeel is de liefde Gods in zijn hart uitgestort. „Het is een eeuwig wonder", aldus ds. Wijnmaalen, „ais het aan de kant van de mens afgesneden wordt." Als de goudmijn van het evangelie ontsloten wordt hoort hij een vertroostende en bemoedigende klank.

Ds. F. Mallan van Vlaardingen besloot de morgenbijeenkomst met te spreken van een ernstige en liefderijke vermaning. „Houdt dat gij hebt", klonk het voor de gemeente van Philadelphia. Wat hadden zij? Een geopende deur. Het is geen kleine zaak. Het is mogelijk omdat hij die daar sprak als de Koning van de Kerk aan het vloekhout des kruises hing. Het was een voorrecht, aldus ds. Mallan, dat Hij door de leraar van Philadelphia het zuivere Woord liet verkondigen.
De Heere is het die opent en sluit. Gods volk moet ervaren dat het kleine kracht heeft. Ontkrachting in zichzelf is de grootste genade. Ds. Mallan haalde hierbij aan dat de eerste GBS-Bijbel enkele foutjes vertoonde, terwijl men graag een geheel foutloze Bijbel had gehad. Het is een voorrecht als wij ook deze wijze kleine kracht hebben en over de teleurstelling heen mogen zien, maar het Woord hebben mogen bewaren. Bovendien: „de Waarheid zal toch zegevieren."
De middagbijeenkomst werd geopend door ds. H. van Leeuwen uit Elburg. De zuivere kracht van het Woord, was zijn onderwerp, naar aanleiding van 2. Kon. 2 vers 18 tot 22. Kan ik u Bijbelvrienden noemen? zo begon hij. Om Bijbelvrienden genoemd te kunnen worden moeten wij de reinigende kracht van het Woord ervaren.

GIFBRON
De problemen van deze tijd, aldus ds. Van Leeuwen, vindt men in water- en luchtverontreiniging. In Jericho had men een gifbron waarin een schaal met zout geworpen moest worden om haar goed te maken. Het puin moest tot een teken blijven, Jericho had eigenlijk niet meer opgebouwd mogen worden. Het is echter toch gebeurd. De vloek der zonde werkte door in de gifbron die het maatschappelijk leven bedreigde. Ook de godsdienst werd bedreigd. Veel ernstiger is dat er gifbronnen zijn die beheerst worden door de Geest der duisternis. Staat, kerk en school worden geïnfecteerd. De grote gifbron is ons eigen hart. Maar er is een middel tot genezing: de onwederstandelijke kracht van de Heilige Geest, die zich bedient van het zuivere woord der Waarheid.

Ook ten opzichte van het leven der kerk hebben wij een nieuwe schaal nodig: een nieuwe beleving, geen nieuwe vertaling. De oude vertaling wordt een nieuwe vertaling als Hij zegt: ziet Ik maak alle dingen nieuw. Ds. P. Blok sprak daarna over het volk dat de getrouwigheden bewaart. Wie zijn het die deze dingen bewaren: Gods kinderen. Zij beginnen bij de oorsprong: Gods welbehagen. Als Gods kerk bij haar hart is, moet zij bekennen zich altijd naar de rampzaligheid toe te werken. Aan diegenen echter waarmee God komt afhandelen zijn Zijn getrouwigheden betrouwd. Hij wees vooral op de betrekkelijkheid van de ijver voor het werk der Statenvertaling. Hoe komt het dat een zee van Bijbelvertalingen over ons heen gaat? Het is de gevallen mens die zijn best doet. Maar laat ieder zorgen dat hij met al zijn ijver niet naar huis gaat, sterft en verloren gaat.

NIET VERSAGEN
Tot slot sprak ds. E. du Marchie van Voorthuijsen uit Leersum. Aan de hand van enkele voorbeelden toonde hij aan hoezeer de nieuwe vertalingen het werk van de mens in het midden zetten en Gods werk verloochenen. „Niet versagen", aldus de Leersumse predikant, „in de strijd tegen de zogenaamde nieuwe vertalingen. Het is een schrikkelijke verdwaling."

Hij haalde teksten aan uit Romeinen 7, uit 2 Cor. 5 en uit Openbaringen 22. In Romeinen 7 vers 15 staat Paulus: „wat ik uitwerk weet ik niet." Dacht u dat Paulus dat niet wist? Men maakt, aldus ds. Du Marchie, van Paulus een gefrustreerd persoon, een mens met een psychisch complex. Zo van: ik zie het niet meer zitten. Tenslotte sprak ds. Du Marchie een vermanend en waarschuwend woord voor ieder.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.