+ Meer informatie

Berlijnse weerbericht: Laaghangende bewolking

De barometer in de Oost-West verhouding

3 minuten leestijd

De jong^ste discussie over Berlin tussen de drie Westelijke g'eallieerden en de Bondsrepubliek enerz^ds en de Sovjet-Unie en de DDR anderz:yds bewezen opnieuw dat de vier-mogfendhedenovereenkomst over Berl\jn in september 1977 g-eenszins een einde heeft g-emaakt aan de g-eschillen over deze stad.

Berlijn blijft in de ontspanningspolitiek tussen West en Oost een kritische noot. Evenals bij de SALT-gesprekken over de begrenzing van de strategische bewapening het geval is, kunnen we in de kwestie Berlijn precies afmeten hoe de werkelijke verhouding tussen Oost en West eruit ziet. Het antwoord luidt: niet bijzonder goed, maar ook niet zo slecht als in het verleden het geval was tijdens de Berlljn-blokkade in 1948, het Chroetsjev-ultimatum in 1958 en de bouw van de muur in 1961.

Aanleiding tot de jongste discussie over Berlijn was de verklaring van de drie Westmachten en de Bondsrepubliek tijdens de Londense topconferentie begin mei. De geallieerden vestigden in het bijzonder op twee punten de aandacht: In de eerste plaats stelden ze vast dat de geallieerde rechten, zoals ze in geheel Berlijn hebben bestaan na het einde van de tweede wereldoorlog, onverminderd blijven gelden, dus ook in Oost-Berlijn. Bovendien benadrukten ze dat de vier-mogendhedenovereenkomst van 1971 de binding van West-Berlijn aan de Duitse Bondsrepubliek bevestigt en haar verdere ontwikkeling toelaat. Omdat deze verklaring voor het eerst sedert lange tijd opnieuw door de regeringsleiders werd afgelegd is ze van groot belang. Dit belang wordt nog eens onderstreept doordat ze mede ondertekend werd door de nieuwe Amerikaanse president Carter, die nog maar aan het begin van zijn regeringsperiode staat.'

Geschiedenis Met deze verklaring geeft het Westen antwoord op pogingen van het Oosten in de laatste jaren die erop gericht waren de rechten van de Westelijke geallieerden in Oost-Berlijn te beknotten de bindingen van West-Berlijn aan de Bondsrepubliek af te De Brandenburger Poort, scheiding tussen Oost- en West-Berlijn. Soldaten van het Oostduitse leger bouwden hier een betonnen muur om te voorkomen dat men vanuit West-Berlijn naar het Oostelijk stadsdeel kan kijken. zwakken en West-Berlijn zelf als een aparte politieke eenheid te behandelen. Het Oosten grondde dit streven vooral op een zin die voorkomt in de verklaring van 1971 en waarin wordt verklaard dat WestBerlijn geen deel uitmaakt van de Bondsrepubliek en ook niet dooi- Bonn geregeerd -kan wórden. •:3.%JpB,9Uife%afe^^s

l:S18i5lf*;:^SliiSi»il-:
muleerd. Vooral de DDR-leiding heeft deze aanwezigheid bestreden omdat ze in dit recht een beperking van haar souverelniteit over Oost-Berlijn ziet. Berlijn is in deze visie de hoofdstad van de DDR. Het verscherpte verzet van de DDR, zoals dat de laatste tijd in het SED-orgaan „Neues Deutschland" tot uitdrukking komt was de voomsiamste reden voor de verklaring over Berlijn, op de Europese topconferentie afgelegd. De Westelijke geallieerden onderstreepten deze verklaring nog eens met eep grote militaire parade op de Straat van de 7e juni.die naar de Brandenburger Tor en daarmee naax de m\|\jfj,jj leidt. Ze denken er niet over om de DDR ook maar enigermate hierin tegemoet te komen. Ook de vorm waarin de parade gehouden werd benadrukt dat de Westelijke geallieerden niets van hun rechten willen prijs geven. Het is vijf jaar geleden dat dit voor het laatst gebeurde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.