+ Meer informatie

Methadon blijft hulpmiddel bij de drugsbestrijding

Onderzoeker G. Sijlbing bracht rapport uit

5 minuten leestijd

AMSTERDAM — De belangstelling voor methadon is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Methadon, het verslavende vervangingsmiddel voor drugs heeft een niet meer weg te denken plaats veroverd in de drugsbestrijding. Door de overheid gefinancierde methadonbussen voldoen aan de wanhopige vraag van verslaafden die geen kans zien aan heroïne te komen. Onderzoeker drs. G. Sijlbing van de Stichting voor Wetenschappelijk Onderzoek van Alcohol en Druggebruik (Swoad) in Amsterdam: „Als hulpmiddel bij het afkicken zal methadon altijd wel blijven bestaan."

Sijlbing heeft onlangs een rapport gepubliceerd over het methadonverstrekkingsprogramma van de GG en GD in Amsterdam. Aan dat programma nemen op dit ogenblik 1021 verslaafden deel. Gelijksoortige onderzoeken lopen in Haariem en Utrecht. In hoeverre de methadonbus een doelmatig hulpverleningsmiddel is komt in een volgend onderzoek van de Swoad aan de orde.

De onderzoeken in Amsterdam, Haarlem en Utrecht zijn gestart nadat het ministerie van Volksgezondheid en milieuhygiëne kenbaar had gemaakt meer inzicht in de methadonverstrekkingsprogramma's te willen hebben. Sijlbing: ,,Omdat deze programma's zoveel geld kosten, wil men meer weten van de inhoud. Ook bestond de indruk dat er te weinig resultaten met de methadonbussen werden geboekt".

Methadon is buitengewoon populair geworden. „Iedereen vraagt een methadonverstrekkingsprogramma aan", aldus Sijlbing. Vooral de consultatiebureaus voor alcohol en drugs werken volgens Sijlbing veel met methadon.

Sijlbing maakt onderscheid tussen drie soorten programma's waarin met methadon wordt gewerkt. ,,Je hebt een programma waarbij alleen methadon wordt verstrekt, zonder dat er enige andere vorm van hulpverlening plaatsheeft. Bij andere programma's heeft men de bedoeling de verslaafden van de drugs af te helpen. Weer andere programma's hebben het doel behalve de verstrekking van methadon zoveel mogelijk begeleiding te geven."

Andere vormen van hulpverlening aan drugsverslaafden buiten de methadonverstrekkingsprogramma's heeft de Swoad niet kunnen onderzoeken. Aan de noodzaak van dergelijke onderzoeken twijfelt Sijlbing niet. Vorige week vrijdag nog maakte de Landelijke Federatie van Junkiebonden tijdens een congres in Rotterdam het verwijt dat de neutrale hulpverlening aan verslaafden in ons land voor een groot deel in handen is van de Bhagwan. Deze beweging zou subsidies voor hulp aan drugsverslaafden in eigen zak steken. Verslaafden zouden door de Bhagwan gehersenspoeld zijn. Op het jünkiecongres werd ook kritiek geuit op de machtsopeenhoping binnen de hulpverlening Zo zou de toekomstige directeur van de Jellinekkliniek in Amsterdam, dr. M. Kooyman, zeker 47 dubbelfuncties in de drugsbestrijdingswereld vervullen.

Pottekijkers

Het heeft volgens de Swoad-onderzoeker Sijlbing ,,ontzettend veel zin" om de hulpverleningsprogramma's bij instellingen als de Jellinekkliniek en de Bhagwan-beweging onder de loep te nemen. Sijlbing: „Wij zouden wel willen, maar dat is niet zo gemakkelijk. De belangrijkste oorzaak daarvan is, dat deze hulpverleningsinstellingen niet graag hebben dat buitenstaanders binnen komen kijken."

Sijlbing verwondert zich er eigenlijk over dat de pers zo'n ophef gemaakt heeft over een conclusie in het rapport dat verslaafden steeds op jongere leeftijd aan de drugs raken. In de onderzochte groep die deelneemt aan het ververstrekkingspfogramma van de GG en GD in de hoofdstad zijn 45 verslaafden opgenomen die op hun dertiende of veertiende jaar heroïne zijn gaan gebruiken. „In de hulpverlening is dat al lang bekend", meent Sijlbing.

Gemeenplaatsen

Veel meer waarde geeft hij aan een andere conclusie. ,,Het is gebleken dat vooral de Surinaamse heroïnegebruikers met dit methadonprogramma goed te bereiken zijn. Dit project is indertijd speciaal opgezet voor Surinamers, omdat men meende dat zij niet via andere hulpverleningsprogramma's te bereiken waren. Met de methadonbus is deze groep best te bereiken", aldus Sijlbing.

Sijlbing rekent af met een aantal gemeenplaatsen die de ronde doen over druggebruikers. In zijn onderzoek is hij tot de conclusie gekomen dat er geen sprake van is dat verslaafden voldoen aan het idee van zwervers en schorriemorrie. „De meeste mensen wonen ergens", zegt Sijlbing. „Een groot aantal heeft een schoolopleiding achter de rug. Behalve een enkeling, zie je niet dat ze drugsgebruiken."

Uit het rapport blijkt dat meer dan de helft van de 632 geënquêteerde verslaafden een lts- of mavodiploma en een beroep heeft. Wel heeft ruim 80 procent van de ondervraagden geen baan. Zij leven van een sociale uitkering. Het gaat volgens Sijlbing vaak om mensen die niet meer mee willen doen aan de samenleving. Er zijn er bij die een keertje heroïne gebruikt hebben en dat gewoon lekker vinden. Bij grote groepen verslaafde jongeren speelt volgens Sijlbing een gebrek aan liefde in vroeger jaren mee.

Doemdenken

Sijlbing maakt een duidelijk onderscheid tussen de achtergrond van blanke en Surinaamse of Molukse verslaafden. ,,Als je van de blanke gebruikers hun jeugdgeschiedenis hoort, kom je er achter dat die vaak droevig is geweest. Bij Molukkers en Surinamers zijn meer sociale en culturele problemen de oorzaak van druggebruik." Sijlbing constateert een doemdenken bij de tegenwoordige jeugd. „De jeugd voelt zich een beetje uitzichtloos."

Alleen methadon verstrekken is eigenlijk geen hulp aan de verslaafden, gelooft Sijlbing. „Daarmee los je de dieper liggende problemen niet op. Je moet de oorzaken achterhalen en dat proberen recht te zetten."

Methadon neemt als verslavend vervangingsmiddel van drugs alleen de ontwenningsverschijnselen weg. In Amerika lukt het een beetje om verslaafden met methadon van hun heroïnebehoef te af te helpen. ,,Maar dan kom je van de regen in de drup", gaat Sijlbing hier tegen in. ,,Ze geven daar de gebruikers een enorme dosis methadon. Het gevolg is dat je dan wel met een methadon verslaving zit."

Hulpmiddel

Vooruitlopend op zijn onderzoek naar de doelmatigheid van de methadonbussen verklaart Sijlbing dat er ,,zeker meer bij moet komen dan alleen de verstrekking van methadon". ,,Uit humane overwegingen zou je het moeten doen. Maar het is niet het uiteindelijke doel. Je zou je anders ook kunnen afvragen waarom geen gratis heroïne verstrekken. Wat geeft het om heroïne uit te delen als methadon hetzelfde effect heeft. Als hulpmiddel in de eerste twee à drie weken afkicken, om de verslaafden door die verschrikkelijke ontwenningsperiode heen te loodsen, zal methadon altijd wel blijven bestaan."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.