+ Meer informatie

Maersk Yare trekt tienduizenden 'stuurlui' naar Scheveningen

4 minuten leestijd

SCHEVENINGEN - „Vroeger op die galeien hadden ze duizend van die gasten aan boord. En die konden roeien! Ze gingen al ie Icanten op. Nu hebben ze automatische stuurinrichtingen en kijk: Vast op het strand. M'n buurvrouw is al aan het sjouwen met emmers water. Die wil er een einde aan zien".

Door W. de Jongste en R. Pasterkamp

Ze staan écht aan de wal en de humor is niet van de lucht. Als ooit het spreekwoord over die beste stuurlui waarheid is geworden, is het wel dezer dagen in Scheveningen. De oude zeebonk („'k heb dertig jaar op dat plasje gedobberd, meneer"), de ambtenaar („wat een belangstelling") en de Hagenees („de broekspijpen omhoog en met z'n allen douwe") staan broederlijk naast elkaar op de boulevard in Scheveningen.

De ogen zijn constant gericht op het Britse containerschip Maersk Yare. „Ze krijgen 'm nooit los", verzekert een pijprokende ouweheer. „Die sleepboten hebben bij elkaar .12.000 paardekrachten. Nooit genoeg. Er moeten er minstens nog 7000 bij". De kenner kreeg ongelijk. In de nacht van maandag op dinsdag komt de Maersk Yare los van de kust.

Maar ver komt het transport niet. Ter hoogte van Kijkduin hebben de bergers het schip opnieuw laten stranden omdat het teveel slagzij maakte. Machteloos gekanteld op bakboordzijde schurkt het schip op het zand. Scheveningen heeft er een ongekende attractie bij.

Oudejaarsdag 1990. Een kerkklok wijst half twee. Recht tegenover de rode vuurtoren van Scheveningen ligt de Maersk Yare op 150 meter van het strand. Dag in dag Uit voer het schip met containers vanuit de Scheveningse haven naar Engeland en weer terug. Tot donderdag 27 december: De Maersk Yare ging niet zoals het hoort tussen het rode en groene havenlicht door, maar koerste recht op de kust af.

Verantwoord

Gewapend met videocamera, fotoof filmtoestel en in ieder geval stevig ingepakt komen duizenden deze laatste dag van het jaar kijken. Opvallend veel mensen uit de gereformeerde gezindte laten hun sporen in het zand na. „Een verantwoord uitje", zegt een vader uit Gouda terwijl hij twee dochtertjes in de gaten houdt die aan de vloedlijn spelen, „'s Zomers kun je hier niet komen". Hij weet dat de sleepboten om half drie weer een trekpoging zullen wagen. „Dat heb ik van m'n broer. Die heeft het gelezen op Teletekst". Iets verderop probeert een andere vader zijn dochter precies zo neer te zetten dat èn zij èn het gestrande schip op de gevoelige plaat komen. „Nee, Carolien. Ga nou daar staan. Anders mag je niet meer mee". De waarschuwing heeft geen effect.

Het schip op het strand houdt heel Scheveningen in de ban. Het is het gesprek van de dag. Ook op zondag. Ds. P. van Zonneveld, christelijk gereformeerd predikant, bepaalde afgelopen zondag zijn kerkgangers in drie punten bij het thema "Vastgelopen".

Villa

„We zijn gepensioneerd en dan grijp je elk uitje aan", zegt één van de twee oudere heren die inmiddels iedere dag zijn wezen kijken. Op de fiets komen ze uit de binnenstad. „Gisteren kon je hier niet lopen". Over de kosten van de operatie zijn ze het gauw eens. „Van dat geld kun je met je hele familie tot je dood toe in een villa met zwembad gaan wonen. Hou je nog geld over".

Nog steeds groeit de schare belangstellenden. Tramlijn 11 stopt bijna op het strand, taxi's droppen hun passagiers tegenover het schouwspel. Het gerucht gaat dat de horeca-ondernemers in Schevingen de bergers hebben gevraagd de klus wat te rekken. Immers: Een schip op het strand is geld in hun kassa.

Dat moet een Siberisch uitziende worstverkoper beamen. Hoeveel hotdogs hij per dag omzet blijft geheim. „Gisteren was ik helemaal los". Een snelle schatting leert dat er 150 worsten (a drie gulden) per uur worden verkocht. Zijn mobiele kraam posteerde de worstverkoper vrijdagmorgen tegenover de Maersk Yare. „Ik ben de enige met vergunning. Zie je die kar daar? Die vent komt iedere dageen stukkie dichterbij".

Rond half drie komt er inderdaad beweging in het schip. Maar het feest is al snel over. De poging van de slepers wordt na een half uur gestaakt. Een striemende regen jaagt de mensen van het strand. Een jongedame steekt haar paraplu op. „Kom mee Wim, we gaan", roept ze tegen haar vriendje. „Laat dat ding maar zitten".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.