+ Meer informatie

DENKEND AAN HOLLAND

3 minuten leestijd

Toen de dichter Marsman zijn beroemde gedicht dat met deze woorden begint, verder schreef, had hij ongetwijfeld het schoons van ons land in beeld: ‘de brede rivieren’ en ‘het lage land’. Ik val hem daar graag in bij, schrijvend met vol uitzicht op de Maas met de prachtige luchten erboven. Maar ‘denkend aan Holland’ wil ik toch ook wel eens bij een paar andere waarnemingen stilstaan. Spreekt ook Marsman even verderop niet over ‘kerken’ en ‘geknotte torens’?

Als min of meer bejaarde kerkganger gaat alles wat met de kerkdienst te maken heeft (plaats, inhoud, inrichting, liturgie) me zeer ter harte. En niet zelden — gelukkig! — bezorgt het meemaken van de dienst me een ervaring van dankbaarheid. Maar toch! Er blijken heel wat vossen te zijn die de wijngaard op z’n minst kunnen ontsieren…

HOLLAND OP Z’N SMALST?

Het bezoeken van kerkdiensten tijdens vakantie in het buitenland is bijv. zo’n vraagpunt. Terwijl de redacties van enkele orthodoxe kranten oproepen aan de lezers doen om toch vooral tijdig door te geven wáár en wanneer Nederlandstalige diensten in den vreemde kunnen worden bijgewoond, beijveren ettelijke ingezonden-stukken-schrijvers zich om u en mij op te roepen in het buitenland toch vooral de diensten van de daar aanwezige kerken te bezoeken, ondanks wellicht de mogelijke taalbarrières en andere liturgische vormen. Want maken we niet deel uit van Gods wereldwijde volk?

Tja, waar doe je dan goed aan; maar thuisblijven in ons smalle land?

VRAGEN AAN DOMINEESLAND..

Laat ik me maar beperken tot wat kritische waarnemingen en vragen die zich in de loop der tijd aan me opdringen als kerkganger én luisteraar:

- het ‘gebed om de opening van het Woord’: waar dient dat toe? Juist, om opening van de Schrift én het hart. Dat gebed zal dus kort en krachtig zijn. Was het maar waar! En toch zegt diezelfde Schrift ons dat onze woorden maar weinige moeten zijn;

- het zogenaamde grote gebed na de preek. Dat daarin de ruimte moet zijn voor alle nood van kerk en wereld spreekt voor zich. Calvijns liturgie geeft daar een prachtig voorbeeld van. Maar moet ik in dat gebed ook nog eens een samenvatting van de preek krijgen? Als ik in de winkel een nieuwe koelkast heb gekocht en van de verkoper de nodige uitleg en instructie heb gekregen, wil ik toch niet aan de kassa nog eens de gebruiksaanwijzing toegelicht krijgen?

- stel, ik ben lid van een gemeente waar gelezen wordt uit de NBG-vertaling van 1951 en de psalmen gezongen worden uit de nieuwe berijming. Er komt een gastpredi-kant die de Bijbellezingen doet uit de Statenvertaling en alle psalmen laat zingen uit de oude berijming. Een dwaling? Nee. Een onbehoorlijk gedrag? Ja. De eredienst is geen particuliere liefhebberij. Moet voor zo’n dominee ook niet gelden: ‘uw dienaar te aller stond’?

- dominees hebben in meer opzichten een voorbeeldfunctie, ook als het gaat om taal en spraak. Dus articuleren zij goed en zeggen een zuivere ei/ij. Waar of niet waar?

Ik vraag maar.…

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.