+ Meer informatie

^notóel-knutóei^

5 minuten leestijd

Wat is het gezellig in de keuken, als oma pannekoeken gaat bakken! 't Is hard gaan waaien en de regen tikkelt tegen de ruiten. Oma doet vast het lampje boven het gasfornuis aan. Ze merkt niet, dat Rineke wat onrustig is en nogal eens naar boven loopt. De drukke Arjan praat honderduit, hij heeft altijd hele verhalen.

De eerste pannekoeken worden niet zo mooi, die mogen Arjan en Rineke vast opeten. Al zien ze er niet zo mooi uit, smaken doen ze best! Na een poosje zegt Rineke: „'k Ga even naar m'n kamertje." Maar Arjan praat zó druk, die heeft er niet eens erg in. En oma is zó druk aan het bakken, zij merkt het ook niet...

Wat een opluchting voor Rineke, als ze boven komt en de centrifuge hoort! Ze vond het zo verschrikkelijk lang

Oma is bijna klaar met bakken, als papa en mama thuiskomen. Papa zegt: „Wat ruik ik nü toch? Nee maar, is dat een verrassing, pannekoeken!" En mama zegt: „Dat is zeker een verrassing. Wat zal dat lekker smaken!" „Moeten jullie nog koffie? Of zullen we straks meteen eten?" vraagt oma. Allemaal vinden ze: „Meteen eten", want de pannekoeken ruiken zo heerlijk! „Als Arjan en Rineke vast de tafel dekken", zegt mama, „dan kan ik voor het eten de was nog even aanzetten."

Rinekes ogen tintelen van ingehouden pret. „Joh, je legt het tafellaken helemaal scheef', moppert Arjan, die al met de borden aankomt. Hij weet niet, dat Rineke er niet bij is met haar gedachten, maar ingespannen luistert, of mama naar beneden komt. Peter babbelt in zijn eigen, taaltje wat hij allemaal gezien heeft onderweg, maar Rineke luistert niet. Daarom gaat hij het maar tegen oma vertellen. Wat blijft mama lang boven! Wacht, daar komt ze. Vlugge voetstappen klinken op de trap. Nu komt het, mama zal

De deur gaat open en er komt iemand naar haar bed, gaat op de rand zitten en zegt: „Stil maar, Rineke, stil maar", 't Is mama! Haar stem klinkt niet boos meer. „Vergeet maar dat mama zo lelijk tegen je deed. Maar ik schrok zo toen ik de was zag. Maar jij wilde me natuurlijk helpen." En schor van 't huilen klinkt Rineke's stem: „'t Was... juist... een... een verrassing." „Ja, dat dachten oma en papa ook al. Maar dan had je beter aan oma kunnen vragen of zij je even hielp! Zal je voortaan zoiets nóóit meer alleen doen?" En Rineke schudt haar hoofd.

„Dan ben je nu weer mama's grote meid en praten we nergens meer over. Kom maar gauw mee naar beneden, anders worden de pannekoeken koud. Of lust je ;;een pannekoeken?" Rineke cnikt. O ja, nu mama niet meer boos is, heeft ze er meteen weer trek in! En Rineke zucht eens diep, van opluchting. Samen met mama loopt ze naar beneden, waar ze allemaal al ongeduldig zitten te wachten om aan de pannekoeken te beginnen, die zo heerlijk ruiken.

Hallo jongens en meisjes. Hier is onze knutselrubriek weer. Deze keer een opgave die zelfs de allerkleinsten onder jullie kunnen maken. We noemen de techniek'die we gaan behandelen sjabloneren. We hebben het in een andere opdracht ook al eens gedaan. Maar er zijn verschillende mogelijkheden.

Op de werktekening zie je twee resu taten. Een haan en een tulp. Voor de haan heb ik gewoon een plaatje uit een tijdschrift, genomen, dat ik heel voorzichtig heb uitgeknipt! De haan en het papier waar je hem uitknipt moeten heel blijven. Waarom dat moet, dat zal ik je straks uitleggen. De tulp heb ik geknipt uit een dubbelgevouwen stuk papier. Je kunt haar natuurlijk eerst voortekenen als je dat beter vindt. Die uitgeknipte haan en tulp leg je op een stukje effen papier. Niet teveel ruimte van papier om het voorwerp dat je gaat sjabloneren leeglaten. De haan bijv. ligt nu klaar. Nu neem e verf... niet te dun... en een 'cwast en nu stamp je lichtjes met de kwast langs de uitgeknipte haan op je papier. Dat papier krijgt dus een kleurtje. Als net helemaal bedekt is haal je heel voorzichtig de haan weg. Ën nu heb je een witte haan tussen de kleurtjes gekregen. Dat papier waar je de haan uit hebt geknipt, kun je ook zo gebruiken. Alleen werken we nu andersom. Het papier moet eronder, dat waar de haan uit is er bovenop. Nu ga je juist er binnenin met de kwast stampen, heel zachtjes. En beslist niet vegen! Nu begrijp je ook natuurlijk waarom dat papier heel moet blijven, niet waar?

Met de tulp doe je hetzelfde. Zelf heb ik op een stuk structuurbehang in beige verschillende van die tulpen gesjabloneerd in de kleuren geel en rood en de stelen groen geel. Het leuke was, als je de kwast niet steeds schoonmaakt, dat de kleureji van de bloemen zich zo goed mengen. Sommige bloemen waren echte rode, andere meer geel, of oranjegeel en oranje-rood. Probeer het maar eens. Wel wachten tot de sjabloneer-figuren waar je overheen wilt sjabloneren (dat zou bij de tulpen heel goed kunnen want die staan dicht bij elkaar, vaak door elkaar) droog zijn, anders krijg je gevlek. Je kunt natuurlijk allerlei kleuren hiervoor kiezen. Als je voor een wit papier een bont velletje neemt, kan je witte haan zelfs een bonte worden. Een leuk idee voor het zelf maken van wenskaarten. Maak er dan een dubbele kaart van, dat staat meer af. Succes!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.