+ Meer informatie

Niet-conununistische stater in Azië kr^g^en ^een steun

• Slechts Japan bereid tot contact met ASEAN

6 minuten leestijd

PEKma — De Verenigde Staten en de EEO zoeken liever hun heil bij de communistische Volksrepubliek China dan dat zy de niet-communistische staten, die in de economische ASEAN-gemeensohap verenigd ziJTi, te hulp komen.

(Vem een medewerker)

De regreringsleiders van de landen van de ASEAN (Indonesië, Thailand, Maleisië, Singrapore en de Filipp^nen) zi(jn onlang^s in Roela Loempoer bijeen geweest om hun g^emeenschappel^ke belangren te bespreken.

Voor de buitenwereld was dit vertoon van saamhorigheid een goede zaak, doch de kern ervan vormde de problematische economische toestand van de ASEAN. In de loop van de jaren heeft de ASEAN al veelvuldig moeten ervaren dat noch Verenigde Staten, noch de EEG grote economische belangstelling voor haar heeft getoond. De ASEAN-groep, welke een enorme behoefte heeft aan buitenlandse investeringen, aan afzetmarkten en niet te vergeten aan importfaciliteiten, ziet dat de Volksrepubliek China met de eer gaat strijken. Vele westerse bedrijven en niet in het minst de Verenigde Staten zijn namelijk van mening dat de Chinese Volksrepubliek voor hen een belangrijke exportmarkt zou Inmnen worden.

Valse hoop
t i Gezien echter de slechte betalingsbaItms van Peking, lijkt dit een valse hoop te zijn. De Chinezen kochten alleen datgene wat zij strikt nodig hadden. Vooral in de tijd van misoogsten in China, legde de aankoop van voedsel beslag op een groot deel van de buitenlandse valuta. Verder kocht men, doch slechts in een beperkt aantal, kapitaalgoederen. Het is namelijk het politieke streven van de Volksrepubliek om met de uit het buitenland verkregen technische know how, zelf op grote schaal goederen te gaan produceren. Hiermee zou de uitvoer en de daarmee samenhangende Invoer verhoogd kunnen worden.

Dit streven wordt echter in grote mate geremd door de interne politieke problemen waar China mee te kampen heeft. De sabotage van spoorwegen en het gebrek aan know how zijn de voornaamste oorzaken dat het met de in- en uitvoer in de naaste toekomst niet veel beter zal gaan.

De valse hoop op een tiitbrelding van de handelsbetrekkingen met China heeft echter tot gevolg, dat de bedrijven te weinig aandacht schenken aan de economische mogelijkheden met de ASEAN.

Open

Japan dat zijn verwachtingen ten aanzien van de handelsbetrekkingen met China ook vrij hoog gespannen had, heeft echter zijn ogen nooit gesloten gehouden voor Zuidoost-Azië. Japan is en was ten aanzien van zijn handels- en investeringsbelangen nooit zo kieskeurig geweest en dit is ook één van de redenen waarom het banden heeft aangeknoopt met de communistische landen NoordKorea en Vietnam. Erg succesvol is dit voor Japan echter niet, want Noord-Korea heeft een geweldige schuld aan Japan, die het in vele jaren niet terug kan betalen. Hoewel China niet veel schulden aan Japan heeft, annuleerde ze tooh telkens belangrijke orders voor kapitaalgoederen. Japan heeft ook altyd een oogje op de Soirjet-Unie gehad, vooral voor wat betreft de ontginning van grondstoffen in Siberië en de aanleg van een tweede spooriyn door Siberië. De Sovjet-Unie heeft laten weten dat het fel gekant is tegen economische betrekkingen tussen China en Japan, terw^I omgekeerd China liet weten, dat het - vooral uit defensie-oogpunt - gekant was tegen de ontwikkelng van Siberië met Japans kapitaal en vooral tegen de aanleg van een tweede spoorliljn.

Frustraties

Door deze problemen en het feit, dat de grote Japanse import in de EE G-landen zou moeten worden verminderd, werd Zuidoost-Azië interessant.

Door de frustraties, die als gevolg van de Japanse bezetting gedurende de Tweede Wereldoorlog In uidoost-Azië nog bestaan, wordt Japan nu echter niet direct met open armen ontvangen. Men vreest voor wat men kan noemen een Japans neo-kolonialisme.

Men is er zich in Japan van bewust, dat men de ASEAN-landen economisch moet bevoordelen boven de communistische landen in dat gebied.

We zouden kunnen zeggen, dat Japan wat afstapt van zijn wereldwijde handel en zich nu meer gaat concentreren op Azië zelf. De communistische landen op hun beurt verwijten nu Japan, dat het meer en meer de economische én politieke belangen gaat overnemen van de Verenigde Staten.

Frankrijk is nog slechts het enige land dat nauwe kontakten onderhoudt met Vietnam. Het heeft er veel investeringen in bedrijven en in plantages gedaan.

Veer laten

Tussen Parijs en Hanoi is echter een overeenkomst gesloten, waarbij Frankrijk een hele veer heeft moeten laten. Tijdens de Vietnam-oorlog heeft Frankrijk altijd De leden van de ASEAN, Maleisië, Indonesië, Thailand, Singapore en de Filippijnen kunnen niet zonder Westerse steun, de Vietcong financieel geholpen om te bereiken dat de Vietcong de Franse plantages niet zou vernietigen. Japan had belangrijke investeringen gedaan in Zuid-Vietnam, en eist daarom nu van Hanoi eerst een behoorlijke schadevergoeding voor de door de communisten overgenomen bedrijven en banken, alvorens nieuwe handelsbetrekkingen aan' te gaan. Met deze 174 miljoen schuld aan Japan is de beroerde economische toestand nog niet volledig getekend, want ook de Sovjet-Unie heeft laten weten dat zij terugbetaling wenst van de leningen, die zij had verstrekt voor de levering van militaire en economische hulp.

Hanoi beeft tot vandaag geen kans gezien de economische toestand te verbeteren en zelfs kan worden gezegd, dat zU in Zuid-Vletnam nog nauwelijks de zaken in handen heeft. De oorzaken, hiervan z^n het gebrek aan managers, weinig steun van de bevolking en een stUgende ongeïnteresseerdheid van het conununistische kader. Hanoi dringrt er daarom by de Verenigde Staten op aan, grote herstelbetalingen te doen voor de wederopbouw van Vietnam.

Teg-enstanders

Hoewel er Amerikaanse bedrijven zijn, die voordelen zien in investeringen in Vietnam (speciaal voor de olie- en andere grondstoffenwinning), is • er een grote groep die fel gekant is tegen enige ontwikkelingshulp of vergoeding van oor.logsschade.

De grondslag voor deze gedachte is, dat Hanoi zich in geen enkel opzicht heeft gehouden aan de overeenkomsten van Parijs en dat zy nog steeds de mensenrechten met voeten treedt. Terwijl Carter wel iets schijnt te voelen voor steun aan Vietnam, ondanks dat hij weet dat de mensenrechten worden geschonden en hij juist een voorvechter wil zijn voor die rechten, is de tegenstand in het Congres en het Huis van Afgevaardigden zeer groot.

Hanoi is na het Vietnamese debacle lid geworden van de ASIAN Development Bank (ADB) en eist dat de destijds aan Saigon gedane beloften voor stetm aan ontwikkelingsprojecten nu alsnog worden nagekomen.

De Verenigde Staten spelen echter in de ADB een belangrijke rol als geldschieter en het Congres vindt dat de steun aan de ADB moet worden gestaakt voor het bedrag dat Vietnam zou kunnen worden toegewezen. Het schijnt dat ook Japan, dat eveneens de ADB financiert, tegen financiële hulp aan Hanoi is. ^O enig>e.... Zoals de toestand er nu uitziet, is het waarschijnlijk dat Japan voorlopig vooral

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.