+ Meer informatie

Kleine vissers willen controles verbeteren

,Buitenlandse schepen gaan boekje te buiten"

3 minuten leestijd

LISSABON — Om te kunnen controleren wat ze precies doen, moeten er per satelliet te volgen seinbakens komen op vissersschepen die vissen in kustgebieden van een ander land. Deze gaan vaak hun boekje te buiten en dat is nu nauw'elijks te controleren. Toestemming om in dergelijke gebieden (binnen de economische zone van 200 mijl uit de ust) te vissen moet in de toekomst gegeven worden na instemming van de lokale organisaties van kleine vissers.

Dit staat in de zaterdag uitgegeven slotverklaring van de conferentie van kleine vissers uit de hele wereld, die vorige week is gehouden in de Portugese hoofdstad Lissabon. Uit Nederland was een delegatie van vier personen van de partij, garnalenvissers uit het Groningse Zoutkamp die lid zijn van de vereniging van kleine vissers "Hulp in nood". Aan de conferentie namen afgeaardigden van vissersorganisaties en wetenschappers deel uit 25 landen in Afrika, Azië, Latijns Amerika, Europa en Noord-Amerika. Er is gesproken over milieuproblemen, inkomen, overbevissing, controle en sociale omtandigheden van de kleine vissers.

'Hulp in nood"

Erkenning van hun organisaties en medezeggenschap ten aanzien van voor hun eigen toekomst belangrijke beslissingen zijn punten die de vissers onder andere via de Europese Geleenschap en de Verenigde Naties geregeld willen krijgen. De kleine vissers vervullen een sleutelfunctie bij een belangrijk deel van de voedselvoorziening in de wereld en wensen hierover dan ook hun zegje te kunnen doen. Tot dusverre is dat allesbealve het geval. De kleine vissers vinden dat ze maar al te vaak het slachtoffer worden van grote, commerciële belangen, die niet altijd gunstig uitpakken voor de lokale bevolking. Dat is vooral het geval in Derde-Wereldlanden.

„Joint ventures tussen rijke landen en ontwikkehngslanden hebben voor die laatste dikwijls een tegengestelde uitwerking dan de gewenste", aldus Marjet Witkamp, de voorzitter van "Hulp in nood", desgevraagd. „Dat komt erop neer dat rijke landen de visrechten in dat gebied opkopen. In de praktijk betekent dat dat een Nederlandse, Russische of een Japanse trawler de wateren voor zo'n land leegvist en er Voor de lokale vissers niets meer te vangen valt.

De vangst van die buitenlandse schepen gaat voorts via vriesschepen naar elders en dat betekent dat de bevolking ter plaatse het verder maar zonder vis moet stellen". De organisaties van kleine vissers willen daarom een vinger in de pap hebben als dergelijke vergunningen worden gegeven.

„Pk-race"

Alle problemen voor de westerse landen zijn in feite ongeveer 15 jaar geleden begonnen. Toen voerde eerst Canada, daarna Noorwegen en de Sowjet-Unie een economische zone van 200 mijl in. Daar kon niet meer vrij gevist worden. Overbevissing in die gebieden was een van de belangrijkste drijfveren voor deze maatregel.

Deze overbevissing is weer veroorzaakt door de steeds grotere en technisch steeds perfectere vissersschepen. Die zijn daarop naar nieuwe gebieden gaan zoeken om rendabel te zijn en vrijwel automatisch -al dan niet via het systeem van "joint ventures"- terechtgekomen in ontwikkelingslanden, die uiteindelijk betalen voor wat de „pk-race" wordt genoemd.

De vissersschepen hebben in de afgelopen jaren steeds zwaardere motoren gekregen en konden dus verder weg en meer vissen. Overbevissing was het resultaat. De verschillende overheden hebben daarop veel te laat gereageerd. „Nu is iedereen het erover eens dat er limieten gesteld moeten worden. Maar niemand brengt zijn vermogen als eerste vrijwillig terug, bang voor zijn buurmanconcurrent", klonk het onder de vissers in Lissabon.

Het dalen van de visstand is niet alleen het gevolg van overbevissing, vooral door commerciële trawlers, die de kleine vissers als hun voornaamste bedreiging zien. Ook is er de vervuiling door industrieën en de landbouw van de kustgebieden. De kleine vissers willen dan ook zeggenschap over de wijze waarop kustgebieden worden geëxploiteerd en aangelegd. Bescherming van het milieu in die gebieden vinden ze essentieel voor hun toekomst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.