+ Meer informatie

Sovjet-spionage neemt ook in Nederland toe

4 minuten leestijd

VELSEN Van Gelder papierwerknemers verlaten op de foto, gewapend met spandoeken, de pont, op weg naar het plein voor het gemeentehuis in IJmuiden waar een demonstratieve bijeenkomst werd gehouden voor het openhouden van de papierfabriek.

zet, het laatste echter alleen als de onderneming door voortgaande groei behoefte heeft aan financieringsmiddelen en als mag worden verwacht dat de winst per aandeel door deze kapitaalsuitbreiding niet zal dalen.

Stijging resultaat lijke NAVO-stukken „te koop" aan te bieden aan ambtenaren

Eerder maakte de maatschappij bekend dat, onder voorbehoud dat het economische jdimaat van 1981 niet in sterke mate verslechtert, vermoedelijk weer een stijging van omzet en resultaat kan worden behaald en wel zodanig dat — uitgaande van de declaratie van een keuzedividend over 1980 — de winst per aandeel ten minste gelijk zal^blijven. De omzet steeg vorig jaar met 11 pet tot ruim ƒ750 min, de nettowinst nam toe van 6 pet tot ƒ 30.9 min. Het dividend zal volgens voorstel worden verhoogd van ƒ 5,80 tot ƒ 5,90. Uiterlijk op 1 mei zal worden bekendgemaakt welk deel van het dividend naar keuze in aandelen zal worden uitgekeerd.

van de Russische ambassade.

De Haagse ambtenaar had dringend geld nodig en om zijn schulden te kunnen lenigen Werd hij chantabel. De Bussen waren zeer geïnteresseerd in iijn voorstel en gingen er serieus op in. Juist voor de man zijn plannen kon uitvoeren werd hij echter gearresteerd. ' Deze week werd bekend dat de correspondent van het Russische persbureau Tass, Vadim'Leonov, op verzoek van de Nederlandse regering het land heeft verlaten. De woordvoerder van buitenlandse zaken wilde geen reden voor het gedwongen vertrek geven, maar aangenomen wordt dat het verband houdt met spionage.

Contacten

Leonov, die in 1977 naar ons land kwam, werd al geruime tijd door de BVD in de gaten gehouden. Volgens het „Algemeen Dagblad" had hij in Den Haag contacten gelegd met een hoge ambtenaar van het ministerie van defensie die toegang had tot geheime stukken van politieke en militaire aard. Leonov wilde dat materiaal zien, maar de ambtenaar lichtte zijn superieuren in en om diplomatieke moeilijkheden te voorkomen werd de Rus gearresteerd nog voordat hij door het aannemen van geheime stukken strafbare feiten zou plegen.

Buitenlandse Zaken wilde de kwestie zo geruisloos mogelijk afdoen om te voorkomen dat de Russen op hun beurt tegenmaatregelen zouden nemen door b.v. een Nederlander uit Moskou uit te wijzen.

Leonov was in het Haagse wereldje geen onbekende. Hij bezocht meermalen recepties. Vorig jaar werd ik — geheel onverwacht" — door hem aangesproken op een receptie van de EuropeChina Association waar vrij veel journalisten rondliepen (het was in de tijd dat de kwestie van de onderzeebootlevering aan Taiwan net begon te spelen). Leonov stelde zich voor en er ontwikkelde zich een gesprek over buitenlandse politiek. Hij was opvallend meegaand in zijn reakties en toen de kwestie Polen aan de orde kwam wist hij te vertellen dat zijn land niet met geweld daar zou ingrijpen. Ik heb die mededeling altijd in het achterhoofd gehoudeï en tot dusver heeft hij gelijk gekregen.

Waarom Leonov juist mij aanschoof is mij niet geheel duidelijk. Je kunt daarover slechts vermoedens hebben; Ik herinner mij nog hoe ik op een van d^ bijeenkomsten van het Centraal Comi'| té van de Wereldraad van Kerken oc* door een Rus, ditmaal een vertaler be.' naderd was, nadat ik geprobeerd ha

Bewaarheid

Leonov was duidelijk gesteld op contact met journalisten. Hij gaf mij zijn telefoonnummer, maar op die uitnodiging ben ik uiteraard niet ingegaan, ook al omdat ik reeds mijn vermoedens had, vermoedens die achteraf bewaarheid bleken.

In elk geval geeft de zaak-Leonov aan dat journalisten in hun contacten me< coll^a's uit het Oostblok voorzichtij dienen te zijn. Veel van die Oosteuropese collega's hebben naast hun officiële functies taken die liggen op het terrein van de spionage.

Binnenkort zal daarover een belangwekkend boek verschijnen, geschrever door Amaud de Borchgrave en Robert Moss (bij Elsevier). In dit boek, waarvan de Engelse titel luidt: „The Spike' wordt beschreven hoe de Russische inlichtingendienst het jounalistieke bedrijf gebruikt voor doeleinden die aU kwalijk dienen te worden aangemerkt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.