+ Meer informatie

Ethiek, methodiek en techniek in verpleging en verzorging

Goedbezocht NCVVV- congres in 'De Reehorst' te Ede

4 minuten leestijd

EDE — De Nederlandse Christelijke Vereniging van Verpleegkundigen en Verzorgenden (NCVVV) hield dinsdag een congres in „De Reehorst'' te Ede. Als thema werd gekozen „Ethiek, methodiek en techniek in de verpleging en verzorging".

Na opening van het congres door mevrouw Th. Meijer, voorzitster van de NCVVV, werd door een viertal sprekers het thema uitgewerkt. Aan het eind van deze goed bezochte dag (er waren achthonderd aanwezigen) werd een forumdiscussie gehouden onder leiding van mevrouw A. van Haarlem, hoofd opleiding van het psychiatrisch ziekenhuis Bloemendaal te Loosduinen.

De heer H. J. van de Bruggen, verbonden aan de afdeling verplegingswetenschap van de Rijksuniversiteit te Limburg behandelde de „Ethische aspecten van verpleging en verzorging". Hij wees erop dat men in de verpleegsituatie dagelijks voor keuzen komt te staan. Die keuzen maakt men aan de hand van (impliciete of expliciete) normen en waarden.

Onder meer stond deze spreker stil bij de „zin" van het zieke bestaan. De „zin" is niet iets, zo stelde hij, dat ver van ons afligt en dat door ons gedeeltelijk of helemaal ontdekt zou kunnen worden. De „zin" van het zieke bestaan komt tot uiting in de realiteit van het dagelijks leven. De zorgbehoevende en de verplegende maken samen deze realiteit.

Het kan nodig zijn om als verplegende samen met de verpleegde weer de zin van het leven te leren ontdekken. Dat heeft ook een christelijke betekenis. De verpleegrelatie kan een Gods-ontmoeting zijn. In de patiënt ontmoet ik de lijdende Christus; ik hoop telkens weer, dat de patiënt in mij iets terugvindt van de liefde Gods. De zin van het leven en lijden zal zich kunnen manifesteren, wanneer het godsdienstig-zijn een samen-geleefde realiteit is. In de patiënt-verplegende relatie kan het Evangelie impliciet aanwezig zijn, samengevat in de bekende tekst, waarin het tweede gebod wordt gelijkgesteld aan het eerste: „Gij zult uw naasten beminnen als uzelf", aldus spreker.

Mevrouw drs. J. A. van den Brink-Tjebbes, de volgende spreekster, werkt ten behoeve van de verpleging bij de Geneeskundige Hoofdinspectie van de Volksgezondheid. Zij behandelde de methodiek en systematiek in de verzorging en verpleging.

Zij betoogde dat de begrippen methodiek en systematiek van een bepaald beroep worden afgeleid van de wezenskenmerken van dat beroep. Het wezenskenmerk van verplegen leren wij kennen uit de hulpvraag waarmee de mens zich tot de zorgverlener richt. De mens vraagt ondersteuning van zijn zelfzorg. Ze wees erop dat methodiek en ethiek in elkaars verlengde liggen.

Spreekster vond het een aangename bezigheid op dit congres te mogen spreken. Ze was ervan overtuigd dat ze gehoor vond voor diepere achtergronden. Immers, zo betoogde ze, als christenen weten wij dat we de mens mogen zien, als voortkomend uit de lijn van de geschiedenis, die God met de mensheid gaat.

De mens die op weg is naar Gods toekomst. Zo kennen wij de zinvolheid van het menselijk bestaan, ook in de nood van deze wereld. Ten slotte wees ze erop dat we onze medemens dan niet als een object gaan zien, de uniciteit van deze mens gaat dan een rol spelen, want we weten dat hij of zij door God gekend is.

Op de techniek in de verpleging werd ingegaan door de heer G. Chr. M. Evers. Het doel van zijn lezing was om de gebruikelijke opvatting over techniek in de verpleging, namelijk die van infusen, monitoren enz. in een wat ander daglicht te plaatsen. Hij schilderde een meer genuanceerd beeld van de techniek. Speciale aandacht kreeg de kennis over verpleegtechnieken.

Angst
Concluderend moest hij vaststellen, dat bij veel verpleegkundigen en ziekenverzorgenden een zekere angst bestaat tegenover techniek en technologie. Anderen gooien zich zo op de techniek, dat ze vergeten dat ze met mensen te doen hebben die goed en deskundig verpleegd moeten worden.

Hij wees erop dat de techniek belangrijk kan zijn en soms onmisbaar. Het is slechts een hulpmiddel zo benadrukte spreker. De techniek moet gezien worden als een hulpmiddel tussen de patiënt en de verplegende, tussen u en mij. Een brug die afstanden kàn overbruggen, maar ook een afstand kan scheppen, waar er eigenlijk geen zou moeten zijn.

Mevrouw J. van Wijk, hoofd bejaarden- en ziekenverzorgsters in het verzorgingstehuis "Westlede" te Tiel ging ten slotte in op de dagelijkse praktijksituatie.

Spreekster beklemtoonde dat we steeds moeten blijven trachten in ons dagelijks handelen de hulpvrager menselijk nabij te zijn. Probeer jezelf te verplaatsen in de situatie waarin de hulpvrager zich bevindt.

We moeten trachten de hulpvrager nabij te zijn met hoofd, hart en handen. Vanuit onze christelijke visie op de mens zullen we uitdragers moeten zijn van Gods liefde voor de mensheid.

Hij is het, Die ons roept zijn verlengende arm te zijn, waardoor Gods nooit aflatende zorg aanwezig zal zijn en gestalte zal krijgen in deze wereld. Juist in deze tijd van techniek en materialisme zal dat heel belangrijk zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.