+ Meer informatie

Er wordt hier heel veel geld uitgegeven aan kinderverjaardagen

4 minuten leestijd

Bij de kassa moest ik wel even slikken, maar nu ben ik toch blij dat ik doorgezet heb. 't Is een heerlijk idee om voor maanden onder de pannen te zijn voorkinderverjaardagen!Een groot warenhuis in de buurt ruimde een "fabriekslading" speelgoed op, en omdat ik toch in het ijninkelcentrum moest zijn, besloot ik even een kijkje te nemen. Bij aankomst in de winkel begreep ik ineens het hoe en waarom van de opruiming: volgende week is het Valentijnsdag, en grote zaken hebben nu minstens een halve verdieping nodig om hun kaartenrekken, vriendschapsgiften en chocoladedozen uit te stallen. Na negen jaar verbaas ik me nog altijd over de naïviteit waarmee het Noordamerikaanse publiek slaaf is van de winkelgiganten, die voor elke maand van het jaar een andere trekker hebben.

Na enige aarzeling besloot ik van het voordeel gebruik te naken, en m 'n wagentje vol te laden met speelgoed. Het totaal kwam op bijna vijftig dollar, plus vijftien procent belasting. Nooit eerder heb ik zoveel geld tegelijk uitgegeven voor cadeautjes, maar ik weet dat ik er geen spijt van zal krijgen. De jongens komen dikwijls onverwachts thuis met uitnodigingen, wat betekent dat we op het laatste moment de deur uit moeten om iets te kopen. In de haast kosten dergelijke uitstapjes meer tijd en geld dan de bedoeling is. Ik heb nu zes dingen in huis, voor minder dan tien dollar per stuk. Met voldoening heb ik m. 'n voorraad in eengrote doos gestopt, en kijk nu uit naar het moment dat de jongens iets nodig hebben, en alleen maar naar de kast hoeven te lopen! Kinderverjaardagen zijn in Canada gebeurtenissen waar onvoorstelbaar veel tijd en geld aan wordt besteed Tijdens mijn bezoek aan Nederland vroeg een vriendin of ik het idee had dat Canadese kinderen meer verwend worden dan hun Nederlandse leeftijdgenootjes, en ik denk dat dat inderdaad het geval is. De meeste jongens en meisjes hebben hun eigen kamer, prachtig gemeubileerd en met kasten vol speelgoed, maar hoe meer ze hebben, hoe ongelukkiger ze lijken te worden. Ik heb het geloof ik wel eens eerder geschreven: het eenzame-kinderen-syndroom begint in Noord-Amerika zorgwekkende vormen aan te nemen. Allereerst zijn de gezinnen kleiner. De meeste kinderen hebben maar één broertje of zusje, en daar hoeven ze niets mee te delen, -want dat is "gelukkig niet nodig. "Nu is het niet onze taak om over de grootte van andere gezinnen te oordelen. Ik geloof zeker dat er ouders zijn die biddend een groot gezin hebben, maar dat de kleinere gezinnen hier niet altijd het gevolg zijn van "te weinig vertrouwen hebben."

Het is echter wel een feit dat kinderen in een klein gezin in Canada zich dikwijls alleen voelen. Vooral als ze eenmaal naar school gaan, ziet de moeder geen reden om de hele dag thuis te blijven, engaatfull-time werken. Dat betekent dat er maar weinig tijd voor de kinderen overblijft. De meeste kinderen, ook in kerkelijke gezinnen, zitten uren bij de televisie, en kunnen zich absoluut niet zelf vermaken. Is er niets op tv, dan wordt de video aangezet, en als de video bekeken is, gaat de Nintendo spelcomputer aan. Het probleem dat kinderen zichzelf moeilijk bezig kunnen houden, steekt ook de kop op bij verjaarspartijtjes. De ouders zien er geen gat in om de kinderen thuis te vragen, want wat moetje ze laten doen ? Dus gaat de groep naarMacDonald's, een bowlingcentrum, zwembad of ander "verjaardagsparadijs". Kosten per kind: tien dollar. De taart komt uit de supermarkt, twintig dollar. Snoep- en speelgoedzakjes om uit te delen bij het naar huis gaan: vijftien dollar. Omdat ouders weten dat er heel wat kosten verbonden zijn aan een verjaardag, kopen ze op hun beurt (te) dure cadeaus voor de vriendjes. Gemiddeld geeft men zo'n 15 dollar uit voor een "kleinigheidje", waar nog een paar dollar bijkomt voor inpakpapier, strikken en linten, en een kaart Iedereen happy ? Lang niet altijd! Wij hebben de verjaardagen van de jongens tot nu toe thuis gevierd, om de eenvoudige reden dat de kinderen dat altijd gezellig vinden. Ik zal nooit het stralende gezicht vergeten van een van Henry 's vriendjes, toen z 'n moeder hem op kwam halen. „Drie keer raden wat we de hele middaggedaan hebben, mam! Gespeeld!! In de grote kamer met de grote mensen!!" Zijn enthousiasme was voor ons de kroon op een fijne middag. En ik ben blij dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de vraag wat we voor volgende verjaardagen eens kunnen verzinnen!

In de vorige aflevering schreef Ria dat ze in verwachting was. Net nadat ze het stukje hierboven schreef, werd er een meisje geboren dat ze Sonya genoemd hebben.
Redactie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.