+ Meer informatie

Verhuizing van een ziekenhuis is een gigantische operatie

8 minuten leestijd

Hoe verhuis je een ziekenhuis met meer dan 900 bedden? Stuur je de patiënten naar huis en hang je een bordje op de deur „Tijdens de verhuizing gesloten, voor spoedgevallen naar..,"? Onmogelijk, een ziekenhuis moet door blijven draaien en eigenlijk al draaiend worden overgebracht naar de nieuwe behuizing. Het is te begrijpen dat zo'n verhuizing wel wat meer problemen geeft dan het verplaatsen van de „inboedel" van één gezin.

Nu het eerste gedeelte van het „Academisch Centrum" in de Bullewijkpolder, in de Amsterdamse Bijlmermeer wordt opgeleverd, om het Binnengasthuis te herbergen is men druk met dit verhuisprobleem bezig. In de week van 22 juni a.s. moet de hele inventaris, inclusief patiënten, worden overgebracht naar het nieuwe complex. De organisatie die daaraan voorafgaat blijkt gigantisch te zijn.

Ervaring

Leider van de verhuizing van beide Amsterdamse ziekenhuizen is, M. C. Noordhoek. Van buitenaf is het Organic satiebureau Bedrijfsverhuizingen aangetrokken, dat in de loop der tijd een grote ervaring heeft opgedaan in het verhuizen van ziekenhuizen. Directeur van deze onderneming J. Geytenbeek heeft met zijn personeel een kamer in het Binnengasthuis, vanwaaruit hij de hele verhuizing kan organiseren.

Wanneer we hem vragen hoe hij aan deze verhuisopdracht is gekomen vertelt hij: ,,Ik heb jarenlang bij een verhuisfirma gewerkt, die ook grote werken, zoals bedrijven en ziekenhuizen voor zijn rekening nam. De organisatie van de verhuizing van ziekenhuizen berustte meestal bij de ziekenhuizen zelf. Toch kwam men dan voor problemen te staan, waar van tevoren niet aan gedacht was. Men had niet voldoende ervaring en daardoor konden kleine, grote en soms domme fouten gemaakt worden.

Ik heb geprobeerd de ervaring te bundelen in een soort schema, op te bouwen voor een ,.hospitaalverhuizing". Je kunt een dergelijke verhuizing namelijk in twee delen splitsen. Je krijgt het probleem van de goederenstroom, de fysieke verhuizing en het probleem van de patiëntenstroom.

Roldo-systeem

Voor wat betreft die goederenstroom is het probleem, dat alle zaken die oververhuisd worden tot op het allerlaatste moment ook in gebruik moeten blijven. En dat is niet alleen de patiëntenadministratie, maar ook de medicijnen, de potjes, de pannetjes, de thermometers en wat al niet meer. De oplossing hiervoor heb ik gevonden en geperfectioneerd, in de vorm van het zogenaamde Roldo-systeem. Dit is een systeem, waarbij een aantal dozen boven op elkaar wordt gezet. Deze toren, die je net zo hoog kunt maken als je wilt, staat op wieltjes. Wanneer de dozen aan één wand open blijven, kun je er dus spulletjes inzetten en uithalen, terwijl je de hele ,,Roldo" ook kunt verplaatsen. Je blijft alles gebruiken tot het moment van de verhuizing en dan rijd je de Roldo in de verhuiswagen. Wanneer hij daar dan weer uit komt is hij bedrijfsklaar. Dit systeem is op veel manieren toe te passen. Je kunt een rijdende archiefkast maken, maar ook een klerenkast.

Het inpakken van de Roldo's gebeurt op de afdelingen zelf. Op deze manier ga je de verhuizing dus vereenvoudigen tot het simpel verplaatsen van de Roldosystemen. Later kan de afdeling op haar gemak de Roldo's weer uitruimen. Het heeft geen haast, want alle artikelen blijven toch bereikbaar. Ook wanneer na de verhuizing blijkt dat er kasten tekort zijn kunnen de Roldo's gewoon blijven staan en gebruikt worden.

Dit systeem is dus een oplossing voor alle kleine goederen. Het is een vinding die is ontstaan, doordat ik met een dergelijk probleem te maken kreeg met een eerdere verhuizing. In de loop van de tijd zijn er zo vele praktische problemen geweest, waar een oplossing voor gezocht en gevonden is. Dit geeft dan ook ervaring en kennis op het gebied van grote verhuizingen.

Spectaculair

Het tweede onderdeel van een hospitaalverhuizing bestaat uit het patiëntenvervoer. Dit is tevens het meest spectaculaire gedeelte van de verhuizing. Eerst deden we dat altijd met ambulances. Het is te begrijpen wat een organisatie daar achter zit, om zoveel ambulances beschikbaar te hebben en voor welke verkeersopstoppingen zo'ri rij auto's zorgt op het moment van de verhuizing. Later rolden we de ziekenhuisbedden eenvoudig in de verhuiswagen en reden zo naar de nieuwe plaats van bestemming. Wel heel simpel, maar niet zo comfortabel, en verantwoord. Bij deze verhuizing is er weer een andere oplossing gevonden, waar ik straks nog wel op terug kom.

Door al die eerdere verhuizingen en de ervaring, die ik daarmee heb opgedaan kreeg ik de opdracht om het eerste onderdeel voor het Academisch Medisch Centrum te verhuizen, namelijk het Psychiatrisch Centrum. Dit is een apart gebouw dat dicht in de buurt van het grote complex is gebouwd. Het is niet in het grote gebouw ondergebracht omdat de afdeling psychiatrie beter zelfstandig kan functioneren. Deze verhuizing is inmiddels zonder kleerscheuren achter de rug en ik kreeg toen opdracht ook te zorgen voor een vlekkeloze verhuizing van het gehele Bjnnengasthuis naar het AMC.

Ongemotiveerd

Zoals elke verhuizing heeft ook deze haar specifieke problemen. Twee grote ziekenhuizen, met ieder een geheel eigen organisatievorm en eigen werkwijze moeten allebei hun jasje uittrekken en een hele nieuwe jas aanpassen. Zijmoeten samengegoten worden in één nieuwe organisatiestructuur. Dat geeft al direct problemen. Niet iedereen is even blij met die verhuizing. Het gaat toch goed zoals het is? Waarom moeten wij ons bij die anderen aanpassen en niet andersom? Er zijn verschillenden niet voldoende gemotiveerd voor die grote verandering, niet alleen van plaats, maar ook van organisatievorm. Ook zijn er mensen die geen gat zien in die verhuizing. Zo geeft iedereen in zijn eigen omgeving zijn eigen problemen. En die problemen zijn voor die persoon het belangrijkste deel van de hele verhuizing.

We moeten nu proberen iedereen voldoende te motiveren om ook mee te werken, ze precies uitleggen wat de bedoeling is en ook laten merken dat we ook aan hun afdelinkje of probleem hebben gedacht. Gelukkig is dat tot nu toe vrij goed gelukt.

Vervolgens moeten we gaan inventariseren wat allemaal mee moet.. We doen dat ook per afdeling. Overal wor,den etiketjes opgeplakt, waarop staat waar het naar toe moet in het AMC. Op deze manier werken we zoveel mogelijk vóór de verhuizing, zodat de eigenlijke sprong zo eenvoudig mogelijk wordt.

Dagtaak

Ook wordt gekeken welke goederen niet mee gaan naar het nieuwe gebouw en kunnen worden verkocht of weggegooid. Dit is een dagtaak, waar één man al geruime tijd mee bezig is.

Zo zijn er veel dingen waaraan gedacht moet worden. In het AMC zijn bijvoorbeeld de liften 2.09 meter hoog. Wanneer er kasten zijn van twee meter hoog, die met de lift mee moeten, dan moet er dus gezorgd worden dat er karretjes zijn die niet hoger zijn dan 9 centimeter. Die bestaan niet en moet je zelf ontwerpen. Allerlei dingen dus waar rekening mee moet worden gehouden.

Zo moeten bijvoorbeeld ook de buren van het Binnengasthuis ingelicht worden, wat er allemaal gaat gebeuren. Soms kom je dan voor verrassingen te staan. Een hotel in de buurt blijkt in de tijd van de verhuizing zijn vloeren te gaan vernieuwen. De machines daarvoor (trilhamers en dergelijke) komen op de stoep te staan. We kunnen er met de grote verhuiswagen dan niet meer langs. Daar moet een oplossing voor worden gezocht. Er is vrij veel contact met de politie, die adviezen kan geven op verkeersgebied. Met hen wordt ook de route bepaald, die we gaan rijden vanaf het Binnengasthuis naar het AMC, een stuk van achttien kilometer. Voor maandag staat een proeftransport op het programma, waaraan de politie ook meewerkt. Zo zijn er erg veel zaken waar Je mee geconfronteerd kunt worden en waar je geen rekening mee hebt gehouden. Wanneer je echter probeert aan zoveel mogelijke dingen te denken, dan kan er op de dagen van de verhuizing het minste mis gaan.

Het patiëntentransport moet vlekkeloos verlopen. Onder de patiënten zijn meer en minder zieken, maar voor geen van allen is het een pretje heen en weer gesjouwd te worden. Deze keer hebben we gezocht naar een definitieve oplossing voor de moeilijkheid met het patiëntentransport en denken die oplossing ook te hebben gevonden. Bij het lezen van de krant viel mijn oog op een berichtje over vernielingen, die waren aangericht door voetbalsupporters in een bus van het openbaar vervoer. Een ander die dat leest denkt misschien bij zichzelf: „Tjonge, jonge, 't is toch wat". Er ging bij mij echter een lichtje branden. Het resultaat was dat vier van dat soort bussen werden gekocht en deze zijn nu omgebouwd. De stoelen zijn eruitgehaald, zodat er ruimte ontstond om er bedden in te rijden. Op de plaats van de zijdeuren is een lift gebouwd. De patiënt kan nu met bed en al op de lift worden gereden, omhooggehesen en naar binnen gerold. In één bus kunnen acht bedden staan, zodat in één rit 32 mensen vervoerd kunnen worden. Na ongeveer vier keer rijden heb ik dan het hele patiëntentransport voor elkaar,

In de bussen zijn voorzieningen gemaakt, zodat zelfs het infuus kan doorstromen. De couveuses kunnen in de bus op stroom worden aangesloten en blijven op temperatuur.

De bussen vormen niet alleen een ideale oplossing bij verhuizingen, maar kunnen ook gebruikt worden door bijvoorbeeld verzorgingstehuizen. Bij het „dagje uit" moeten er altijd een paar bedlegerigen thuisblijven. Dat is nu niet meer nodig. Ook zij kunnen mee de vrije natuur in.

De naam van de bussen is gevonden door een soort meervoud te nemen van ambulance, polylance.

Het verhuizen van de patiënten zal 's nachts moeten gebeuren. Het Binnengasthuis ligt namelijk in het hartje van Amsterdam, vlakbij het Muntplein en de Kalverstraat. In de maand juni is er al veel toerisme en is het op die plaatsen een drukte van belang. Het risico, om in een opstopping vast te komen zitten mogen we niet nemen. Daarom willen we op 24 juni a.s. 's morgens ongeveer vier uur al met het patiëntentransport beginnen.

Het is duidelijk dat, om maar in medische termen te blijven, de hele operatie een gigantische ingreep is. Of het geheel zal slagen moet de komende weken blijken. Gezien alle intensieve voorbereidingen geloof ik de toekomst wel met vertrouwen tegemoet te mogen zien, maar je ervaart je afhankelijkheid wel bijzonder in zo'n projekt", aldus coördinator Geytenbeek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.