+ Meer informatie

Met paard en wagen melk rondbrengen

handwerk „Endendijk", Harfsen Verhaar uit Nieuw-Lekkerland

4 minuten leestijd

NIEUW-LEKKERLAND — Het is een warme mei-avond wanneer oud-melkhandelaar Arie Verhaar in zijn woning aan de Lekdijk ons vertelt over die „gezellige" rf, ../. I ty** van vroeger. Op levendige wijTwijjels ze brengt de heer Verhaar zijn belevenissen naar voren, die door zijn vrouw hier en daar aangevuld en nog eens bevestigd worden.

Voor afspraak: 05733 - 545.

De melkhandel was voor hem geen vreemde branche, daar zijn grootvader en vader al met melk langs de dijk ventten. Nadat de heer Verhaar zes klassen op de Elshoutschool bij Kinderdijk doorlopen had, moest hij vanaf zijn elfde jaar zijn vader helpen. Het venten gebeurde met de transportfiets en met paard en kar. „Als kleine jongen", zo vertelt de heer Verhaar, „moest ik bij de boeren uit het Boveneind in NieuwLekkerland melk halen. Ik kreeg een lijstje mee wat en hoeveel ik mee moest • brengen. Hoe ik aan die melk kwam moest ik maar zien. Want de boeren waren bepaald niet gretig met het leveren van de melk. Zij maakten er liever kaas van en gaven het liever aan hun varkens dan aan de mensen".

Vakantie was er voor de melkhandelaar niet bij. Pas rond 1960 kwam er een regeling waardoor een week vakantie mogelijk werd. Sprekend over zijn collega's zei de heer Verhaar dat er een goede saamhorigheid was. In 1953 •was hij lange tijd uitgeschakeld vanwege een beenbreuk. Zijn wijk is in die tijd door collega's waargenomen. Ook zijn zoon Wout, die zijn betrekking hiervoor tijdelijk verliet, heeft bijgesprongen. In al die jaren is de heer Verhaar, ondanks het ontzettende koulijden, betrekkelijk weinig ziek geweest. De eerste jaren van zijn huwelijk heeft hij een poosje getobd met zijn nieren en op latere leeftijd nog met zijn maag.

Tot 1960

Het venten met paard en wagen heeft de heer Verhaar tot ongeveer 1960 gedaan. Het paard is toen van ouderdom bij de kar ter hoogte van de huidige melkhandel van zijn zoon Arie aan de Kinderdijk doodgevallen. De heer Verhaar was toen reeds bezig om zijn rijbewijs te halen. Om toch te kunnen venten heeft hij van de burgemeester tijdelijk een vrijstelling gehad.

Voor de oorlog kwam de heer Verhaar geregeld Duitsers tegen, die lapjes goed ventten. „Deze Duitsers bleken van goede afkomst te zijn. In Duitsland vervielen toen erfenissen aan de staat, waardoor mensen in de armoe terechtkwameh.en genoodzaakt werden met venten in hun ouderhoud te voorzien". „In de dertiger jaren was het ook niet breed", maar zo vertelt de heer Verhaar, „in de oorlog was het helemaal een dunne boel".

Tijdens de meidagen van 1940 kon er niet gevent worden. Aan de overkant van de rivier de Noord, bij Slikkerveer, lagen Duitsers, die op alles wat aan de Kinderdijk bewoog, schoten. Later kon ik maar twee keer per week op bonnen wat melk krijgen en bracht die in een emmer naar zieke mensen. Verder was het ploeteren om aan eten te komen. Ik herinner me nog dat Vogel en Lemmer, een eierhandelaar uit Giessenburg, met de bakfiets naar Lekkerland kwam om eieren te brengen. Ook iemand die in het leven wilde blijven, maar toch steeds het dreigende gevaar dat de Duitsers zijn bakfiets zouden vorderen."

Goede les

Wat naastenliefde betreft heeft de heer Verhaar op een keer een goede les geleerd van de grootste socialist van Alblasserdam. Leen Smit. „Op de dijk zat een kerel, die met garen en band ventte, uit te rusten op zijn kist. Iedereen liet die man daar maar zitten, maar l

Hobbies van de heer Verhaar zijn fotograferen, verzamelen van oude ioto's en het houden van kleine huisdieren. Fotograferen is pas op latere leeftijd van de grond gekomen. Desondanks heeft hij albums vol met foto's van niet meer bestaande panden en van vroegere bewoners. Bladerend in een oud boekje, waarin verschillende gebeurtenissen staan aangetekend, treffen wij ook een mededeling aan van het houden van marmotten. Dit heeft de heer Verhaar tijdens de oorlog gedaan. Meerdere keren verkocht hij toen ook nog varkens. Uit deze vele aantekeningen blijkt onder meer nog dat op 28 augustus 1939 de schuur van zijn ouders, die vlakbij hem woonden, tijdens een onweersbui afbrandde.

De nu 74-jarige heer Verhaar vond het op 63-iarige leeftijd tijd worden om rustiger aan toe doen. Zijn zoon Arie nam de zaak over (waarna hij nog tot zijn 68ste jaar meegeholpen heeft). Hierdoor was het ook een feit geworden dat de vierde generatie Verhaar als melkhandelaar langs de Lekdijk zijn klanten dient.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.