+ Meer informatie

GEWIJDE GESCHIEDENIS N.T.

3 minuten leestijd

Handelingen 1 : 1—8.

DE HANDELINGEN DER APOSTELEN. Lucas heeft twee boeken geschreven, ten eerste het Evangelie en ten tweede de Handelingen der apostelen.

Bij alle overeenkomst is er dit opmerkelijk verschil, dat het eerste boek van Lucas met de hemelvaart eindigt en het tweede boek met de hemelvaart begint.

Die hemelvaart is dus niet alleen de verbindingsschak'el tussen die beide boeken, maar ook de verbinding tussen het werk dat Christus op de aarde heeft gedaan en het werk dat Hij doet in de hemel.

We zouden dus het tweede deel van Lucas kunnen noemen, de handelingen van de verhoogde Zaligmaker door de dienst der apostelen.

door de dienst der apostelen. Het boek, genaamd de „Handelingen der Apostelen" is dus geschreven door Lucas.

We moeten hier niet een volledige geschiedenis ver-

wachten. Slechts enkele bijzonderheden uit de veelvuldige arbeid der apostelen worden beschreven.

Toch is de geschiedenis in dit boek weer in zoverre volledig, dat het ons de lijnen aangeeft voor het kerkelijk leven in het algemeen.

Allereerst lezen we de inleiding van Lucas. Het boek is opgedragen aan Theofilus, waarschijnlijk een aanzienlijk man.

Dit heeft hij waarschijnlijk gedaan om de verbreiding te bevorderen.

Ook Calvijn heeft zijn Institutie opgedragen aan de Koning van Frankrijk.

De schrijver herinnert Theofilus aan het eerste boek, hetwelk te kennen een noodzakelijk vereiste is om het tweede boek te verstaan.

De titel „voortreffelijke" missen we hier, omdat hij, toen Lucas zijn Evangelie aan hem opdroeg, een ambt

bekleedde, dat hem op die titel recht gaf. Later werd hij ambteloos burger.

Zijn eerste boek noemt Lucas een beschrijving van wat Christus deed en leerde.

Het tweede boek zal vermelden, hoe het begonnen werk is voortgezet.

Die beschrijving loopt door tot op de dag, in welke

Hij opgenomen is, dus tot de hemelvaart. In vers 3 herinnert Lucas nog even aan de waarheid van Christus' opstanding.

Die veertig dagen zijn niet alleen een voorbereidingstijd maar ook een overgangsperiode.

In vers 4 en 5 herhaalt Lucas, wat hij reeds in zijn Evangelie gezegd had.

Te Jeruzalem, zo beval Christus, moesten de apostelen de vervulling van de belofte des Heiligen Geestes afwachten.

De doop met de Heilige Geest is de betekenende zaak van de waterdoop.

In vers 6 vonden we een vraag der discipelen. Nog altijd zijn ze bezet met de oude opvatting van een aards koninkrijk.

een aards koninkrijk. Ze hebben Christus nog niet ten volle begrepen.

Zij konden zich niet voorstellen, dat God een Koninkrijk op aarde kon hebben, zonder dat van Israël te herstellen.

Met de woorden van vers 7 veroordeelt Christus het vragen naar de tijd.

Verboden en ongeoorloofd is het onderzoek naar de tijd van des Heeren wederkomst.

Niet aanstonds weerspreekt Christus de verwachting van de herstelling van het Koninkrijk van Israël.

Straks zal Hij aan hun gedachten een andere wending geven en na de uitstorting des H. Geestes lezen we van deze uitwendige verwachting der apostelen niets meer.

Het Koninkrijk der hemelen is geestelijk van aard en daarvan zullen ze getuigen zijn te Jeruzalem, in Judea, Samaria en zo tot de einden der aarde.

Zo komt Gods Koninkrijk op aarde.

Eerst de komst van Christus in het vlees, dan in de geest en daarna in heerlijkheid.

Zij onze gedurige bede: „Uw Koninkrijk kome!"

Die bede zal straks overgaan in de lofzegging: „Want U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid tot in der eeuwigheid Amen."

Vragen:

1. Waarom zou Jeruzalem uitgekozen zijn voor de uitstorting des H. Geestes?

2. Waarom spreekt de Heere van de belofte des Vaders ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.