+ Meer informatie

DE HERE JEZUS EEN PRODUCT?

3 minuten leestijd

In de Bijbel, in de prediking, op catechisatie… overal worden we gewaarschuwd voor wereldgelijkvormigheid. ‘Wel ín de wereld, maar niet ván de wereld’, zeggen we dan. En toch… Hoe vaak hebben we het niet eens in de gaten dat we wereldgelijkvormig bezig zijn of denken?

Neem nou de gezondheidszorg. Het marktdenken heeft daar onder aanvoering van de overheid zo’n vlucht genomen dat het steeds moeilijker wordt voor een christelijke instelling om visie en doelstelling zó te verwoorden, dat het nog spoort met de eigen identiteit. Laatst zag ik een advertentie van een gereformeerde instelling voor geestelijke gezondheidszorg. Zoals degenen onder u die wat langer ambtsdrager zijn, wel weten, is er wat aan (diaconaal) werk verzet om zo’n organisatie van de grond te krijgen. Een instelling met gereformeerde beginselen, met de Bijbel en de drie Formulieren van Enigheid in de grondslag, waar we onze gemeenteleden met een gerust hart naar kunnen verwijzen. Daarom schrik ik als ik in de vacatureomschrijving lees: ‘Je hebt ondernemingsgeest om een goede speler in de markt te zijn (..) je hebt kennis van de markt, je kunt marktgericht denken en weet resultaatgericht te opereren’. Wordt hier een marktkoopman gevraagd? Nee, het is een vacature voor Hoofd Preventie en Dienstverlening, die ervoor moet zorgen dat ‘externe partners de producten tegen betaling afnemen’. Is het nu nodig om dit jargon te gebruiken? Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik stoor me hieraan. Wereldgelijkvormigheid zit hem niet alleen in het dragen van bepaalde kleding of het hebben van een televisietoestel of internet. Durven we ook onze manier van denken en ons taalgebruik onder kritiek te stellen? Of zegt u: ‘Het zijn maar woorden’? Maar ook die hebben wel degelijk een uitwerking op ons denken en de manier waarop wij ons handelen gestalte geven. In het marktdenken is zorg een ‘product’ dat ‘geleverd’ wordt en is de zorgontvanger een ‘klant’. Is dit de manier waarop christenen over zorgverlening spreken of durven we onze eigen woorden te kiezen?

Terwijl er in de gezondheidszorg steeds meer verzet is tegen het marktdenken, lijkt het wel of het in de kerk aan een opmars bezig is. Een poosje geleden stond er een kort vraaggesprek in de krant met een predikant uit een samenwerkingsgemeente waar ons kerkverband ook deel van uitmaakt. Hij zegt hierin, en ik citeer: ‘Laat ze (predikanten CR) maar ontdekken wat er allemaal voor nodig is om een product aan de man te brengen (…). Het kan mij, juist ook in de kerk, niet marktgericht genoeg zijn. Ik heb een product, de Here Jezus, aan de man te brengen (…). Als je de boodschap van het evangelie belangrijk vindt, móet je wel marktgericht denken’.

Móeten? Zitten we al zo gevangen in de filosofie van deze wereld, die het economisch aspect van de samenleving als het hoogste beschouwt, dat we onszelf gedwongen zien erin mee te gaan? Of zijn we bereid ons steeds opnieuw te bezinnen of en hoe Christus de reuk van Zijn kennis door ons openbaar maakt?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.