+ Meer informatie

Jouw vragen

8 minuten leestijd

Praten over geloof en ongeloof is vaak moeilijk. Zelfs mensen die elkaar goed kennen geven zich niet graag bloot op dit gebied. Als je verkering hebt is het heel belangrijk dat je met elkaar spreekt over geestelijke zaken. Maar als je verloofde nu een erg stille jongen is?

„Ik heb verkering met een heel stille jongen; hoe krijg ik
hem aan de praat?"


Ik ben een meisje van 17 jaar, en heb verkering met een jongen die erg stil is. Op zich heb ik er geen moeite mee, maar als ik over het geloofe.d. wil praten, moet ik altijd zelf beginnen, en alles eruit trekken. Wat zou ik hiermee kunnen doen??

Bedankt voor je brief. Met dit schrijven zul je ook anderen helpen. Het gaat over een probleem dat meer voorkomt. Het is goed dat je de vraag stelt als een heel belangrijke. Het is namelijk verkeerd om zo'n probleem voor je uit te schuiven vanuit de verkeringstijd naar het huwelijk, zo in de trant van: „Ach, het is niet fijn, maar dat komt later wel in orde als wij eenmaal getrouwd zijn." Dat zou een leugen kunnen blijken te zijn, waarmee menigeen zich bedrogen heefl:. De verkeringstijd is er juist om te overwegen of je bij elkaar past. Het moge een gezegde zijn, dat op ieder potje een dekseltje past, maar niet ieder dekseltje past op ieder potje. Omgekeerd is het ook niet waar, dat wij als wij bij elkaar passen, ook al direct passend zijn. Integendeel, een relatie tussen twee mensen vraagt van elkaar om samen tot een eenheid te worden en als de eenheid er zijn mag, dat wij die band van de eenheid verzorgen en bewaren.

Dit passen bij elkaar slaat niet alleen op de omgang met elkaar inzake de tijdelijke dingen en ook niet alleen op de omgang met elkaar in de geestelijke dingen. Ons huwelij ksformulier wijst op zeer evenwichtige wijze als eerste doel van het huwelijk aan, dat de een de ander trouw helpe en bijsta in alle dingen die tot het tijdelijke en eeuwige leven behoren. Die beide aspecten worden in één adem genoemd.

Ontplooiing
Bij elkaar passen houdt in, dat wij daarin elkaar tot ontwikkeling mogen brengen. Dat een man zijn vrouw en een vrouw haar man tot ontplooiing brengt. Hieronder versta ik niet alleen dat wij ons gelukkig en veilig bij elkaar voelen, maar tevens dat wij in ons man- en vrouw-zijn openbloeien. Maar wat houdt dat in? Het is frappant dat in het leven tegengestelde polen elkaar aantrekken. In de ander boeit ons dan wat wij bij onszelf als een gemis of een teveel ervaren. Wie stil en gesloten is, kan zich aangetrokken voelen tot iemand die open en spontaan is. Omgekeerd is een spontaan persoon, die nog wel eens het lid op zijn of haar neus krijgt, vaak jaloers op iemand die naar buiten bedachtzaamheid en evenwicht uitstraalt. Dit is naar vele kanten door te trekken. Hier zit iets moois in. Het samengaan van tegenpolen kan een mooi "boeket" worden. Maar let erop, dat ik hier het woord "samengaan" gebruik. Het gaat om een samen gaan sporen in harmonie. En hoe komt dat tot stand?

,,Zo ook weer niet"
Een groot gevaar is dat na verloop van tijd datgene wat eerst aantrok gaat ergeren: „Zo erg hoeft het nu ook weer niet." De een wil dan dat de ander toch anders wordt. Meer wordt zoals hij of zij is. Meer gaat beantwoorden aan het ideaalbeeld dat wij ons van onze man of vrouw in onze dromen gevormd hebben. Dat is niet eerlijk en het kan voor de persoon in kwestie ook heel frustrerend worden. Wij moeten dan anders of zelfs een ander worden. De stille moet veranderen in een spraakzame en de spontane in een bedeesde en ingetogene. Daarmee brengen wij elkaar niet tot ontwikkeling, maar dringen wij elkaar in een corset en in een rolpatroon dat ons niet op het lijf geschreven staat. Hiermee vermoorden wij het eigene van de ander. In dat geval is het beter om in de verkeringstijd te erkennen dat wij niet bij elkaar passen.

Tot ontwikkeling brengen houdt niet in dat wij de ander hervormen naar ons beeld, maar dat wij de mogelijkheden die iemand heeft zo goed mogelijk tot z'n recht laten komen.

Zelf beginnen
Maar hoe moet het dan? Laten we naar jouw vraag gaan. Je schrijft dat je verkering hebt „met een jongen die erg stil is. Op zich heb ik daar geen moeite mee, maar als ik over het geloof e.d. wil praten, moet ik altijd zelf beginnen en alles eruit trekken."

Wat ik al een belangrijk gegeven vind, is dat je vriend in alle opzichten stil is. Er zijn mensen die op een verjaardag het hoogste woord voeren als het over auto's en vakanties gaat, maar die beweren geen "praters" te zijn, zodra het over de geestelijke zaken gaat. Dan zit er iets ernstig fout. Jouw vriend is echter altijd stil. Eigenlijk moet je bij alle onderwerpen de woorden eruit trekken. Het gaat dus om een structurele zaak.

Wat moet je daar aan doen? Dit heel eerlijk met hem bespreken. Hiermee bedoel ik niet dat je hem duidelijk moet maken dat hij praten móet. Nee, je eerste doelstelling moet zijn om met hem erachter te komen waarom hij zo stil is. Is hij van zichzelf zo en wil hij graag zo zijn? Of zou hij wel willen praten, maar durft hij het niet? Heeft hij het thuis niet geleerd of juist afgeleerd om te praten? Dat moet allereerst duidelijk worden. Daarna kun je vertellen, dat je het erg vindt om altijd het voortouw te moeten nemen.

Vast patroon
Het is ook niet goed dat het altijd van één kant komt. Het is zelfs gevaarlijk, want ongemerkt wordt dat een vast en zelfs absoluut patroon, waarbij de een de ander ook niet meer corrigeert. Je moet het samen leren doen. Het gaat in een verkering, in een huwelijk toch ook om een relatie met een communicatieve zijde, waarbij "de een de ander trouw helpe en bijsta."
Op de hierboven geschetste wijze kun je proberen te ontdekken wat hem hindert en waardoor hij het meest geholpen zal worden. Zo breng je elkaar tot ontwikkeling. En dan kun je ook nog wel eens verrast worden. Ik denk aan een vrouw die heel gelukkig getrouwd is en die samen met haar man heel wat afpraat. In haar verkeringstijd stond zij op het punt het uit te maken, omdat hij zo stil was...

Onmisbaar
Ten slotte wil ik opmerken dat ik de toon van je brief heel fijn vind. Ook ben ik blij, dat je in je verkering wilt praten over het geloof e.d. Dat is een onmisbare zaak voor het huwelijk. Het is goed, dat je er nu zekerheid over wilt of het mogelijk is. Daar moet je inderdaad in je verkeringstijd van overtuigd raken en anders kun je beter elkaar de vrijheid teruggeven. Het laatste is beter dan een leven lang worstelen met het veranderen van elkaar zonder dat de ander dat wil. Van harte wens ik je Gods zegen en ik hoop dat jullie samen tot een heel verrassend en fijn gesprek komen.

Ds. R. van Kooten

---------------------------------------------------------------------------------------
Mag je ouders feliciteren na de doopdienst?

Ik vind de rubriek "Jouw vragen" een fijne rubriek. Je komt je eigen vragen nogal eens tegen. Maar nu heb ik een vraag die ik nog niet ben tegengekomen en waar ik graag een antwoord op zou willen krijgen. Je ziet of hoort nogal eens dat mensen na een doopdienst de doopouders feliciteren. Bij mij komt dit altijd erg vreemd over. Mensen feliciteren in dit verband, mag dat eigenlijk wel?

Het is een bijzonder voorrecht wanneer kinderen gedoopt mogen worden. Wat vertrouwt de Heere ons en onze kinderen dan veel toe (allereerst wel Zijn Woord, zie Rom. 3:2), in tegenstelling tot vele, vele andere mensen. Het legt ook een bijzondere verantwoordelijkheid op ouders en (later) op de gedoopte. Wat doen wij met het ons toebetrouwde pand? Is aan ons te merken en te zien dat wij gedoopt zijn? Het gaat over een heilige, goddelijke taak. Daarom lijkt het ook mij wat erg menselijk elkaar ter gelegenheid van de doop te feliciteren. Beter is het Gods zegen toe te wensen bij zo'n gelegenheid. Daarvoor hoeven we ons toch niet te schamen? Trouwens, hoe absoluut nodig is Gods zegen over de doop, want hetgeen in de doop wordt uitgebeeld, moet door de Heere Zelf worden toegepast in ons leven. Anders zal de doop immers eenmaal tegen ons getuigen. Daarom: elkaar 's Heeren zegen toewensen, lijkt mij de juiste weg.

Ds. P. Mulder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.