Bekijk het origineel

Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 175

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 175

meditatiën over het lijden en sterven onzes heeren

2 minuten leestijd

!

De ééne Evangelist noemt het „bespotten," een ander „beschimpen," een derde „lasteren," maar het woord doet er niet toe, met den laaghartigen schimplach om den gemeenen mond sarden, tergden, kwelden ze den stervenden Jezus, of ze hem nog, eer hij stierf, zeer

konden doen in

Niet

ken

blijven.

zijn hart.

bezigen. Dit had bij deze brooddronnog binnen de perken van het menschelijke knnnen jN^een, maar ze deden na wat Satan zelf in de woestijn

dat schare

ze

scheldtaal

gedaan had.

Had toen Satan, zijn rekening makende op den honger die Jezus kwellen moest, hem vlijmend en uitdagend toegevoegd: „Indien r/ij de Zone Gods zijt, zeg dat deze steenen hrooden ico7'den\ en stil uw hier gilt priester en volk om het kruis „Indien c/ij de honger Zone Gods zijt, verlos uzelven en Jcom af van het kruis". Zoo riepen die voorbijgingen. Zoo riepen de overpriesters en schriftgeleerden. Zoo riep een der medekruiselingen. En de Eomeinsche soldaten, die natuurlijk van geen Messias afwisten, schreeuwden, hun krijgsmanseer verzakend, in het wild geroep meê. Nu moet ge u daarbi.] de oostersche passie voorstellen. De Joden die onder ons wonen, zijn verwesterd, en toch, als ge ooit Joden tegen elkander razen en tieren en gillen zaagt, moet ook u wel de heftigheid van hun gebaren, de snerpende, snijdende toon van hun stem, en de verscheurende uitdrukking van hun vertrokken gelaatstrekken getrotten hebben.

:

En toch, om Grolgotha was het nóg vreeslijker. Daar was hefc onvervalscht en onverzwakt oostersch. De laaie hartstocht, de tronie gansch in wilden gloed, heel het lichaam in den rythmus van den feilen hartstocht zich meê bewegend, de stem met diepen keelklank schier ziedend en sissend. Helsch, demonisch En dat moest uw stervende Jezus aanhooren, dat moest hij aanzien, dat brak tegen hem los, om, kon het, met giftigen pijl zijn ziel te doorvlijmen. rie kunt u den blos van weerzin voorstellen, die er door op het reeds verbleekend gelaat van uw Heiland toog. Dat was het antwoord van menschenlippen op zijn bede voor zijn vijanden, voor zijn beulen. Voelt ge dan niet wat het zijn moet, voor menschen te sterven, en zoo in zijn persoon die menschheid voor zich te zien ?

Ons menschelijk wezen heeft ticee trefbare kanten. kan tegen ons woeden door ons zeer te doen aan ons

Men

//r/Arwwi',

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Abraham Kuyper Collection | 252 Pagina's

Zijn uitgang te Jerusalem - pagina 175

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1900

Abraham Kuyper Collection | 252 Pagina's

PDF Bekijken