Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Om de oude wereldzee - pagina 371

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Om de oude wereldzee - pagina 371

Het raadsel van den Islam - Het land der Pharao's - Soedan - De Hellenen - Sicilie - Het protectoraat van Tunis - De Algerijnsche kolonie - Marokko - Spanje - Portugal

2 minuten leestijd

DE ALaERIJNSCHE KOLONIE. die

nog pas 25 jaren oud was, toen

hij

339

in het veld verscheen,

was

uit

een heilige Maraboet-familie geboren, vroom opgevoed en van jongsaf in alle Mohammedaansche wetenschap onderwezen. De Dey van Algiers vertrouwde dezen zeloot niet te best, zoodat

Van Egypte

vluchten moest.

Mekka en kwam vandaar hij

de

Bij

deed

hij

naar Egypte

toen de bedevaart naar

in 1831 als Hadji naar Algiers terug,

waar

diep geërgerd vond door den

bevolking

geheele inlandsche

Franschen inval.

uit

hij

den grooten roep die van

zijn

vroomheid,

zijn

geniale kunde en zijn dapperheid uitging, verzamelden toen in het

Westen

hoofden van den

alle

weerstand zich

om hem

heen.

In

Mascara en Tlemcen werden de plannen voor den aanval op de Franschen beraamd. Men bezat wapenfabrieken en kruittorens, en wat nog ontbrak kon uit Marokko, dat vlak bij lag, worden ingevoerd; en zoo zag Abd-el-Kader zich reeds spoedig in staat tot den

Keer op keer heeft

aanval over te gaan.

hij

toen aan de Fransche

generaals een gevoelige nederlaag toegebracht, en almeer wist

macht

hij

commandant van het Fransche leger bij Tafna zelfs een verdrag met hem sloot, waarbij hij als Emir van het naar Marokko gekeerde deel van Algiers erkend werd. Maar hiermede niet tevreden deed de Emir herhaalde zulk

een

invallen

tot

betalen, en

te

ontwikkelen,

gedroeg zich

Algerijnsche

als

en aan den maarschalk dat

zijn

onafhankelijk

tribuut

aan koren te

gebieder

over heel het

November 1839, toen hij het om openlijk met de Franschen te breken

Valée

Arabieren van

alle

de

Dit duurde tot 18

land.

oogenblik gekomen achtte

klaarde

weigerde

Constantine,

bij

dat

schrijven zond, waarin

een

Kef tot Oeelassa

hij

ver-

vastelijk besloten

waren den heiligen oorlog tegen de indringers te voeren. Aan dit besluit kon ook hij als goed Mohammedaan zich niet onttrekken. > Daarom kunt ge mij,* zoo eindigt zijn brief, »niet van verraad beschuldigen. Mijn hart tigheid

doen.«

is

zuiver en nooit zal ik iets tegen de gerech-

Al spoedig verscheen dan ook een corps van 25.000

ruiters voor Boefarik; zelfs last

van stroopers

40.000 man.

De

;

Mustapha, de voorstad van Algiers, kreeg

en Abd-el-Kader geestdrift

die

zelf

zich

rukte aan met een leger van

toen van heel de inlandsche

bevolking meester maakte, was onbeschrijfelijk. In gevecht na gevecht

werden de Franschen teruggeslagen, en het scheen welhaast of al 't land buiten de stad Algiers hun weer stond ontnomen te worden, tot eindelijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1907

Abraham Kuyper Collection | 590 Pagina's

Om de oude wereldzee - pagina 371

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1907

Abraham Kuyper Collection | 590 Pagina's

PDF Bekijken