Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Dr. J. D. de Lind van Wijngaarden 1892—1932.

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Dr. J. D. de Lind van Wijngaarden 1892—1932.

4 minuten leestijd

De Eere-Voorzitter van den Gereformeerden Zendingsbond mag 3 Jan. 1932 herdenken, dat hij vóór veertig jaar te Oud-Alblas predikant werd in de Nederl. Hervormde Kerk, in het gedenken waarvan we hartelijk met hem meeleven. Hij heeft gedurende die veertig jaren mogen dienen na Oud-Alblas de gemeenten Utrecht, Renkum, Putten, Feijenoord en De Bilt. Dit is niemand onbekend, die het kerkelijk leven der laatste tientallen jaren heeft meegemaakt. Daarvoor waren de sporen te diep, welke hij daarin heeft achtergelaten, en de invloed te groot, die van hem is mogen uitgaan.

Voor een nijlpaard is een waschtobbe te klein om er in te zwemmen. Al hebben genoemde gemeenten het voorrecht mogen hebben hem korter of langer als haren herder en leeraar te bezitten, zijn werk ging ver over de grenzen der genoemde gemeenten. Het zou gemakkelijker zijn een lijst op te stellen, waar hij niet gesproken heeft, dan waar hij wel voorging. Hij was de erkende leider bij al het volk van hen, die de waarheid liefhadden, zooals die is uitgedrukt in de belijdenisschriften onzer Kerk. In het „Gereformeerd Weekblad" schreef hij tot voor korten tijd van week tot week voor een trouwen kring.

Geen wonder dan ook, dat toen de Ger. Zendingsbond voor ruim 30 jaren werd opgericht, hij als zijn voorzitter werd aangewezen, wat hij bleef al dien tijd, totdat hij het vorig jaar senectutis causa meende te moeten bedanken. Toen onze zendingscorporatie haar zilveren jubileum had, werd geschreven over het dubbele jubileum van haar en haren voorzitter en werd opzettelijk gewaagd van een dubbel jubileum en niet van twee jubilea. Spreken we van twee, — zoo werd het toen gezegd in het Gedenkboek — dan kunnen die los van elkander staan; gebruiken we echter het woord dubbel, dan wordt het anders. Dan zijn het er ook wel twee ; maar twee, welke nauw met elkaar verbonden zijn; twee, die bij elkander behooren en die ge niet kunl scheiden zonder ze te schenden. Zoo nauw zijn deze twee aan elkander verbonden geweest, de Ger. Zendingsbond en Dr. J. D. de Lind van Wijngaarden, dat we van een dubbel jubileum moeten spreken.

Het Hoofdbestuur, gedachtig aan het rijke verleden, bleek nog van dezelfde meening te zijn, toen de Voorzitter als zoodanig zijn ontslag nam, meende, dat de Jubilaris met zijn naam aan onzen zendingsarbeid verbonden moest blijven, zoolang het den Heere behaagt hem nog te sparen, en benoemde hem daarom tot zijn Eere-voorzitter.

Het is wel opmerkelijk, dat Dr. de Lind van Wijngaarden promoveerde op een proefschrift over Antonius Walaeus, die in den bloeitijd van onze kerk een seminarie ter opleiding van zendelingen te Leiden heeft opgericht, dat tot het beste behoort, wat in het verleden voor de zending is gedaan. Het heeft twaalf mannen aan Indië geschonken, die hebben uitgemunt door hun godsvrucht, zendingsijver en kennis.

Reeds als student is de Jubilaris van heden door zijn studie in levendige en gedurige aanraking gebracht met een zendingsman bij uitnemendheid, die als zoodanig een groote plaats heeft ingenomen. Zouden hem reeds toen de groote belangs > lling en liefde voor de zending, welke hem altijd zijn bijgebleven, zijn ingeprent?

Wij willen hier met dank aan God erkennen, wat de Heere in dezen man met zijn vele gaven gegeven heeft, waarvan deze niet de geringste is, dat hij dat alles neerlegt aan de voeten van Hem. die deze talenten schonk. Zooals de zeeman voor de gevaren niet terugdeinst, klippen en banken omzeilt en den weg, waarlangs het gaan moet, steeds voor oogen heeft, zoo heeft ook hij met vaste hand de stuurpen gegrepen en het zendingsschip van den Gereformeerden Zendingsbond geleid. Daarom is het ons zoo gemakkelijk om nu blijde te zijn met de blijden en over het grijze hoofd van den Eere-voorzitter met zijn beminde gade, die ondanks haar neergebogenheid der laatste jaren of misschien juist daardoor voor hem en de zijnen zulk een sterke steun gebleven is.

Namens het Hoofdbestuur van den G.Z.B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1932

Alle Volken | 16 Pagina's

Dr. J. D. de Lind van Wijngaarden 1892—1932.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1932

Alle Volken | 16 Pagina's

PDF Bekijken