Bekijk het origineel

Uit het eigen land

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Uit het eigen land

4 minuten leestijd

Bij de vele conferenties, welke er plaats gevonden hebben, zal er nu weer één plaats hebben tussen de Nederlandse en de Indonesische regering. Zij zal reeds op Zaterdag 11 December aangevangen zijn. Let men op de uitslag van vele conferenties, welke reeds gehouden zijn, dan kan men van deze conferenties geen hoog gespannen verwachtingen hebben, zonder daarmede al aanstonds te willen zeggen, dat zij op niets zal uitlopen. Gemakkelijk en vlot zullen, als men er op let, dat Indonesië het er beslist op gezet heeft de souvereiniteit over Nieuw-Guinea te bekomen en deze op allerlei wijze tracht te verkrijgen, de besprekingen echter wel niet verlopen. Te meer niet, omdat onze regering, afgaande op de laatste verklaringen ten aanzien van onze souvereiniteit over Nieuw-Guinea, voet bij stuk wil houden en blijk gegeven heeft daar geen afstand van te willen doen.

Nochtans zal dit haar niet gemakkelijk gemaakt worden. De Aziatisch-Afrikaanse ledengroep van de Organisatie der Verenigde Naties immers heeft er reeds haar grote ingenomenheid over te kennen gegeven, dat er een conferentie tussen de Nederlandse en de Indonesische regeringen gehouden wordt, en heeft als haar wens uitgesproken, dat het resultaat van deze conferentie op de volgende Algemene Vergadering van voornoemde Organisatie een onderwerp van besprekingen zal uitmaken. Zeer terecht heeft minister Luns gezegd, daar in geen geval mee accoord te kunnen en te willen gaan. Nochtans blijft er een gevaar van deze kant dreigen, en niet alleen van deze kant, maar ook van politieke partijen uit Indonesië zelf. President Soekamo, en volstrekt niet alleen hij, maar zeer velen in Indonesië met hem, ziet de conferentie met grote argwaan aan. Zij blijven maar steeds op het standpunt staan, dat, koste wat het wil, Nienw-Guinea onder Indonesisch bestuur zal worden geplaatst, zodat de kwestie Nieuw-Guinea zeer wel het grote struikelblok kan zijn voor het welslagen der conferentie, al kunnen daarop mogelijk andere punten geregeld worden. Doch ook al is dit — wat allerminst zeker het geval zal zijn — alzo, dan nog bhjft Nieuw-Guinea als een geweldig twistpunt tussen Nederland en Indonesië bestaan. Zielfs als Nederland in deze toegaf, dan nog is daarmede de lucht niet opgeklaard en een goede verstandhouding tussen deze twee landen* gebracht. Telkens weder komt aan de dag, dat de aversie tegen Nederland bij vele Indonesiërs diep in het bloed zit. En niet alleen de communisten en Soekamo, maar nog vele andere Indonesiërs met hen zwepen het volk tegen Nederland op, dat zij als de grote zondebok van de slechte gang van zaken in Indonesië aanwijzen.

Wat de conferentie zelf betreft, welke de regeringspersonen en afgevaardigden der beide regeringen zullen bijwonen, daaromtrent is men overeengekomen, dat de volgende agendapunten ter sprake zullen gebracht worden.

1. Bespreking van het Indonesische voorstel tot vervanging van het op 10 Augustus 1954 tussen Indonesië en Nederland gesloten protocol en daarbij behorende briefwisseling door een nieuw protocol en andere overeenkomsten.

2. Bespreking van het Indonesische voorstel tot vervanging van de bestaande financieel-economische overeenkomst door één of meer nieuwe overeenkomsten, en de methoden, die daartoe zouden kunnen leiden.

3. Bespreking van bepaalde vraagstukken betreffende Nieuw-Guinea, met diea verstande, dat ten aanzien van de souvereiniteit iedere partij haar eigen standpunt handhaaft.

4. Andere aangelegenheden dan in d« voorgaande agendapunten genoemd, welke door één der partijen van belang worden geacht voor de betrekkingen tussen beide landen.

De vraag rijst als vanzelf of betreffende punt 4 nu ook door onze regeringsafgevaardigden ter sprake zal worden ge-' bracht — zij krijgen er een schone gelegenheid voor — dat de Indonesische regering destijds de bepalingen van de Haagse Ronde-Tafelconferentie geschonden heeft door aan de Indonesische volken het zelfbeschikkingsrecht, dat hun door die conferentie was toegezegd, ts ontnemen. Eveneens rijst de vraag of er door onze regeringsafgevaardigden op aangedrongen zal worden, dat de republiek der Zuid-Molukken door de Indonesische regering erkend wordt. Dit zijn toch punten van groot belang. Daarover kan en mag waarlijk niet gezwegen worden. Het zijn punten, die er rechtens aanspraak op maken, dat er veel eer en veel meer over gesproken dient te worden dan over Nieuw-Guinea. Zal Ambon en wat daarmede geschied is ook een onderwerp van bespreking uitmaken en zal die kwestie nu ook naar recht en gerechtigheid behandeld worden? — zo kan er tevens gevraagd worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 december 1955

De Banier | 8 Pagina's

Uit het eigen land

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 december 1955

De Banier | 8 Pagina's

PDF Bekijken