Bekijk het origineel

Buitenlands OVERZICHT

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Buitenlands OVERZICHT

12 minuten leestijd

„De Hesre is nabij allen, die Hem aanroepen" aldus staat ons in Psalm 145 : 18 beschreven. Doe hoe weinigen roepen Hem aan! En onder degenen, die Hem nog aanroepen, is het getal nog groot, dat Hem niet in geest en waarheid aanroept. Zij biddsn kwalijk en ontvangen niet. Dit komt zelfs menigwerf voor onder degenen, die zich beroemen verbondskinderen. Abrahams zaad te zijn. Hoe in-droevig is dit! Want wie Hem aanroept in geest en waarheid, die is Hij nabij. Deze is Hij een Redder onder alle omstandigheden, zelfs in de zwaarste nood, in Christus Jezus een Zaligmaker, Die voor hem geen land van uiterst» duisternis en dorre woestijn is, maar herm in dit leven en na dit leven zaligheid bereidt.

Het is toch een getrouw en waarachtig woord: „De Heere is nabij allsn, die Hem aanroepen, die Hem aanroepen in der waarheid". Het is het getuigenis van Hem, Die nooit enig mens beloog of bedroog of zelfs teleurstelde, wanneer hij in der waarheid de Heere aanriep. Het moge al niet zijn in de weg, waarin hij het verwacht en gedacht had, want de He& - re zal de Zijnen leiden als blinden op paden, die zij niet gekend, en op wegen, die zij niet geweten hebben, maar het is toch aller geloofservaring, dat Zijn komst alleen het heil kan volmaken en volmaakt. Zo Hij komt, brengt Hij alles mede: geloof, hoop, liefde, lijdzaamheid, rust en vrede. Dan kan de godvrezende alles verdragen en is hij in Christus Jezus, wanneer dit door Gods Geest aan zijn hart wordt toegepast, in alles meer dan overwinnaar, is zelfs de dood verslonden tot overwinning, geen koning der verschrikking meer, maar een bode des vredes.

Rondom ons, boven of beneden of in ons is er niets dat zulks kan schenken. Niets dat geloof, hoop, liefde lijdzaamheid, rust of vrede kan geven. De aarde is toch door de zonde een oord, waarin distelen en doornen groeien, welke een ieder op zijn tijd en wijze plukt. Door al de eeuwen henfen is gepoogd de doornen en distelen uit te roeien. Inzonderheid de wereldwijzen, de dusgenaamde wijsgeren en ook de wetgevers hebben dit gepoogd te doen. Doch immer tevergeefs. Ook in onze dagen wordt daartoe poging na poging aangewend, maar in weerwil daarvan groeien er distelen en doornen nog veelvuldig op aarde, zijn zelfs de uitwendige rust en vrede niet verkregen, is de wereld nog vervuld met wrok en wi-evel, woedt er nog steeds de koude oorlog, heerst er een onrust onder de volken, schier groter dan ooit tevoren. Elke week legt daar een onwedersprekelijk 'getuigenis van af. Ook de achter ons liggende week, waarover wij, zo ver de plaatsruimte in „De Banier" zulks toelaat, thans een overzicht wensen te geven.

De in Rusland zo invloedrijke sekretaris van de communistische partij, Chroestsjef, heeft op een landbouwcongres in Minsk een rede gehouden, welke ver over de grenzen van Rusland de aandacht heeft getrokken. Daarin wisselden dreigende en 'honende, minzame en vredelievende woorden elkander af. Hij ving zijn rede aan met woorden, die allerminst vrij van hovaardigheid en dreigingen waren. Rusland — zo zeide hij — is Amerika en de westelijke mogendheden op wetenschappelijk terrein vooruit gestreefd. De imperialisten — met welke benaming Amerika en het westen werden bedoeld — hebben gezegd, dat onze vroegere aankondigingen over prestaties op het gebied van geleide projektielen bluf waren.... maar toen Rusland zijn intercontinentale projektielen de lucht inzond. . . . toen moesten onze tegenstanders hun mond wel houden. De Russische intercontinentale raket is — zo voegde hij er aan toe — zo krachtige dat zij nog zwaarder kunstmanen de lucht in kan dragen en zelfs hoger de lucht in kan dragen dan tot nu toe is geschied.

Vervolgens sprak hij in minzaam en vredelievend klinkende termen, als hij de topconferentie ter sprake bracht. De Russische regering zou volgens hem zo gaarne een topconferentie bijeen willen zien, waarop zij de dringende kwesties zonder oponthoud wil geregeld zien en de spanning onder de volken wil doen afnemen. Doch — zo vervolgde hij — de westelijke mogendheden verhinderen, dat wij onze goede bedoelingen waar maken. Zij stelen ultimatums en stellen onmogelijke voorwaarden, als onder meer de hereniging van Duitsland, om maar te verhinderen dat een topconferentie tot stand komt. De Amerikaanse regering belooft in de landen van het Noord-Atlantisch verdrag lanceerplaatsen voor geleide projektielen te bouwen, geleide projektielen, welke zij nog niet eens heeft en op welker komst de NATO-landen nog wel een jaar of drie zullen moeten wachten, terwijl de Sovjet-Unie wel raketten bezit, waarmede zij de gehele aarde kan bereiken en iedere aanvaller een verpletterende slag zou kunnen toebrengen.

brengen. Verder voerde Chroestsjef in zijn rede de vredelievendheid der Russische regering ten tonele. Hij zeide het volkomen eens te zijn met president Eisenhowers woorden in diens boodschap over de , , State of the Union", waarin deze niet alleen om woorden des vredes, maar ook om daden des vredes vroeg. Doch deze dadsn moeten niet alleen van de kant van de Russen, maar ook van de zijde van de Amerikanen komen. President Eisenhower heeft gevraagd de ruimte alleen voor vredelievende doeleinden te gebruiken. Dit wil de Russische regering ook. Heeft zij ooit iets anders voorgesteld? Heeft zij ook niet voorgesteld de produktie van kernwapens stop te zetten? zo vroeg Ghroestsjef. Doch de Amerikaanse regering — zo vervolgde hij — ging echter haar eigen gang. Zij wilde wel de produktie van kernwapens stopzetten, voor zover de kernwapens het gebied van Amerika zelf bedreigden. Maar zij wilde andere vormen van bewapening aanhouden, waarmede zij de wereld in een toestand van vrees

Chroestsjef beëindigde zijn i'ede met de punten, welke hij rijp achtte voor de bespreking op een topconferentie, vast te stellen. Zij zijn: a. stopzetting van de proeven met kernwapens; b. beëindiging van de koude oorlog en van de oorlogspropaganda; c. beperking van de buitenlandse troepen in Europa; d. een atoomvrije zone in centraal Europa; e. de toestand in het midden-oosten; f. de internationale economische betrekkingen. Chi-oestsjef heeft ten aanzien van punt b, namelijk stopzetting van de oorlogspropaganda, in zijn rede wel een heel slecht voorbeeld gegeven, want zijn rede droop van oorlogspropaganda, waar hij naar het bekende Russische recept de Russische regering als de vredelievendheid in eigen persoon voorstelde, en Amerika en de westelijke mogendheden als oorlogzuchtige imperialisten neerzette, en verzweeg, dat Boelganin in zijn twee brieven geen antwoord heeft gegeven op de vraag, of de Russische regering bereid is de maatregelen tot ontwapening, waarover eenstemmigheid is bereikt, onder toezicht van een internationaal controle-orgaan te plaatsen.

Nochtans heeft het er op het ogenblik veel van weg, dat in de komende zomer van dit jaar te Geneve een topconferentie zal plaats vinden. President Eisenhower heeft de voorwaarden, waarop zij gehouden zou kunnen worden, veel verzacht. De westelijke regeringen zullen de Russische langs diplomatieke weg mededelen, dat zij tot het houden van een topconferentie bereid zijn. Zij staan er echter op, dat er een kleine realistische agenda zal worden opgesteld. Wanneer de Russische regering nu akkoord gaat met een kleine agenda, op basis waarvan inderdaad kan worden onderhandeld, zullen de ambassadeurs van Amerika, Rusland, Engeland en Frankrijk onmiddellijk beginnen met de opstelling hiervan. Of de Russische regering daartoe genegen is, zal nog moeten blijken en kan zelfs in twijfel getrokken worden als wij er acht op geven, dat in de rede van Chroestsjef de propaganda tegen de westelijke mogendheden, inzonderheid tegen Amerika, zo onverzwakt en onverholen is voortgezet en ook gevoerd wordt ten aanzien van de conferentie der Bagdadlanden te Ankara. Ten opzichte daarvan heeft de radio Moskou allesbehalve minzame, vriendelijke woorden aan het adres van de Amerikaanse regering geuit, als zij daarvan zeide, dat deze regering de landen van het pact de rampzalige weg van voorbereidingen van een atoomoorlog op wil dringen. Aan de Bagdadlanden heeft de Amerikaanse minister Dulles steun van mobiele strijdkrach­ ten toegezegd, en wel tegen eDc communistisch land, dat een lid van het Bagdadpact aanvalt.

De Pakistanse minister-president verklaarde, dat de ledsn van het pact zo snel mogelijk wapens moeten ontvangen van gelijke waarde en kracht als die, waarmede zij bedreigd worden. De Turkse en Perzische minister-presidenten drongen aan op meer economische hulp. De Engelse minister Selwyn Lloyd verklaarde, dat Engeland deze niet zal kunnen bieden. De Amerikaanse minister Dulles, die eerst bij de Turkse en Perzische aandrang gezwegen had, heeft tenslotte de Islamietische landen van het Bagdadpact (Pei~zië, Irak, Pakistan en Turkije) een extra-gift van ƒ 38 miljoen toegezegd om een communicatie-systeem tussen deze landen op te bouwen. Hierbij herinnerde hij er aan, dat deze landen het vorige jaar van Amerika reeds ƒ 47 Vz miljoen ontvingen, uiteenzettende, dat de Amerikaanse leningen aan de landen in het middenoosten goedkoper zijn dan de Russische, die slechts een rente van 2% procent vragen, omdat de Russen daarenboven allerlei nog in rekening brengen.

ning brengen. Zo zien wij, dait zelfs op het terrein van leningen nog de koude oorlog tussen Amerika en Rusland woedt en dat rust en vrede in het midden-oosten nog ver zoek zijn. Als een teken daarvan moet ook het streven van de Egyptische en Syrische regeringen aangemerkt worden, die op het ogenblik druk in de weer zijn over een unie, ofschoon de landen niet aan elkander grenzen, te sluiten, hetgeen wel allerminst naar de wens en zin van Amerika en de westelijke mogendheden is, want gelijk de regeringen van het Bagdadpact pro-westers zijn, zo zijn die van Egypte en Syrië in meer of mindere mate pro-iRussisch.

Ook de regering van Saoedie-Arabië is allesbehalve westers gezind. De kroonprins van dat land, die de functie bekleed van minister-president en van minister van buitenlandse zaken, verklaarde dezer dagen, dat zijn regering de Eisenhower-doctrine verwierp, daaraan toevoegende, dat zij beslist tegen het Bagdadpact gekant was, dat zij neutraal wenste te zijn ten aanzien van het westen en het oosten, en beslist de eenheid van de Arabische volken voorstond. Hij — die thans in Egypte vertoeft — bracht hierbij de verhouding met de staat Israël ter sprake, zeggende dat de Israëli's verplicht zijn zich terug te trekken op de grenzen, die in het verdelingsschema van 1947 door de Organisatie der Verenigde Naties zijn vastgesteld. Een minister van één der landen van het Bagdadpact had zich ook op de conferentie te Ankara in vijandige zin tegen Israël uitgelaten, waarbij hij op vrij scherpe vsdjze door minister Dulles teruggewezen werd, die zeide, dat een bespreking van deze kwestie op de conferentie niet thuis behoorde. Desniettemin is het een kwestie, die' bij de Arabische volken zwaar weegt. Dit tonen ook al de wederzijdse invallen op elkanders grondgebied, welke weder betrekkelijk veelvuldig voorkomen. De rust en vrede laten dan ook in het middenoosten nog maar steeds op zich wach­

ten. Dit is ook al het geval in Indonesië. Dit blijkt wel heel duidelijk uit een interview, dat een correspondent van het Amerikaanse weekblad „Time" met kolonel Simbolon in Padang op Sumatra heeft gehad. In dit interview heeft kolonel Simbolon, de voormalige militaire gouverneur van Noord-Sumatra, verklaard, dat er aan de plaatsvervangende Indonesisch^ president Sartono in een ultimatum de eis is gesteld, dat hij de onconstitutionele regering Djoeanda afzet en dat de voormalige vice-president Dr. Mohammed Hatta een anti-communistische regering vormt, Indien Sartono deze eis niet inwilligt zullsn de buitengewesten een tegenregi ring onder de gouverneur van de Ban); van Indonesië, Sjafroeddin, vormen en de erkenning van aHe buitenlandse mogendheden van deze als de wettige rege. ring over geheel Indonesië vragen. Volgens dit interview zijn kolonel Sim. bolon, luitenant-kolonel Djamin Hoessein, commandant over Midden-Sumatra, en Soemitro, de voormalige Indonesi. sche minister van financiën, en overste Barlian, de commandant van Zuid-Sumatra, met nog'meer vooraanstaande Indonesiërs, tot dit besluit gekomen. Hm argument is, dat Djoeanda's regering alleen op Java wordt erkend en over geen enkel mandaat van het parlement beschikt. Volgens een bericht van radio Padang heeft de , , volksactie" in Midden-Sumatra ook het aftreden van het kabinet van Djoeanda geëist.

Tijdens een bijeenkomst van deze „volksactie", welke werd toegesproken door de voormalige commandant van Noord-Sumatra, kolonel Simbolon, en de oudwaamemend chef-staf van 't leger, kolonel Djambek, werd betoogd, dat het kabinet Djoeanda in de strijd om Nieuw- Guinea en de uitvoering van de besluit in het vorig jaar op in Djakarta gehouden conferenties tot nationaal overleg heeft gefaald. Ook werd volgens radio Padang gezegd dat de waarnemend president Mr. Sartono de vroegere vice-president Mohammed Hatta en sultan Hamengku Buwono van Djogjakarta tot kabinetsformateurs

moet benoemen. Tevens heeft in Djakarta de fraktieleidei van één der gematigde Islamietische partijen het aftreden van het ministerie Djoeanda geëist, omdat zij de eenheid van het land niet heeft kunnen verzekeren, noch heeft kunnen waarborgen, dal wij de strijd om Nieuw-Guinea zullen winnen, terwijl ook de Indonesische socialistische partij van Soetan Sjahrir hel aftreden van de regering Djoeanda heeft geëist. In een verklaring in het parlement riep de voorzitter van deze socialistische partij uit: Kabinet Djoeanda, luister naar è stem van het volk en leg het bewim neer! Volgens hem bestond er onder het huidige kabinet veiligheid noch eenheid voor het land en kon ook Nieuw-Guinea niet worden bevrijd, waarbij hij het ministerie er van beschuldigde in gebrek te zijn gebleven bij het oplossen van dt tegenwoordige economische crisis. Kolonel Simbolon — zo gespannen is toestand op het ogenbhk in Indonesië — verklaarde er zeker van te zijn, dat i» dien het kabinet Djoeanda het ultimatuni tart, wellicht oorlogsvliegtuigen van d( centrale regering gezonden zullen wof den om de hoofdkwartieren van de kolonels op Sumatra te bombarderen. 'Wij zijn de Djakarta-regering binnengedro»gen en wij weten, dat het kabinet besloten heeft tegen ons een militaire actie t( beginnen- tegen het einde van februari. Tegen die tijd zal het ministerie vier ftegatten uit Italië en enige wapens van è communistische landen ontvangen hebben.

Tegenover deze eisen staat, dat de sekiftaris-generaal van de communistiscn* partij, Aidit, dezer dagen verklaard heeft dat voor zover zijn partij betreft, er gefl beter kabinet bestaat dan het huidige, et dat de maatregelen, die het tegen de V^ derlandse belangen in Indonesië h genomen, krachtiger waren dan die va» de voorgaande kabinetten. Bij al die onrust en hooggespannen toestand bevindt president Soekarno, < !'* daarover zulk een grote verantwoordtlijkheid draagt, zich nog steeds op zi]'| vakantiereis, en wel thans in Japan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 februari 1958

De Banier | 8 Pagina's

Buitenlands OVERZICHT

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 februari 1958

De Banier | 8 Pagina's

PDF Bekijken