Bekijk het origineel

Buitenlands OVERZICHT

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Buitenlands OVERZICHT

10 minuten leestijd

Met gegronde redenen hebben godvrezenden in vroeger eeuwen het vleselijk verstand de afgod dezer wereld genoemd. Dit werd toch in bun dagen als een afgod verheerlijkt, waarvan de wereld het heil verwachtte. Eeuwen zijn er henengega& n, maar ten opzichte van de afgoderij met het vleselijk verstand is er hoegenaamd niets veranderd. Evenals in lang vervlogen eeu'wen wordt er ook thans door de grote massa bij deze afgod zo gezworen, dat zij er alle heil van verwacht. Het is in deze mede door de welsprekende propaganda, welke de revolutionair Rousseau in zijn geschriften er voor gevoerd heeft, zo ver gekomen, dat duizenden en nog eens duizenden personen in de vaste overtuiging verkeren, dat er geen probleem bestaat, hoe moeilijk het ook op te lossen moge zijn, of het is door het menselijk verstand door overeenkomst op te lossen. Dat men met zijn aanbidding en verheerlijking van zijn afgod bedrogen is uitgekomen, is al eeuwen geleden gebleken, maar in weerwil daarvan dient men zijn afgod nog even getrouw al in de voorbijgegane eeuwen, zelfs nog geen graad minder, veeleer nog in versterkte mate. Dit toont ons hoe zeer, bodemloos diep, de mensheid van natme in het ongeloof verzonken ligt. De praktijk leert ons en' heeft steeds geleerd, dat het oude gezegde: „Zoveel hoofden, zoveel zinnen", waar is, en dat bij al de zo hoog geklommen roem over het vleselijke verstand dit machteloos is om de problemen op te lossen. Deze zijn onopgelost gebleven en blijven nog onoplosbaar indien men alleen met het verstand des mensen te rade gaat. Wil men waarlijk problemen opgelost hebben, die er, juist doordat er zoveel zinnen als hoofden zijn, zo vele 'bestaan, dan zal er eeist een bukken en buigen voor de Heere, de alleen wijze God, moeten plaats hebben, om van Hem vwj'sheid en overgave des 'harten te bekomen. Doch juist daartegen verzet zich een iegelijk natuurlijk mens, gevallen als hij in ongeloof en 'hoogmoed is, met al zijn krachten.

Problemen, zelfs zeer diepgaande en moeilijk op te lossen problemen bestaan er ook thans wel, en zelfs vele. Dit wordt zelfs door de mensen algemeen en openlijk erkend. Niemand, die maar enigermate ter zake kundig is, geen enkele staatsman, ontkent thans dat dit zo is. Dat er heden en nu al jaren lang een koude oorlog heerst en gevoerd wordt, en dat er hooggeklommen spanningen van zelfs zeer gevaarlijke aard tussen de volkeren bestaan, wordt algemeen erkend. Men heeft al lang gepoo'gd en poogt in de laatste tijd ook weder — de machtigen der aarde zijn daarvoor heden ten dage druk in de weer — om deze problemen op te lossen en de koude oorlog en de gespannen verhoudingen uit de wereld te bannen, doch al de bemoeienissen, welke daarvoor aangewend zijn, hebben tot dusver het gewenste resultaat niet opgeleverd. De verdorvenheid der zinnen, zoals deze door eigen inzicht en eigen belang be-en overheerst worden, belet, dit tsn enemnale. Dit blijkt telkens en telkens weer. Dit toont tevens aan, dat het verduisterd verstand des mensen, dat louter door eigen belang gedreven, meermalen als advokaat voor kwade zaken optreedt, niet bij machte is in werkelijkheid problemen op te lossen.

Diit komt ook helder en klaar aan de dag in het debat, dat dezer dagen in de Algemene Vergadering der Verenigde Na^ ties 'gevoerd is inzake de Tibetaanse kwestie.

Het is algemeen bekend en wordt ook algemeen erkend, dat de kommunistische regering van China met wapengeweld tegen Tibet optreedt, waarbij de rechten der Tibetanen met voeten getreden en duizenden Tibetanen om het leven gebracht worden. Te dezer zake nu heeft de regering van Ierland en die van Malakka door hun vertegenwoordigers ia de Algemene Vergadering een resolutie ingediend, waarin eerbied voor de fundamentele rechten van de mens wordt 'geëist, in het bijzonder voor het kulturele en godsdienstige leven van het Tibetaanse volk; waarbij aan het licht gesteld wordt, dat het minste wat de Organisatie dar Verenigde Naties in deze kan doen, is tegen de onderdrukking van Tibet duidelijk en openlijk steUing in te nemen.

De Ierse minister van b'uitenlandse zaken verwierp, de resolutie verdedigende, •het argument van sommige woordvoerders, dat het debat over de kwestie Tibet slechts de 'koude oorlogvoering zou versterken. Wij zouden — zo sprak hij — het einde van de koude oorlog welkom 'heten, doch niet de vervanging daarvan door een soort van koude vrede, waaruit flagrante dia den van onderdrukking en onrechtvaardigheid in esn totale stilte voorbij zouden gaan.

Hij nodigde tevens het grote Chinese voDc uit met de Dalai Lama van Tibet te onderhandelen en verklaarde voorts, dat het de internationale betrekkingen ten goede zou komen als het 'kommunis-' tische China de traditionele vrijheden van het Tibetaanse volk zou herstellen. 'De voorstanders van behandeling der Tibetaanse kwestie, namelijk dat deze als een punt van behandeling op de agenda van de Algemene Vergadering geplaatst zal worden, verdedigden hun standpunt met te verklaren, dat, zoals de Malakkaanse gedelegeerde het gezegd had, een geheel stilzwijgend voorbijgaan door de Algemene Vergadering, •wanneer deze zou weigeren de Tibetaanse gebeurtenissen in deze vergadering ie behandelen, slechts zou kunnen worden uitgelegd als een zich neerleggen bij een schending van principes, tot verdediging waarvan de Organisatie der Verenigde .Naties zich verbonden heeft.

Wat de bezwaren in verband met Tibets legale status betreft, werd door de voorstanders van de resolutie betoogd, dat de Organisatie der Verenigde Naties wegens haar handvest wel degelijk het recht heeft om de Tibetaanse kwestie te behandelen, zelfs om tussenbeide te komen wanneer er ©en stelselmatige schending van de rechten van de mens kan gekonstateerd worden. Krachtens deze opvatting dient de Organisa'tie der Verenigde Naties de rechten van Tibet te verkondigen en de ingediende resolutie aan te nemen. Dit standpunt werd ingenomen en onder meer krachtig verdedigd door de gedelegeerden van Amerika, Cuba, Brazilië, Pakistan, Australië en Nieuw-Zeeland.

De Nieuw-Zeelandse gedelegeerde zeide in verband met dat de Orga'nisatie der Verenigde Naties in deze en soortgelijke aangelegenheden zo weinig kan uitrichten, 'behalve dat zij een beroep op de •wereldopinie kan doen, en dat al bhjft 'het de vraag of de regering van kommunistisch China op zulk een beroep zal reageren, dit geen rechtvaardiging van stilzwijgendheid kan bieden. De Organisatie der Verenigde Naties behoort haar morele gezag op te houden; door te zwijgen zou zij dit gezag bij velen verspelen. Ook de Nederlandse afgevaardigde hield ©en krachtig pleidooi er voor, dat de 'kwestie van Tibet op de agenda geplaatst zou worden.

Het laat zich geheel gemakkehjk verstaao dat een behandeling van de Tibetaanse kwestie in de Algemene Vergadering de Russische regering, waar zij als vredesapostel optreedt en het optreden •vaa haar bondgenoot China geheel in strijd met alle begrip van vrede is, door met wapens in de hand tegen Tibet op te treden en duizenden Tibetanen te vermoorden, niet welgevallig is. Haar gedelegeerde verklaarde dan ook, dat een behandeling van de Tibetaanse kwestie in de Algemene Vergadering behoorde vermeden te worden, dewijl zij slechts diende om de koude oorlog te doen herleven.

Bij de bespreking kwamen de uiteenlopende standpimten, welke de gedelegeerden bij deze aangelegenheid innamen, aan het licht, ofschoon het er alleen noi^ maar bij de behandeling over ging of de Tibetaanse kwestie op de agenda geplaatst diende te worden. De felste tegenstanders van de plaatsing op de agenda sloten zich aan bij het oordeel van de Russische gedelegeerde, dat de Algemene Vergadering er beter aan zou doea haar aandacht niet te wijden aan problemen, die de internationale atmosfeer kuimen vergiftigen.

Veel instemmiu'g vond bij de tegenstanders het oordeel, dat met het ter sprake brengen van de Tibetaanse kwestie ook de gehele kwestie van de vertegenwoordiging van het kommunistische China in de Organisatie van de Verenigde Naties werd opgeworpen, en dat het, zoals de gedelegeerde van Nepal betoogde, unfair is om beschtddigingen in te brengen, •waarop de beschuldigde niet kan antwoorden.

Het is hierbij opmerkehjk, dat de gedelegeerden van Frankrijk en België, hoewel zij hun bezorgdheid over de gebeurtenissen in Tibet uitspraken, nochtans verklaarden, dat zij zich bij de stemming over de resolutie zullen onthouden wegens de onzekere status van Tibet en de mogelijkheid van inmenging in China's binnenlandse aangelegenheden, welke hiermede wordt opgeworpen.

Men neemt aan, dat de houdin'g van Frankrijk en België zonder enige t\^ijfel is beïnvloed door een tegenkanting tegen het scheppen van een precedent, dat het Franse standpunt zou kunnen verzwakken ten 'aan'/den waarvan Frankrijk steeds heeft vastgehouden aan de opvatting, dat wa'ar Algerije een integrerend deel van Frankrijk is, de Organisatie der Verenigde Naties niet het recht heeft zich met deze kwestie in te laten, en dat het met B'elgië betreffende de Kongo ook zo gesteld is.

Hier wordt ons weder een 'bewijs er van geboden, dat het vleselijk verstand problemen niet kan oplossen, •want het eigen belang spreekt daarbij vaak een beslissend woord. Gelijk dit in de Tibetaanse kwestie bij Frankrijk en België het geval is. Hun gedelegeerden keurden de gebeurtenissen in Tibet af, maar durfden om redenen van eigen belang hun stem toch niet uit te brengen voor de behandeling van de2K kwestie in «de Algemene Vergadering, terwijl bij de bespreking of de Tibetaanse kwestie al dan niet op de agenda van de Algemene Vergadering geplaatst zou worden, er ook alweer verschil van mening aan de dag kwam, waarbij het eigen belang op de voorgrond trad.

Ofschoon vóór de stemming - vrij algemeen werd aangenomen, dat de resolutie de vereiste meerderheid niet zou halen, is deze 'bij de stemming toch verkregen. De feiten van gewelddadig optreden door het kommunistische China in Tibet, waarbij 25elfs duizenden Tibetanen vermoord zijn, spraken ©en te overtuigende taal, dat deze kwestie onbesproken zou kuimen blijven.

De Algemene Vergadering der Verenigde Naties heeft d€ resolutie over Tibet aan genomen met 45 stemmen tegsn 9 (die vaa 't kommunistiscbe blok) 'bij 28 oatlioudingen. In de resolutie spreekt de /^gemene Vergadering haar ernstige bejQPgdheid uit over de gebeurtenissen in Tibet. Gevraagd wordt de fundamentele rechten van de mens, van de Tibetanen ea hun kultxn-ele en godsdienstige leven te eerbiedigen. Kommunistisch China wordt in de resolutie niet met name genoemd.

In het kort nog het navolgende.

Ten aanzien van de tijd, waarop de topkonferentie gehouden zal worden, zal allicht een verandering intreden. De Franse president De Gaulle heeft er bezwaren tegen ingeibracht, dat deze reeds in het najaar van dit jaar zal plaats vinden. De Russische minister-president Chroestsjef moet nu aan president De Gai£le fcoegeuegd hebben, dat hij hem nog dit jaar zal komsn bezoeken. De bezwaren van president De GauUe bestaan tegen het houden van een topkonferentie in dit najaar daarin, dat hij een grondiger voorbereiding noodzakelijk acht, terwijl hij ook voorstaat, dat het op deze konferentie tot een definitieve regeling zal komen. De houding, welke president De GauUe te dezer zake heeft aangenomen, gaat tegen de plaimen van president Eisenhower in, die, na een bezoek aan de regeringen der westehjke mogendheden gebracht te hebben, er op stond, dat de topkonferentie nog dit jaar zou gehouden worden, en ook tegen die van de Engelse minister-president Macmülan, die een reeks van topkonferenties wenst gehouden te hebben. De Westduitse bondskanselier Dr. Adenauer, die voornemens is in november een bezoek aan de Engelse regering te brengen, heeft verklaard, dat hij in deze geen bepaald standpxmt inneemt, al heeft hij zich wel uitgesproken een voorstander van een grondige voorberei'ding te zijn. Alles staat hierdoor ten aanzien van de tijd, waarop de topkonferentie zal plaats vinden, weder op losse schroeven. In deze geldt het ook alweer: Zoveel hoofden, zoveel zinnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 oktober 1959

De Banier | 8 Pagina's

Buitenlands OVERZICHT

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 oktober 1959

De Banier | 8 Pagina's

PDF Bekijken