Bekijk het origineel

Buitenlands OVERZICHT

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Buitenlands OVERZICHT

9 minuten leestijd

Eén dag na de officieel aangekondigde verschijndatum van dit nummer van , J)e Banier" staat de geiboorte van de Heere Jeaius Ohristus gedadht te worden. Daarbij is een menigte des hemelsen heirlegers nedergedaald, prijzende God en zeggende: „Ere zij God in de hoogste hemelen; en vrede op aarde, in de mensen een welbehagen!"

Het eerste gedeelte van de engelenzang is niet naar de mens, die van nature niet anders is dan een eerrover Gods, en zelf gepre2X3n en bewierookt wil zijn. Het tweede gedeelte is al wat misbruikt, alsof er algehele vrede op aarde werd aangekondigd, tervidjl toch in de zang, die mede ter ere van het geboren Kindeke gezangen werd, aangeikondigd werd dat er in en dbor dat Kindeke de vrede op aarde gesmaakt kan worden, namelijk de vrede met God, die door het bloed des kniises. Het derde gedeelte kondigt aan, dat de Heere in en door dat Kindeke een welbehagen in mensen kan hebben en heeft.

Aangezien echter het gezongene de natuurlijke mens niet smaakt, is er op aarde geen vrede, al is het al wel honderden malen getracht om deze er door de mensen te brengen. Het is na zovele eeuwen nog immer zó, dat Christus' woord bevestigd wordt: „Gij zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen". De mens, diens rede en de menselijke wijsheid ziet men ook in onze donkere dagen op de troon verheven, en dan is het: TJOveel hoofden, zoveel zinnen; is het verdeeldheid hier en verdeeldheid daar, geschillen hier en geschillen daar, en verdeeldheid en geschillen schier overal; geschiülen, en zelfs diepgaande, tussen bondgenoten zelfs.

Dit is nu wel heel scherp aan de dag getreden in de vergadering te Parijs van de autoriteiten van de landen, die bij het Noord-Atlantisch pakt zijn aangesloten.

Het is in deze vergadering zelfs zo ver gekomen, dat de Engelse en Amerikaanse regeringsvertegeniwoordigers gedreigd hebben, dat zij het grootste deel van him troepen terug zouden trekken uit het Europese vasteland. De Amerikaanse minister van buitenlandse zaken, Herter, ofschoon hij er de nadruk op legde, dat de Amerikaanse strijdkrachten in Europa in 1960 onverminderd gehandhaafd zullen worden, het de vergadering weten, dat er per 1961 met het begin van de teru'gtrekking van de Amerikaanse troepen uit Europa rekening diende gehouden te worden.

En dit vooral wanneer de politieke en militaire geschillen niet werden bijgelegd en de regeringen van de Emwpese landen niet bereid zouden zijn om. hun aandeel in de financiële lasten te vergroten.

Ook werd bekend, dat de Engelse regering via een memorandum van premier Macmillan aan de Westduitse bondskanselier Dr. Adenauer en de Franse president De Gaulle met een terugtrekken van haar troepen uit West-iDuitsland gedreigd zou hebben, in geval de Europese samenwerking niet tot stand zou komen tussen de Euromarkt en de Europese Vrijhandels Associatie, dat is tussen de zes en de zeven Europese landen.

Deze gescfhillen bleven voortbestaan, zelfs nadat de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken, Herter, in de aanvang van de vergadering van de landen van het Noord-Atlantische pakt verklaard had, dat de Amerikaanse regering het Amerikaanse standpunt handhaafde, dat inhield dat de «strijdkrachten van het Noord-Atlantisöhe pakt samengevoegd en onder één opperbevel geplaatst behoorden te worden.

Door deze verklaring kwam oog eens weer duidelijk aan de dag hoe scherp de Franse en de Amerikaanse regering, daarin gesteund door de andere regeringen van de landen van het pakt, tegenover elkander staan.

Aan een groep Franse parlementsleden, die (De GauUe een bezoek brachten nadat de Amerikaanse minister Herter zijn verklaring had afgelegd, zeide deze, dat hij tegen het Amerikaanse standpunt zidh stelde, omdat een land, dat een Sterke bondgenoot wil zijn, op eigen benen moet blijven staan. Hij voegde daaraan toe: In beide wereldoorlogen zijn de geallieerde strijdkrachten niet geïntegreerd geweest en hebben zij de overwinning behaald. Hij achtte het Noord-Atlantisdhe pakt noodzakelijk voor Frankrijks veüigheid, maar samenwerking op bevelsniveau is naar zijn mening voldoende.

De verklaring van de Amerikaanse minister Herter, dat de Amerikaanse troepen niet uit Europa teruggetrokken zullen worden, had vele Europese gedelegeerden in Parijs een zudht van verlichting ontlokt. Velen hunner vreesden namelijk, dat de Amerikaanse regering zich in een nieuwe isolationistische politiek zou terugtrekken en dat het Noord-Atlantische pakt uiteen zou vallen tengevolge van de vele moeilijkheden en diepgaande geschillen, welke de Amerikaanse regering met die van Frankrijk heeft gehad en nog heeft.

Deze gesdhillen toch zijn niet opgelost in de vergadering van de landen van het Noord-Atlantische pakt. Telkens en telkens traden zij weer aan de dag. Zij verwekten zelfs een heftig debat, waaitiij een Franse minister, gebelgd over de Amerikaanse beschuldiging, dat Frankrijk zijn verplichtingen inzake het Noord-Atlantisch pakt niet nakwam en dat de luchtverdediging in Europa ook mede daardoor allesbehalve was wat zij behoorde te zijn, met de vuist op de tafel sloeg bij zijn verdediging van de Franse regering. ,

Minister Herter legde m de vergadering de volle nadruk op de noodzaak van integratie van de strijdkrachten in het Noord-Atlanüsch pakt, waarin hij werd bijgestaan door de Engelse en de Westduitse gedelegeerden, maar dit belette niet, dat de Franse minister Couve de Murville het Franse standpunt handhaafde, dat integratie niet gewenst is.

Herter bevestigde ook, dat de Amerikaanse regering aan de positie van de Amerikaanse dollar zal moeten denken en daarom van de Europese landen grotere offers voor de Europese verdediging verlangde, wat bij de Westduitse, Franse, Scandinavische en Italiaanse gedelegeerden blijkbaar niet in goede aarde viel.

President 'De Gaulle heeft Iblijk gegeven, dat hij het met het Amerikaanse standpunt niet eens is.

Hij verklaarde namelijk ook, dat naar tzijn oordeel het eventuele terugtrekken van de Amerikaanse en Engelse strijdkrachten uit het vasteland van Europa niet zu'Bc een verschrikkehjk drama is als het wel lijkt.

In de eerste plaats dreigt er in de ogen van de Franse president in de komende jaren helemaal geen oorlog, en in de tweede plaats komt het gedwongen op eigen militaire benen staan van de laior den van het Europese vasteland geheel overeen met zijn ibegeerte, namelijk van een Europese derde macht naast de ' Russen en de Anglo-Amerikanen, weUce Europese derde macht dan gegroepeerd zou moeten zijn rondom Frankrijk, dat over kernwapens beschikt.

Tenslotte heeft de sekretaris-generaal vaa het Noord-Atlantische pakt, de heer Spaak, na afloop van de vergiadering op allesbehalve vriendelijke t»on een uiterst optimistisch kommentaar ten beste gegeven op het slotcommuniqué, dat door de Atlantische Raad op ministerieel niveau is uitgegeven.

Er is geen krisis in het Noord-Adantische pakt en er heerst zelfs geen malaisestemming daarin — zo ibegon de heer Spaak zijn kommentaar op een perskonferentie. Het ooramuniqué, dat u voor u heibt, is daar het bewijs van — zo vervolgde hij. De vijfhonderd journalisten barstten daarop in hartelijk gelach uit, waarop hij zeide: U lacht om uw eigen scepticisme. Vervolgens kapittelde hij de pers omdat zij volgens hem vrijwel uitsluitend aandacht had geschonken aan het meningsverschil over de militaire integratie, waarin Frankrijk alleen staat tegenover zijn veertien bondgenoten. In het slotcommuniqué leest men bijvoorbeeld, zo zeide de heer Spaak, het volgende: De ministers hebben opnieuw eenstemmig hun vertrouwen in het Atlantische bondgenootschap bevestigd en zijn het er over eens, dat dit in de komende jaren onmisbaar zal blijven. Welnu, zo betoogde de heer Spaak, dat is sensationeel nieuws, al weet ik heel goed, dat het lezerspulbhek veel meer plezier heeft in uw verhalen over de kritiek van Amerikaanse zijde op Frankrijks gebrek aan medewerking.

Al even sensationeel is volgens de heer Spaak de mededeling, dat de ministerraad opdracht gegeven heeft aan de permanente raad, welke iedere week bijeenkomt, om studie te maken van een plan , op lange termijn voor de komende tien jaren met betrekking tot de doelstellingen van het bondgenootschap, zowel op politiek, militair en ekonomisch gebied, als op dat van gekootroleerde ontwapening. Hiermede, zo meikte de heer Spaak op, treedt de raad dus in het voorstel om een tienjarenplan te ontwerpen, dat de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Herter heeft ingediend, en de raad stelt daarmede tevens vast, dat het Noord-Atlantisch pakt niet langer een bijna uitsluitend militair bondgenootschap mag blijven, doch zich veel meer dan tot nu toe moet gaan interesseren voor het ekonomische gebied.

Voorts kan aangaande de militaire paragraaf van het kommuniqué nog opgemerkt vv^orden, dat daarin gekoostateerd wordt, dat de militaire macht van Rusland blijft toenemen en het verdedigingsplan van het Noord-Atlantische pakt dus geldig blijft. Hieruit kan men dus opmaken, dat men er naar zal blijven streven het aantal divisies van het Noord-Atlantische pakt van de huidige 21 te doen groeien tot 30, welke men voor 1963 als minimum gesteld had. Het communiqué stelt voorts vast, dat een grote krachtsinspanning nodig is om de doeltreffendheid van het bondgenootschap te verzekeren, en dat de ministers er van overtuigd zijn, dat de verbetering in de ekonomische toestand van de meeste landen, welke bij het Noord-Atlantische pakt zijn aangesloten, in zijn geheel zonder twijfel in staat stelt deze essentiële taak te vervullen. De Europese landen zullen derhalve een groter aandeel in de kosten gaan moeten betalen.

Hierbij moet echter gekonstateerd worden, dat in weerwü van het kommentaar van de heer Spaak op het communiqué het geschil tussen de Amerikaanse en de Franse regering over de militaire integratie onopgelost is gebleven. SteHig zal daarover in het onderhoud, dat president Eisenhower met president De Gaulle bij zijn bezoek aan Parijs voornemens is te heibben, nader gehandeld worden. Of het geschil echter tot een oplossing zal worden gebracht, is nog altijd de grote vraag.

Ten aanzien van de topkonferentie tussen de regeringen van de westelijke en de oostelijke mogendheden zegt het com-'^muniqué: De ministers zijn het eens geworden over de procedure, waardoor het Noord-Atlantische pakt zal blijven deelnemen aan de voorbereiding van de onderhandelingen. De raad van het pakt zal zijn beraadslagingen hervatten op 22 december, de dag na het einde van de westelijke topkonferentie tussen Eisenhower, De Gaidle, Adenauer en Macmillan, welke zaterdag 19 decemlber zal aanvangen en maandag 21 december zal eindigen.

Verder is men in de raad het eens geworden over de agenda, welke de regeringspersonen van de drie westelijke mogendheden aan Chroestsjef zullen voorstellen: ontwapening, niet-inmenging, hulp aan de onderontwikkelde gebieden, de Duitse kwestie verbonden met Berüjn. Het communiqué meldt niet wanneer deze topkonferentie zal plaats vinden, en oOk de heer Spaak, daarnaar gevraagd, wilde zich daarover niet uitlaten, maar men neemt algemeen aan, dat de kooferentie wel in de laatste week van april zal plaats vinden. Chroestsjef zo* zich daarmede reeds akkoord verklaard hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 december 1959

De Banier | 8 Pagina's

Buitenlands OVERZICHT

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 december 1959

De Banier | 8 Pagina's

PDF Bekijken