Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

buitenland

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

buitenland

5 minuten leestijd

door: mr. M. M. Grauss

VREDESBERAAD VAN HET TWEEDE CIRCUrr, ISRAELS ISO­ LEMENT

Het schijnt dat de komende weken meer licht zullen werpen op de vraag of het afzonderlijk vredesverdrag tussen Egypte en Israël uiteindelijk de basis zal zijn voor een meeromvattende vrede in het Midden-Oosten.

Hooggeplaatste Amerikaanse ambtenaren hebben al te kennen gegeven dat er binnen 10 weken aanzienlijke vooruitgang geboekt moet zijn in de onderhandelingen over Palestijnse autonomie. Zo niet, dan vrezen zij dat het Westen weer geconfronteerd gaat worden met toenemende druk op de oUeleveranties door de Arabieren. De VS-diplomatie is er dan ook al langere tijd op uit om enerzijds Egypte en Israël er toe te brengen concreter en flexibeler te worden in het afbakenen van de bevoegdheden van een Palestijns zelfbestuur. Aan de andere kant poogt men de meer gematigde Arabieren zodanig te bewerken dat zij de PLO ervan overtuigen om de een of andere formule van erkenning van de staat Israël te aanvaarden om zodoende de weg vrij te maken voor Palestijnse deelname aan de vredesbesprekingen.

Europa zit echter onder leiding van Frankrijk ook niet stil om een rol van gewicht in het Midden-Oosten te spelen, al wordt beweerd dat het initiatief voor een Euro-arabische dialoog van Arabische zijde is uitgegaan. De gematigde Arabieren zien dan in Europese steun een hulpmiddel tegen hun eigen radicalen die heetgebakerd bUjven zolang de „Palestijnse kwestie" niet is opgelost. Zo stelde de Minister van oliezaken van de Verenigde Arabische Emiraten M. Al Oteiba 3 weken geleden dat de Euro-arabische dialoog zich niet uitsluitend tot de energieproblemen mag beperken, maar zich tevens uit zou moeten strekken tot onderwerpen van poUtiek en economisch gemeenschappelijk belang. Voor wat hoort wat, met andere woorden. Economisch hebben de Arabieren belang bij investeringen m en leveranties van kapitaalgoederen en diensten uit Europa tegen vaste prijzen. De politieke baat uit Europa bestaat dan uit een soepeler houding tegenover de Palestijnen.

Als Arabisch vertegenwoordiger in het vredesberaad van het tweede circuit fimgeert Koeweit, terwijl vive la France natuurlijk met exclusieve vertegenwoordigingsrecht van Europa claimt. Dit past uitstekend in de door president Giscard d'Estaing eerder dit jaar geformuleerde denkbeelden over een trialoog tussen Europa, het Midden-Oosten en Afrika. Het begin is er, zal hij denken, al mag niet al te geprononceerd de Amerikaanse vredespogingen in het Midden-Oosten doorkruisen. In dit handeltje van politiek en economische steun in ruil voor olie wordt Parijs gesteund door Londen en Bonn. West-Duitsland schijnt zelfs al zover te zijn dat het de PLO een informeel document heeft voorgelegd waarin Bonn zich uitspreekt voor vestiging van een Palestijnse staat en voor een wijziging van resolutie 242 van de Veiligheidsraad om dit mogelijk te maken. In de vergadering van de Raad op 23 aug. a.s. zal dit punt zeker ter sprake komen. Reeds het voorleggen van dit document zou neerkomen op een de facto erkenning van de PLO. Ondanks alle verklaringen van West- Duitslands Minister Genscher (Buitenlandse Zaken) dat de officiële betrekkingen tussen Israël en de BRD als onveranderlijk goed moeten worden beschouwd, is het toch zeer veelzeggend dat Genschers vertrouweling, het liberale parlementsUd Moelemaim diepgaande besprekingen voerde met PLO-leider Arafat. Een en ander nadat eerst Genscher een rondreis gemaakt had door verscheidene Arabische staten. Ook nadat Arafat op bezoek was geweest bij de Oostenrijkse bondskanselier Kreisky en de voormaÜge West-Duitse bondskanseUer Brandt!

FRONTVORMING

Allerwegen maakt zich zo een front op dat toenadering zoekt tot de PLO zonder dat als voorwaarde vooraf wordt gesteld dat de PLO het Palestijnse Handvest - een doodvonnis voor Israël behelzende — vaarwel zegt. De vernietiging van de Joodse staat blijft nog steeds het uiteindelijke doel. „Al zouden de Palestijnen de staat Israël willen erkennen, hun einddoel blijft een staat welke niet alleen de Westoever, de Gaza-strook en Israël omvat, maar ook Jordanië en een deel van Libanon." (Int. Herald Tribune, 8 aug. jl.) Om een stem uit het Arabische kamp aan het woord te laten: „Elk Arabisch land wordt constant bedreigd door het bestaan van het Zionisme en de staat die met geweld in Palestina werd gevestigd. Omdat het een beweging is die geweld gebruikt (Israël, het Zionisme) kan het zonder geweld niet worden tegengegaan, evenals het nazisme in Europa en de racistische regimes in Afrika." (Iraq today, 16 - 31 mei '79) Dit is tenminste duidelijke taal die echter zo goed als ze in Israël wordt verstaan, in het Westen met een vette knipoog naar de oliebelangen, niet langer wordt gehoord. Ook niet in Nederland waar het CDA in de persoon van specialist Scholten vindt dat Nederland betrekkingen met de PLO moet aanknopen. De uitspraak van de WD-buitenlandspecialist Bolkestein die de gewijzigde opstelling van de Nederlandse regering verdedigt met een beroep op de realiteit van de energiecrisis, is ook meer duideUjk dan vertrouwenwekkend voor Israëlische oren. Daar is dan inmiddels het Midden-Oosten rapport van de PvdA bijgekomen waarin gepleit wordt voor officiële contacten tussen de Nederlandse regering en de PLO. Zonder enig poUtiek gevaar kan Minister Van der Klaauw dan ook stellen dat de PLO een „orgaan met bestaansrecht" is. Dat gaat heel wat verder dan resolutie 242 waar slechts gesproken wordt over een rechtvaardige oplossing voor het vluchtelingenprobleem. Een Nederlands bewindsman van BZ erkent dus het bestaansrecht van een organisatie die er alles aan gelegen is Israels bestaan weg te vagen! Inderdaad, ook Den Haag is opgeschoven.

Zo kon het gebeuren dat de kranten de afgelopen weken bol stonden van koppen als: „Westen flirt met PLO", „Al jaren overleg tussen VS en PLO" maar helaas ook: „De verholen toenadering van Den Haag tot de PLO".

Het is te betreuren dat ook in Nederland de mening van de heer Kopuit, hoofdredacteur van het Nieuw Israëlitisch Weekblad, dat sympathie voor de PLO wordt opgevat als sympathie voor een stroming ide het Joodse volk wil vernietigen, niet langer meer de heersende is.

Overigens heeft Israël er de mentaliteit niet naar zich gelaten in een isolement te laten drukken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1979

De Banier | 8 Pagina's

buitenland

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1979

De Banier | 8 Pagina's

PDF Bekijken