Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Nederland en haar zelfbeschikkingsideaal

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Nederland en haar zelfbeschikkingsideaal

5 minuten leestijd

Ons kleine land is groot in de > vereld. Zeker > vaar het de individuele zelfbeschikking van het individu betreft. Tussen de brokstukken van onze vergane christelijke cultuur, herrijst een nieuw Nederland. Een land waar de ambtenaar van de burgerlijke stand ook huwelijken gaat bevestigen tussen mensen van hetzelfde geslacht. Een land waar de bordelen een toeristische trekpleister moeten > vorden en v/aar men - zonder een strafbaar feit te plegen - tot euthanasie kan overgaan.

In de tijd waarin we leven Is afscheid genomen van het beklemmende verleden. De tijd waarin christelijke en Joodse waarden en normen een beslag legden op de cultuur is voorbij. Evenals de periode dat de overgrote meerderheid van ons volk zich conformeerde aan de heersende cultuur. In onze tijd speelt het fenomeen 'individuele zelfbeschikking' een grote rol. Alles dient deze zelfbeschikking te bevorderen en niets mag dit inperken. Omgezet in (paarse) politieke bewoordingen, betekent dit: 'politieke standpunten gebaseerd op persoonlijke vrijheidsrechten en bevordering van de grootst mogelijke ontplooiing van ieders individualiteit en gelijke kansen voor iedereen' (Commissie Identiteit D66).

FILOSOFEN

We horen de invloed van diverse filosofen, waaronder Jean Paul Sartre (1905-1980) en Herbert Marcuse (1898-1979), hierin doorklinken. In 1 964 schrijft laatstgenoemde zijn invloedrijke boek 'De ééndimensionale mens'. Marcuse beschrijft de ontstellende vervreemding van de mens van zijn levensbestemming. In de plaats van zelfontplooiing in vrijheid neemt hij in de hooggeïndustrialiseerde Westerse beschaving van de jaren zestig één en al onderdrukking waar. De mens wordt geïntegreerd in een ééndimensionaal systeem op vier niveaus: politiek, cultuurindustrie, psyche en kunst.

De oproepen van Marcuse om 'zich los te rukken uit de overheersing' vonden in de jaren zestig goed ontvangst bij studenten-en vrouwenbewegingen. Het hoeft ons dan ook niet te verwonderen dat in diezelfde jaren zestig een partij het licht zag die heeft overwo­gen met het motto 'D66 staat voor niets' het land in te gaan.

'Onbevooroordeeld inspelen op en meegaan met ontwikkelingen in de maatschappij', lees ik in het jaarverslag van de al eerder genoemde politieke partij. Pragmatisch, los van beklemmende waarden en normen, dienen we te oordelen over goed en kwaad, zinvol en zinloos. Wie durft de pretentie te uiten dot hij universele waarden hanteert?

Er kan geen sprake zijn van één bepalende cultuur. Cultuur bestaat niet! Cultuur is beperkt binnen het venster van tijd en ruimte. En die politici die refereren aan hun allesbepalende waarden en normen, gebaseerd op Gods Woord? Zij die stellen dat er universele waarden en normen zijn, doen een poging hun eigen waarden boven die van anderen te verheffen.

EXTREMISTEN

Gelukkig is D66 een afkalvende groep 'extremisten'. Een groepje kamerleden in de marge van de politiek. Opvallend is echter wel dot dit 'kleine clubje kamerleden' ideeën lanceert die vervolgens zoveel bijval krijgen dat iedere oppositiepartij wel eens zal verzuchten - om met Jan Marijnissen te spreken - dat Den Haag 'een deprimerende omgeving is'.

D66 snijdt thema's aan. Het bordeelverbod moet worden opgeheven, het homohuwelijk moet mogelijk zijn, de euthanasiemogelijkheden moeten worden verruimd, de Oranjes moeten weg en allerhande referenda zullen de burger meer inspraak geven. Het zijn niet de thema's waarmee de PvdA en de VVD zich primair profileren, maar ondertussen stemmen zij wel grotendeels voor. De recente uitingen van een kamerlid over zijn streven om God, alles wat aan God herinnert en op het christendom is gebaseerd, uit te roeien, is het grote gevaar dat op de christelijke politiek afkomt.

De volksvertegenwoordiging is een afspiegeling van ons geseculariseerde land. Slechts een kwart van de Nederlanders gelooft nog onvoorwaardelijk in God. Dit heeft zijn consequenties gehad op de heersende normen en waarden die lange tijd als gangbaar werden beschouwd. Een vervolgvraag is of deze 'nieuwe' waarden en normen - gebaseerd op het individuele zelfbeschikkingsrecht - gevolgen zullen hebben voor de publieke moraal. Zal de publieke moraal eroderen bij het loslaten van christelijke noties? Dat het loslaten van deze universele waarden en normen gevolgen heeft, zien we om ons heen. Op allerlei terreinen is er leegheid in combinatie met veel geld. Het libertinisme regeert. De individuele ontplooiing staan boven aan het prioriteitenlijstje, aandacht voor de onder komt op twee, drie of vier. Alles voor vandaag en vandaag voor alles. We worden eerder platter don beschaafder.

CIRKELEN

Het loslaten van het door christelijke waarden en normen gekenmerkte zingevingskader roept om alternatieve vormen van zingeving. Zingeving met een andere grondslag en een andere inhoud dan het 'verouderde' kader. Prof. Cliteur meent dot de zingeving steeds meer gaat cirkelen rondom stellingen als: 'iedereen moet zijn eigen leven zin geven, je moet er zelf iets van maken'. In de secularisatie van de samenleving en het zoeken naar nieuwe zingevingskaders ligt - naast een grote bedreiging - een uitdaging voor politiek, gebaseerd op Gods Woord en Wet.

Wie de suggestie wekt dat politiek puur pragmatiek is, en dat (christelijke) waarden en normen teruggedrongen moeten worden naar de privé-sfeer, vergist zich. De economie, het onderwijs, de zorg en de (internationale) veiligheid hebben niet alleen alles met elkaar te maken, maar worden allen bepaald door normatieve kaders. Heeft de SGP - als theocratische partij - niet veel meer te bieden dan 'de ieder voor zich-gedachte'? Als partij die vanuit haar grondslag het goede zoekt voor heel het volk, en dit in het kader van de eeuwigheid, heeft een boodschap. Immers, het gaan in de geboden van God is heilzaam en goed voor iedereen en alles. De SGP heeft een tijdloos antwoord op trends in onze samenleving. Daarnaast heeft zij de taak de schipperende overheden te waarschuwen voor het heilloze in hun beleid en te wijzen op het Kompas dat de goede koers aangeeft in het sociaal, politiek en maatschappelijk bezig zijn.

Dick Both, voorzitter sectie Politiek SGP-jongeren

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 januari 2001

De Banier | 20 Pagina's

Nederland en haar zelfbeschikkingsideaal

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 januari 2001

De Banier | 20 Pagina's

PDF Bekijken