Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kort en bondig · Zwevend

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kort en bondig · Zwevend

5 minuten leestijd

Konden we maar eens opnieuw beginnen, zo dacht ik, om die gedachte daarna meteen weer opzij te leggen. Immers, het is een onwerkeHjl< .e gedachte die nu eenmaal tot de onmogelijkheden behoort. En trouwens, zou je opnieuw kunnen beginnen, zou je het er dan béter van afbrengen? Daaraan moet ernstig worden getwijfeld.

Die gedachte vatte bij mij post toen Ik in het dorp op deVeluwe, waar we onze gezinsval< antie mochten hebben, zondags naar de kerk liep. Massale kerkgang, maar wel naar drie verschillende kerken.Wij op weg naar één er van, tegen een stroom kerkgangers naar een andere in.Allemaal mensen waar je jezelf aan verbonden weet, voor zover te overzien valt doorgaans ook SGP-stemmers. Gênant toch eigenlijk, die kerkelijke verdeeldheid. Natuurlijk, historisch weten we dat allemaal te verklaren, mogelijk zelfs ook nog dogmatisch. Die context mag noch kan worden weggepoetst, maar daarom is die kerkelijke verdeeldheid nog wel een aanklacht! Ik betoogde het al vaker, het beperkt ook het Bijbels getuigenis en het profetisch kerkelijke spreken in de politiek en in de samenleving als geheel. Ervaren we dat nog als een probleem, als een stuk nood óf zijn we er aan gewend geraakt en houdt het ons vervolgens weinig

meer bezig? Gelukkig staat het de Heere niet in de weg om Zijn wondere daden te betonen in heerlijkheid en kracht, maar dat neemt onze schuld en verantwoordelijkheid voor breuken en verwijdering niet weg.

Vergis ik mij als ik vaststel dat niet alleen politieke partijen met een groot bestand aan zwevende kiezers te maken hebben, maar ook kerken met - om zo te zeggen - zwevende kerkgangers. Mensen die dan eens hier en vervolgens weer daar kerken, al naar de keuze van het ogenblik of afhankelijk van de reputatie van deze of die voorganger. Afstanden tellen niet meer, alleen lopend naar de kerk (zolang en zodra dat qua afstand in redelijkheid te doen is) is iets van vroeger Het is niet mijn bedoeling een ander de maat te nemen, maar wél om in hartelijke verbondenheid eens een accent te zetten bij het begrip trouw.

Trouw

Trouw aan je kerkelijke gemeente, zo­ lang dat in oprechtheid kan; trouw aan je politieke partij, hoezeer je sommige dingen ook graag anders zou willen zien. Dat accent mag wel worden onderstreept aan het begin van een vergaderseizoen waarin weer verkiezingen zullen worden voorbereid en gehouden. Kortom, in gezamenlijkheid - jongeren én ouderen - de schouders er onder vanuit het gebed om de onmisbare gunst en zegen des Heeren.

Van een mevrouw uit Nunspeet kreeg ik met een vriendelijk en bewogen begeleidend schrijven een kopie van een brief van wijlen ds. P. Zandt, die door hem op 30 november I960, een paar maanden vóór zijn overlijden dus, aan haar familie werd verzonden. Ik citeer daar in dit verband één zin uit: "Van mij valt nooit iets goeds te vertellen, doch de Heere is nog overvloedig goed over mij en dat wonder tegenover een trouweloos mens". Ds. Zandt gaf vele jaren leiding aan onze partij, zowel politiek als bestuurlijk. Kennelijk verwachtte hij het niet meer van zichzelf, maar mocht hij wél ervaren dat God goed voor hem was. Niet zijn trouw was zijn ankerplaats, maar Gods trouw, die hem bij herhaling een wonder was. We mogen onszelf en elkaar de vraag wel stellen, nu we aan het einde van een vakantie­

periode staan en we de draad in ons (politieke) werk weer hopen op te pakken, of we net zo die ankerplaats kennen, niet alleen belijden maar ook beleven.

De omstandigheden kunnen dan wel eens moedbenemend zijn. In onze partij lopen allerlei discussies die moeilijk tot voor iedereen gezaghebbende conclusies zijn te leiden, over onze partij is als bekend tot voor de rechter heel veel te doen, en in de samenleving tekent zich helaas heel veel af dat in gaat tegen de Bijbelse waarden en normen. Toch hoeven we niet bij de pakken neer te gaan zitten. In een nagelaten preek van wijlen ds. C. Smits, in zijn tijd ook een bekende in onze partij, trof mij sterk een daarin weergegeven voorval (catechismuspreek over Zondag 10). Ds.W. Huntington die in de negentiende eeuw in Londen een bloeiende gemeente had, moest het meemaken dat zijn kerk - een toevluchtsoord voor

"vele armen, bedrukten en ellendigen uit geheel Londen" - totaal in vlammen opging. Ik citeer nu: "Als hem dit door iemand aangezegd wordt, zit Huntington een ogenblik stil, doodstil voor zich uit te staren. Zijn vrouw staat op en loopt handenwringend door de kamer. Ze roept jammerend uit: o, hoe moet het nu? Huntingtons reactie daarop is: vrouw, ga zitten, want God is niet dood!" Eerder had ik dat al eens gelezen in één van zijn nagelaten geschriften (de Geloofsbank), maar nu werd me dat weer krachtig voor de geest gesteld. Kijk, met die wetenschap, met de daaraan verbonden vermaning én vertroosting, kunnen we het politieke strijdperk opnieuw betreden. Hoe velen ook hopen of uitschreeuwen dat God - met eerbied gesproken - dood zou zijn. Hij is niet dood, maar lééft en zal op Zijn tijd en wijze Zijn almacht tonen. Laten we bidden in dat stille vertrouwen ons werk te mogen doen. Bescheiden en bewogen, beslist maar beheerst.

12 augustus 2005

Van der Vlies.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 2005

De Banier | 20 Pagina's

Kort en bondig · Zwevend

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 augustus 2005

De Banier | 20 Pagina's

PDF Bekijken