Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

EP veroordeelt Iran op breed front

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

EP veroordeelt Iran op breed front

4 minuten leestijd

Op 10 maart 2011 nam het Europees Parlement (EP ) in Straatsburg het rapport aan van onze Europarlementariër Belder over de betrekkingen tussen de Europese Unie en Iran. Een mooi resultaat voor een kleine fractie. Hiermee kwam een einde aan een lang en veelbewogen proces van het schrijven van dit belangrijke rapport.

Het begon allemaal met het aanwijzen van de rapporteur in de commissie Buitenlandse Zaken. Verschillende fracties verzetten zich tegen het rapporteurschap van Belder. Waarom? Omdat hij voorzitter is van de delegatie van het EP die de betrekkingen met het Israëlische parlement onderhoudt. Maar dit bezwaar snijdt geen hout. Ieder lid van het EP is vrij om amendementen (wijzigingsvoorstellen) in te dienen. Dat zagen de leden van de buitenlandcommissie ook in. Het schrijven van het rapport kon beginnen.

Het eerste debat

Na het nodige onderzoek in het voorjaar en de zomer van 2010 vond in oktober van dat jaar het eerste debat plaats in de commissie Buitenlandse Zaken. Een veelbewogen debat. De linkse partijen, maar ook verschillende liberale parlementariërs, vonden de aanpak van Iran veel te streng. Zeker als liberaal parlementslid heb je – als je dit barbaarse regime wilt sparen – veel uit te leggen. Wat dreef deze parlementariërs? Uiteindelijk niets anders dan een politiek van ‘appeasement’. Dit betekent een politiek waarbij de eerste (en enige?) prioriteit het voorkomen van militair ingrijpen is. Hoe nobel deze visie ook lijkt, wat te doen als de andere partij (in dit geval Iran) totaal niet van plan is om zich tot rede te laten brengen? Nota bene een land dat bezig is met de ontwikkeling van kernwapens. En dat in combinatie met dreigende retoriek; niet alleen richting Israël, maar ook richting verschillende buurlanden.

Iraanse misser

Nadat het stof van dit debat was neergedaald, bleken er ruim driehonderd amendementen te zijn ingediend. Een flink aantal, hoewel het regelmatig voorkomt dat een ontwerprapport meer amendementen oogst. Er is nog iets grappigs over deze amendementen op te merken. De Iraanse jurist Jalili meldde in een persbulletin dat de amendementen het bewijs vormen van de gebrekkige kwaliteit van het rapport. Hij sprak in genoemd persbulletin over meer dan driehonderd correcties. Een komische misser voor een jurist. Amendementen bevatten niet alleen voorstellen de tekst te wijzigen. Er is dan overigens nog geen fout in de tekst vastgesteld, maar sommige politieke groepen zien de realiteit nu eenmaal anders dan de schrijver van het rapport. Minstens zoveel amendementen bevatten voorstellen met nieuwe tekst om het rapport aan te vullen.

Geslaagde onderhandelingen

Omdat een rapporteur een beperkte hoeveelheid pagina’s ter beschikking staan, kiest hij er altijd voor de voor hem belangrijke kwesties in het rapport op te nemen. Dit vanuit de wetenschap dat andere fracties – met andere politieke prioriteiten – hun punten wel in zullen brengen via amendementen. Zo ook bij dit rapport. Vanuit onze achtergrond zijn duidelijke accenten gelegd bij de positie van christenen (overigens ook van andere etnische en religieuze minderheden), de positie van Israël en het nucleaire programma. Dit vanuit de wetenschap dat andere fracties hun eigen punten wel toe zullen voegen. Met deze amendementen zijn we aan de slag gegaan. In het jargon van het EP heet dat het formuleren van compromisamendementen. In deze compromisteksten worden elementen van verschillende amendementen samengevoegd. De reden hiervan is niet alleen het stemmen in de commissie te bekorten, maar vooral ook om politieke overeenstemming te bereiken tussen de verschillende fracties. Deze onderhandelingen hebben tot een akkoord tussen de fracties geleid en daarmee tot een klinkende stemuitslag in de buitenlandcommissie: 62 voor- en 3 tegenstemmen.

‘Perzische trots’

Terwijl zich in de commissie Buitenlandse Zaken een overweldigende meerderheid voor een streng rapport richting Iran aftekende, waren de Iraanse ambassade in Brussel en de hoofdsteden van de lidstaten bezig stennis te schoppen. In brieven – waarvan we er enkele onder ogen hebben gekregen – werden de Europarlementariërs opgeroepen dit eenzijdige en subjectieve rapport van ‘zionist Belder’ te verwerpen. Het viel ons in de gevoerde debatten op dat er hoog werd opgegeven van de ‘Perzische trots’. Maar als Iraniër zou ik beslist niet trots zijn op dergelijke brieven. En wel om twee redenen. In de eerste plaats houdt het geen pas om in brieven zo ongenuanceerd over een lid van het EP te spreken. Maar evenmin omdat ik hierin niets proef van de veelgeprezen Perzische intelligentie. Teheran heeft zich met deze brieven in eigen voet geschoten. Het schrijven van de ambassades is velen in het verkeerde keelgat geschoten, waardoor een tegenovergesteld effect bereikt werd. Niet Belder kwam in een kwaad daglicht te staan, maar het Iraanse regime diskwalificeerde zich met zijn handelwijze totaal.

Eensluidende boodschap

We zijn dankbaar en tevreden dat het EP met een overgrote meerderheid Iran de wacht heeft aangezegd. Belder sloot zijn speech tijdens het plenaire debat in Straatsburg als volgt af: “Het is dus niet zo dat mijn achtergrond als voorzitter van de Israëldelegatie van dit Huis de kritische toon van deze resolutie bepaald heeft. Daarvoor moet Iran te rade gaan bij het eigen gedrag. Heel het Europees Parlement – en daar ben ik dankbaar voor – accepteert noch het ontkennen van de Holocaust noch de antisemitische retoriek van president Ahmadinejad. Al moet ik er helaas bij zeggen dat antisemitisme niet tot de ‘inner circle’ van het regime beperkt blijft.”

Dick Jan Diepenbroek Beleidsmedewerker Nederlandse delegatie EFD-groep

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 april 2011

De Banier | 32 Pagina's

EP veroordeelt Iran op breed front

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 april 2011

De Banier | 32 Pagina's

PDF Bekijken