Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Overlastgever zoekt dorp

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Overlastgever zoekt dorp

4 minuten leestijd

Op de jaarvergadering van de SGP-jongeren debatteerden de aanwezigen over de stelling: Mensen die overlast geven, moeten in aparte dorpen worden ondergebracht. Het werd een levendig debat, hoewel maar een handjevol mensen het met de stelling eens was. We hebben een samenvatting voor u op papier gezet.

Het idee achter de stelling is dat mensen die meerdere keren kleine delicten plegen, afgezonderd worden in aparte dorpen. Deze mensen zorgen voor veel overlast. Omdat het gaat om relatief kleine vergrijpen, zoals winkeldiefstal of auto- inbraak, kan de rechter geen hoge straf opleggen. Het apart zetten in dorpen is een alternatieve straf, specifiek voor deze overlastgevers.

Wederzijdse bescherming

De voorstanders stelden dat overlastgevers blijkbaar de ‘normale’ samenleving niet aankunnen. Ze kunnen de verleidingen niet weerstaan en vervallen steeds in hun fouten. Om hen te beschermen zet je ze bij elkaar in een ‘eigen’ samenleving. Dat heeft wederzijds voordeel, want de samenleving is gelijk beschermd tegen hun wangedrag. Twee vliegen in één klap dus.

Enkelband

De tegenstanders brachten hier tegenin: “Die dorpen hebben we al: gevangenissen.” Straf overlastgevers dan harder, als blijkt dat ze er niet van leren. Maar gevangenissen kosten veel geld. Als je overlastgevers in een dorp onderbrengt, kan dit veel goedkoper. Er is minder bewaking nodig. Iemand opperde een nog goedkoper plan: “Geef ze een enkelband.” Op die manier ontneem je de overlastgever de vrijheid om te gaan en staan waar hij wil, maar hoef je hem niet continu in de gaten te houden. Pas als hij op verboden terrein komt, moet je in actie komen.

Werkkampen

“Wat als we in plaats van ‘dorpen’ ‘werkkampen’ lezen in de stelling?”, vroeg iemand. Op die manier kunnen de bewoners zelf in hun onderhoud voorzien en kost het weinig of niets. Tegelijk blijven ze aan de slag, vervelen ze zich niet en kunnen ze ook geen rottigheid uithalen. Een deelnemer wees er fijntjes op dat we in Nederland zo’n dorp hebben gehad: Veenhuizen. Daar probeerde men de landlopers te heropvoeden door ze in het veen te laten werken. Op dat project kijkt men vooral hoofdschuddend terug. Het is daarom een zot plan om nu weer aan zoiets te beginnen. Hier werd tegenin gebracht dat het daar ging om hopeloze gevallen. In het nieuwe concept keer je op een gegeven moment terug in de maatschappij. In Denemarken werkt dit project al jaren succesvol, onder de naam Skaeve Huse.

Resocialisatie

Een voorstander meende dat het soms goed is om mensen uit hun netwerk te halen. Ze hebben de verkeerde vrienden, waardoor ze steeds terugvallen in hun oude gedrag. Haal je hen uit dat netwerk, dan krijgen ze een nieuwe kans om te bouwen aan hun leven. “Maar”, zeiden de tegenstanders, “ze komen in die dorpen weer schoffies tegen.” Je haalt ze uit de gemeenschap waarin ze leefden en ze creëren met elkaar een nieuwe gemeenschap. Je zet niet de liefste mensen bij elkaar, dus die zullen vast geen heel positieve invloed op elkaar hebben.

Doorslaan

Iemand merkte op dat het lijkt alsof we in het straffen doorslaan. Dat komt volgens hem doordat we vroeger te soft waren in het straffen. Daardoor is er nu de neiging om de schade in te halen en extra zware maatregelen te nemen. Dat is onterecht. Volgens een ander moeten we het moment van straffen een slag voor zijn door te investeren in het onderwijs. Voorkomen is beter dan genezen.

Warmte

Het idee kan wel werken, vond iemand, maar dan moet je overlastgevers juist niet bij elkaar in een dorp zetten, maar in een bestaand dorp. In zo’n dorp heerst er rust en zijn er vriendelijke mensen die in harmonie samenleven. In de meeste dorpen staat een kerk, daar wordt ook niemand slechter van. In zo’n dorp kunnen ze wonen en leren wat samenleven is, onder de warme en liefdevolle begeleiding van de dorpsbewoners. “Want we willen niet meer de verantwoordelijkheid voor elkaar dragen en bannen die mensen daarom maar uit de samenleving”, merkte iemand op.

Dus, bij dezen doen we de oproep: stelt u uw dorp beschikbaar? Laat het ons weten.

Bas van Hell Commissie Binnenland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 april 2011

De Banier | 24 Pagina's

Overlastgever zoekt dorp

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 april 2011

De Banier | 24 Pagina's

PDF Bekijken