Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Onverklaarbaar

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Onverklaarbaar

6 minuten leestijd

“Dat hij zelf niet wist hoe”

In de gelijkenis van het zaad, dat in verschillende grond valt, vertelt de Heere Jezus hoe het gepredikte Woord niet bij iedereen vrucht draagt. Alleen als het zaad in de goede aarde valt, is er vrucht te verwachten. En alleen als het gepredikte Woord terecht komt in het binnenste des harten, komt er bekering en geloof.

Maar hoe gaat dat dan in zulke harten? Hoe werkt dat Woord in een mensenleven? Dat vertelt de Heiland in de gelijkenis, waaruit de bovenvermelde woorden genomen zijn. Ook daarin gaat het weer over een boer, die zaad in zijn akker strooit. En als hij dat gedaan heeft, gaat hij naar huis en straks naar bed. De volgende morgen staat hij op en gaat aan het werk. Maar die arbeid heeft niet meer te maken met het gestrooide zaad. Wat dat zaad betreft, daar heeft de boer geen bemoeienis meer mee. Als hij nu aan het werk gaat, dan is hij bezig met andere dingen op zijn boerderij.

En wat gebeurt er dan met dat zaad? Daar zorgt God voor. Wat doet Hij er dan aan? Hij geeft de wasdom. Daar heeft God de boer niet meer bij nodig. De aarde brengt vanzelf vruchten voort. Zo zegt Jezus het. Versta die woorden echter niet mis. De Heere bedoelt niet te zeggen, dat alles nu verder het werk van de Natuur is. Dat zou toch wel helemaal in strijd zijn met wat de rest van de Bijbel zegt over onze afhankelijkheid van God, de Schepper en Onderhouder. Nee, Jezus bedoelt niet te zeggen, dat los van Gods bemoeienis de aarde uit zichzelf vruchten kan voortbrengen. Regen en zonneschijn blijven nodig en die zijn gaven van de Hemel. Maar Jezus bedoelt te zeggen, dat bij de groei van het gewas de kennis en de inzichten van de zaaier niet meer nodig zijn.

Wat er in de groeitijd op de akker gebeurt, daar heeft ook die boer geen verstand van. Al heeft hij de landbouwschool doorlopen of zelfs Wageningen bezocht, dan nog blijft het er staan: Hij wist zelf niet hoe.

Hoe dat zaad gaat ontkiemen en hoe er wortels gaan komen en hoe het daarna opschiet en hoe er die groene waas over het veld heen komt en hoe daarna de aren zich vormen en hoe daarna het volle koren in de aar zich zet - van dat alles heeft de mens geen verstand. Je kunt precies zeggen dat het zo en zo gaat en dat het zo de gang der dingen is in de natuur. Maar geef er eens een verklaring van. Leg het nu eens uit. Dan moet weer gezegd worden: Hij wist zelf niet hoe.

Drie dingen kan die boer zeggen, als hij over zijn ingezaaide akkers loopt. Ik ben onmachtig om het zaad te laten groeien. Ik weet ook niet hoe het groeit. En toch ben ik vol verwachting dat er straks een oogst komt. Onmacht - onkunde - en toch verwachting.

Zo is het in Gods Koninkrijk ook. Het zaad is het Woord. Dat gebruikt God om iets te laten groeien. En het uitgestrooide zaad blijft niet alleen. Er groeit inderdaad wat. God is bezig een oogst voor te bereiden. De eenvoudige, getrouwe en hoopvolle arbeid met het Woord is niet ijdel. Geenszins, want God heeft dit middel verordend voor de vestiging en de voortgang van Zijn Rijk in het leven van zondaren. En al komt er dan heel veel tegenop, dat werk van de Heere zal niet mislukken.

Maar vraag de zaaier niet om een verklaring. Het blijft een verborgenheid wat de Heere doet in het binnenste van een mens. In een andere illustratie maakt de Heere dat duidelijk aan Nicodemus. De wind blaast waarheen hij wil en gij hoort zijn geluid, maar gij weet niet vanwaar hij komt of waar hij heengaat. Zo is een iegelijk, die uit de Geest geboren is. Net zo’n mysterie in de natuur. Wie kan de wind verklaren? Wie kan met al zijn metereologische kennis zegger waar de baarmoeder en waar ’t g?? van de wind is? Het enige wat je ??t is dat je de wind hoort. En als ???nevig is, voel je hem ook. Maar ??or de rest moeten we zeggen: We ??en het niet.

God houdt dit werk aan Zichzelf. Het gaat de kennis van mensen ver te boven. Gelukkig dat de mate van de kennis van de landbouwer niet bepalend is voor de mate van de groei van zijn gewassen. Als dat wel zo was, dan zou hij een buitengewoon magere oogst hebben. Maar de mate van de groei van de gewassen is van de mate van de kennis van de Alwetende afhankelijk. En daarom gebeurt er op de akkers iedere keer weer een wonder. En zo ook in het Koninkrijk Gods.

Ja, dan gebeuren daar die wonderlijke, onverklaarbare dingen. Dan begint er onherroepelijk wat te veranderen in een mensenleven. Dan komen er andere, goede begeerten. Dan ontstaat er liefde tot het Woord. Dan komen er verlangens naar God en naar de kennis en de gemeenschap met God. Dan verliezen we de vreugde en het vermaak in dingen waar we vroeger in opgingen. Dan komt er een afkeer van de zonde. Dan zien we uit naar ware bekering, want er is de begeerte om met ons ganse leven de Heere te mogen dienen. Dan ontstaat er dorst naar de kennis van de Heere Jezus. Dan komt er ook gewilligheid om te buigen onder het juk van Christus.

Maar, met het waarnemen van die dingen hebben we er nog geen verklaring voor gegeven. Hoe zouden wij dat kunnen? Het blijft een goddelijk geheimenis. Maar zo werkt het wel. Daar zorgt de God voor, die de wasdom geeft. Het onverderfelijke zaad gaat uitwerking krijgen.

Dat kunnen de vakmensen niet bewerken. Theologen met al hun kennis en ijver blijven aan de kant staan. Laat het maar ootmoedig maken. God houdt de eer aan Zichzelf. Dat is maar goed ook.

Is dat geheimnisvolle werk ook in uw leven begonnen? Zijn daar dingen die niet uit de natuur of uit uzelf te verklaren zijn? Dingen, die de Geest Gods leert?

Dingen die uit de Hemel zijn? Eerst het kruid, daarna de aar, daarna het volle koren in de aar. Rijpt het zo in uw leven, tot aan de dag van de oogst? Wat hebben we allemaal dat werk nodig. En we kunnen er met elkaar niets aan doen. Wat zijn we afhankelijk van de Heere, die het alles geven moet.

Maar, ook geven wil! Er mag in hope gezaaid worden. Want God heeft de eer van Zijn Naam eraan verbonden. Het zaad zàl vrucht dragen.

Er kómt een oogsttijd! Zo zeker als God Gód is!

Dit artikel werd u aangeboden door: Bewaar het Pand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 januari 1991

Bewaar het pand | 8 Pagina's

Onverklaarbaar

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 januari 1991

Bewaar het pand | 8 Pagina's

PDF Bekijken