Bekijk het origineel

Bekering kan geen uitstel lijden

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Bekering kan geen uitstel lijden

11 minuten leestijd

Misbruik van Gods Woord

De mens is geneigd alles te misbruiken tot zijn eigen verderf. Hij is zelfs geneigd Gods Woord te verdraaien tot zijn eigen verderf. Bijzonder kan dit het geval zijn wanneer bijvoorbeeld op de Goede Vrijdag een preek beluisterd mag worden over de moordenaar aan het kruis die tot bekering mocht komen. Of als we het Schriftgedeelte lezen waarin dit grote wonder van Gods vrije genade wordt verheerlijkt. Het hart van de mens is immers arglistig, op grond van de bekering van de moordenaar kan de mens gaan denken dat ook hij op het allerlaatste moment bekeerd kan worden. Er wordt stof uitgeput om de bekering uit te stellen tot men op het sterfbed ligt. Hoe weinig wordt erbij stil gestaan dat er nog een moordenaar aan het kruis hing die volhardde in zijn vijandschap en neerstortte in de eeuwige rampzaligheid. Wanneer wij de bekering van die ene moordenaar misbruiken om de bekering uit te stellen, wordt dit wonder een struikelblok dat naar de eeuwige ondergang voert. Men schept er moed uit dat die ene moordenaar tot bijna op het einde van zijn leven de satan en de zonde heeft gediend, dat hij kort voor zijn sterven werd bekeerd en gelukzalig stierf. Onboetvaardige zondaars misbruiken de beste dingen tot hun eeuwige ondergang. De satan is het hier uiteraard mee eens. Het misbruik van de Schrift is een voornaam wapen in zijn hand. Dit wapen heeft de satan zelfs tegenover de Zaligmaker gehanteerd toen hij tot Hem sprak: “Indien Gij Gods Zoon zijt, werp uzelven nederwaarts; want er is geschreven, dat Hij Zijn engelen van U bevelen zal, en dat zij U op de handen zullen nemen, opdat Gij niet te eniger tijd Uw voet aan een steen aanstoot.” Hoe komt het eigenlijk dat mensen de bekering willen uitstellen tot het allerlaatste moment van hun leven? Dat vloeit voort uit hun liefde tot de zonde. De mens is zeer bedreven in het bedenken van uitvluchten teneinde zijn zonden vast te kunnen houden. Herkent u het?

Bemoediging door Gods Woord

Uit de bekering van de moordenaar aan het kruis mogen we zien dat voor de Heere niets te wonderlijks is. Ook aan de avond van het leven kan de Heere mensen stilzetten op de brede weg die naar het verderf zou leiden. Zij die al lange tijd voortwandelen op de weg naar de rampzaligheid kunnen toch door God een halt worden toegeroepen. Wie zou verwacht hebben dat die lasterende moordenaar in het hart gegrepen zou worden? Soms grijpt genade degenen die er naar onze opvattingen het verst van verwijderd zijn. Het lijkt soms alsof zij die er het minst voor in aanmerking komen naar onze gedachten, juist gegrepen worden. Dat zijn tekenen van Gods almacht en vrijmacht. Het is waar wat Paulus schrijft in Romeinen 9:16 “Zo is het dan niet desgenen die wil, noch desgenen die loopt, maar des ontfermenden Gods.” Er komt niets van de mens in aanmerking, het is vrije genade alleen. Zolang een mensenkind nog is in het heden der genade is bekering nog mogelijk. Dat zien we aan de moordenaar die door God wordt bekeerd. Hij is bijna aan het einde vna zijn zondige leven gekomen. Bijna is het moment aangebroken dat hij zal worden opgeroepen om voor God te verschijnen teneinde rekenschap af te leggen. Terwijl de genadetijd bijna voorbij is gaat de Heere krachtdadig en onwederstandelijk werken. Gods almacht opent zijn gesloten oren en ogen. Zijn harde hart wordt verbroken. Is dit geen bemoediging voor hen die de Heere vroeg zoeken? Als iemand aan het einde van zijn leven door God bekeerd werd, is dit van God uit gezien zeker mogelijk bij jonge mensen. De bekering van de moordenaar is ook een bemoediging voor oude zondaren. De Heere is immers eeuwig Dezelfde. Gods Woord zegt ons dat er ter elfder ure arbeiders werden aangenomen in de wijngaard. De Heere is vrij en souverein in Zijn werken. Hij bekeert wie Hij wil en wanneer Hij wil.

Zich haasten op grond van Gods Woord

De Heere spreekt nergens in Zijn Woord over het uitstellen van de bekering. De duivel wil op uitstel aanwerken, maar de Heere zegt: “Heden, zo gij Mijn stem hoort, verhardt u niet, maar laat u leiden.” Stelt daarom het ene nodige niet uit. Er is niets onzekerder dan het leven en niets zekerder dan de dood. Wie heimelijk denkt dat uitstel wel kan omdat de moordenaar aan het einde van zijn leven werd bekeerd, heeft het mis. Op zijn minst is hij heel gevaarlijk bezig. Van een uitzondering in Gods Woord wil zoéén heimelijk een vaste regel maken. Hij denkt goddeloos, slordig en zondig te kunnen leven totdat hij op het sterfbed komt te liggen. Dan is het nog tijd genoeg om bekeerd te worden. Sommige zondaren worden op het onverwachtst weggenomen. Zij krijgen geen tijd meer om berouw te hebben over hun zonde. De Bijbel getuigt ervan. Er valt bijvoorbeeld te denken aan Korach, Dathan en Abiram. Hoeveel zondaren werden er door de zondvloed niet weggenomen?

Hoeveel zondaren zijn er niet omgekomen in Sodom en Gomorra? Plotseling werd de genadetijd afgesneden. De ervaring leert dat de meeste mensen sterven zoals zij geleefd hebben. Zoals een mens leeft, zo sterft hij doorgaans en zo wordt hij ook begraven en zo gaat hij de eeuwigheid in. De verharde zondaar gaat uit de wereld zoals hij in de wereld geleefd heeft. Indien u enigszins gelooft dat God er is, dat er een hemel en een hel is, dat er een eeuwigheid is, hoe kunt u dan nog rustig voortleven? Het gaat niet slechts om tijdelijke zaken, het gaat om eeuwig wel of eeuwig wee. Het komt voor dat zij die op de brede weg geleefd hebben op het sterfbed eerlijk moeten zeggen: Nu is het voor eeuwig te laat. Eigen schuld. Ik heb nooit naar de Heere willen luisteren. Ontzettend zulke dingen te moeten uitspreken en zulke dingen te moeten aanhoren. Daarom: Laat het niet op het einde van uw leven aankomen. Bekering is een bloem die men zelden ziet ontluiken op het sterfbed. Bovendien is het zo dat de smarten en benauwdheden van het lichaam zo groot kunnen zijn aan het einde van het leven dat het niet mogelijk is te denken over de eeuwigheid. Stervende kinderen Gods hebben meer dan eens gezegd: Als het nu nog moest beginnen was het voor eeuwig te laat. De bekering van de moordenaar was een buitengewoon teken van Gods almacht en vrijmacht. Het laat ons wel zien wat de Heere doen kan, maar niet wat de Heere gewoonlijk doet. Het gebeurde op een bijzonder tijdstip. De Zone Gods hing immers aan het kruis. Zo’n tijdstip is er maar eenmaal geweest en zal er nooit meer zijn. De bekering van de moordenaar juist op dit tijdstip is bijzonder tot eer van Christus. We moeten niet verwachten dat iets wat heel bijzonder is, vaak zal plaatsvinden. Een voorbeeld kan dit verduidelijken. We moeten niet verwachten dat een hout dat wij in het vuur werpen er weer ongedeerd uit zal komen omdat de drie vrienden van Daniël ongedeerd uit de oven des brandende vuurs kwamen. Uitzonderingen zijn geen regel.

Aansporing door Gods Woord

De Heere spoort aan tot bekering door de weldaden en zegeningen die Hij geeft. Hij spoort aan door de tegenslagen, ziekten en zorgen die er zijn. Hij spoort aan tot bekering door de prediking. Zullen wij al die roepstemmen langs ons heen laten gaan? Laten we het ene nodige niet uitstellen. Het wordt wel zo gezegd dat een sterfbed-bekering voor God het meest onnuttig is, want dan begint een mens pas Gods eer te beogen als de levenstijd bijna ten einde is. Voor de mens zelf is het de meest pijnlijke bekering. Ze gaan naar de hemel als langs de rand van de hel. Wat moet de eeuwigheid niet een verschrikkelijke aanblik zijn voor hen. Ook dienen we te bedenken dat een bekering op een sterfbed zelden een oprechte bekering is. Het is bekend dat sommigen herstelden van hun ziekbed, waarvan zij dachten dat het een sterfbed zou worden en dat er van de goede voornemens niets overbleef. Het wordt terecht gezegd dat de meeste ziekbed-bekeringen in het ziekbed blijven. Weet u wat Augustinus zei van een sterfbedbekering? Hij durfde het niet aan iedere sterfbedbekering te veroordelen. Maar hij zei wel: “Ik zeg niet dat zo’n mens verdoemd zal worden, of dat hij behouden zal worden, maar u moet, terwijl u gezond bent, acht slaan op het werk der bekering.”

Vermaning door Gods Woord

Waarom stellen jonge mensen de bekering uit? Wat is daarvan de reden? Hoe komt dit ? Hoe is dit te verklaren? Vaak wordt gedacht dat bekering niet iets is van de jonge jaren. Het past niet bij de jonge jaren. Je bent toch maar eenmaal jong en dan mag je toch wel wat. bekering is meer iets voor mensen die al wat ouder worden. Bij de bediening van het sacrament vand e Heilige Doop is het al gezegd dat je in zonden ontvangen en geboren bent, dat je een kind des toorns bent. Wie onbekeerd voortleeft blijft onder de toornv an God liggen. Jonge mensen hebben geen grotere vrijheid om te zondigen dan oude mensen. De Wet Gods geldt niet minder voor jonge mensen dan voor oude mensen. De Heere opene je ogen voor Zijn onuitsprekelijke groot goedheid. Er moge verwondering en verootmoediging komen in je hart. het gebed stijge op: Verenig mijn hart tot de vreze Uws Naams. Ik las eens van een prediker die zijn kinderen meenam naar het kerkhof. Hij toonde hen dat er mensen begraven lagen van alle leeftijden, dus ook kinderen. Heeft de Heere geen recht op de jonge krachten van ons leven? De duivel heeft daar toch geen recht op? Zegt de Heere niet duidelijk in Prediker 2:1 “En gedenk aan uw Schepper in de dagen uwer jongelingschap.” We mogen niet de eerste en de beste krachten besteden in de dienst van de zonde en de laatste en de slechtste krachten besteden in de dienst van God. Jong bekeerd mogen worden betekent voor veel zonde bewaard worden. Een jonge twijg is gemakkelijker te buigen dan een oude boom. De jonge jaren zijn de beste jaren. Wie jong bekeerd mag worden, mag vaak lange tijd de Heere dienen in dit leven. Wanneer we op middelbare leeftijd zijn gekomen is het nog niet te laat om tot bekering te komen. De Heere laat Zijn eis klinken: Bekeert u toch, bekeert u toch, want waarom zoudt gij sterven? Denkt niet dat u nog genoeg tijd hebt. Ook op middelbare leeftijd worden er mensen uit het leven weggenomen. Waarom blijft u werken alleen voor de spijze die vergaat en niet voor de spijze die blijft tot in het eeuwige leven? Zult u uw deel in dit leven hebben en daarna de rampzaligheid? U hebt uw jeugd in ijdelheid doorgebracht, wilt u uw jaren die u gegeven worden in de kracht van uw leven ook zo besteden? Wilt u pas breken met de zonde, wanneer u de zonde door ouderdom niet meer kunt bedrijven? Het zou kunnen dat u oud zult worden. Mar er zijn slechts weinig oude mensen die tot bekering gebracht worden. Ze zijn er wel, maar het is een zeldzaamheid. Laten we bedenken dat wie uitstelt zichzelf bedriegt. Op middelbare leeftijd zijn we niet gewilliger dan op jonge leeftijd. Zijn er onder de lezers die oud geworden zijn in de zonde? Alles gaat er almeer op wijzen dat u hier geen blijvende stad hebt. De krachten van het lichaam worden minder. Het geheugen is niet meer zoals het vroeger was. Hoeveel roepstemmen hebt u al langs u heen laten gaan? De zonde, de satan en de wereld hebben al uw tijd in beslag genomen. U weet niet of u een ziekbed of een sterfbed krijgt. U kunt van het ene ogenblik op het andere in de eeuwigheid zijn. Stelt het allervoornaamste toch niet langer uit. Haast u oms uws levens wil.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 april 1999

Bewaar het pand | 8 Pagina's

Bekering kan geen uitstel lijden

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 april 1999

Bewaar het pand | 8 Pagina's

PDF Bekijken