Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Getuigen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Getuigen

4 minuten leestijd

Een vraag op catechisatie over ‘getuigen’. Moet dat en zo ja, hoe dan? Het vrijmoedig spreken over God en Zijn Woord is nooit gemakkelijk geweest. Omdat we sinds de zondeval leven in een van God vervreemde wereld. Maar we hebben ook nog eens een vreesachtige natuur. Denk aan Petrus op die vroege vrijdagmorgen. Maar zie hem nu eens staan op die vroege zondagmorgen, na de uitstorting van de Heilige Geest. Mensenvrees en angst voor spot en plagerij kunnen ons danig in de weg staan. Om echt en recht te kunnen getuigen moeten we daarom de Heere leren vrezen. Al zeg ik daarmee niet dat je over God en Zijn dienst moet zwijgen als je zelf niet durft te zeggen dat je een kind van God bent. Wat is getuigen eigenlijk? Het is van iets getuige zijn en daarvan en daarom spreken. Je hebt een ongeluk zien gebeuren en je vertelt je verhaal aan de politie. Je wordt geroepen om te getuigen en je voelt je daartoe ook gedrongen. Omdat je onder de indruk bent van dat ongeluk. De discipelen waren getuige van het feit dat Jezus uit de doden was opgestaan en daarvan spraken zij dan ook: zij getuigden. Je hebt de goedheid van de Heere ervaren en je vertelt ervan tegen je kinderen. Dat is getuigen. Onder de indruk van Gods handelen in het algemeen en in het bijzonder in eigen leven maakt onze tongen los. Dan gaan we van de Heere en Zijn dienst spreken. En ons leven gaat veranderen. Er komen levensuitgangen naar de Heere toe. Dat noemen we een godzalige wandel. En het behaagt de Heere anderen door onze godzalige wandel voor Zijn dienst in te winnen. Getuigen is niet: je collega aanvallen en hem de mantel uitvegen over zijn gedrag. Pas daar mee op. We zijn niet beter dan wie dan ook. Wie zich voelt aangevallen gaat zich verdedigen. Dan krijg je een gevecht en daarbij vallen dan gewonden. Getuigen is wel de waarheid spreken, door je gedrag een ander levensbeginsel dan je collega tonen, en als hij daar dan agressief op reageert, dat is dan wat anders. Daar kun je niets aan doen. Je kunt eigenlijk niets anders verwachten. Let er maar eens op wat de getuigen van Koning Jezus de eeuwen door hebben meegemaakt! Maar vergeet ook niet dat er door het getuigenis van de apostelen ook velen tot geloof zijn gekomen. Dat komt door de kracht van de Heilige Geest Die het gesprokene wil toepassen in het hart. Verwacht het daarom niet van jezelf, je woordkeus, je overtuigingskracht, je ernst, je wijsheid, maar van God alleen! Vergeten wij bij de roeping om te getuigen ook niet om dicht bij huis te beginnen. Gij in uw klein hoekje en ik in ’t mijn’. Spreken we onze eigen kinderen wel aan? Spreken we in gezins- en familieverband over de dienst des Heeren? Als dat al niet gebeurt, zal het op de werkvloer zeker niet gebeuren. Om van God en Zijn dienst te spreken is een roeping. Laten we niet denken dat we zwijgend over de aarde mogen gaan als we weet hebben van een eeuwig verderf. Als dat persoonlijk niet weegt, dan laat de ander ons ook koud. Ja, maar ik heb geen vrijmoedigheid, zo zegt iemand. Wat je niet hebt, kun je krijgen. Van de Heere. Want waartoe Hij mij ook roept, daartoe wil Hij ook bekwamen. Maar er zijn ook andere mogelijkheden om de naaste te wijzen op God en Zijn dienst. Schaf evangelisatiemateriaal aan en verspreidt dat. Leg eens een goed tijdschrift, een boek, of de bijbel zelf in een wachtkamer. En als je onkerkelijke buurman kanker heeft en je voelt je gedrongen iets te zeggen, ga er heen, met God, maar neem ook een vriend, een bekende mee. Dat kan wonder boven wonder vrijmoedigheid geven om te spreken. De zogenaamde Jehova-getuigen komen ook met z’n tweeën Misschien dat we er achter zijn gekomen hoe laks en oppervlakkig we in deze dingen zijn en hoe geneigd ons hart is om de Heere te verloochenen. Wat is het toch nodig dat we, net als Petrus, Gods liefde en trouw voor albedervers leren kennen. Dan kan het niet anders of we moeten er van spreken. David had ook vrijmoedigheid nodig en daarom bad hij, en bidden wij het toch met hem mee: Heere, open Gij mijn lippen door Uw kracht, zo zal mijn mond Uw lof gestaag vermelden!

Dit artikel werd u aangeboden door: Bewaar het Pand

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 april 2014

Bewaar het pand | 12 Pagina's

Getuigen

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 april 2014

Bewaar het pand | 12 Pagina's

PDF Bekijken