Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Twee helden - pagina 24

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Twee helden - pagina 24

2 minuten leestijd

Aan Lohman is de gunst verleend om zelf de behandeling der wet in de Kamer mee te maken en zich met volle bewustheid te mogen verheugen over de gunstige eindbeslissing. Levendig staat het mij nog voor, dat we juist op den dag der eindstemming te Scheveningen jaarvergadering hielden van C. V. O. Toen het blijde bericht van deze groote gebeurtenis in de zaal werd doorgefluisterd, stelde de heer Blum, onze voorzitter, zijn auto beschikbaar om de heeren Lohman en De Visser van het Kamergebouw af te halen en bij ons te brengen. Met een van dankbaarheid overvloeiend hart ontvingen we deze twee mannen in onzen kring. Tranen werden weggepinkt, toen de grijze Lohman ons toesprak. Met kennelijke oprechtheid deed hij zeer sterk uitkomen, dat niet aan hem, noch aan een zijner strijdgenooten, de eer der victorie toekwam, maar aan God alleen, die zijn menschen als middelen gebruikt tot de vervulling van Zijn raad. We voelden, dat zijn Soli Deo Gloria niet was een looze phrase, maar dat het opwelde uit zijn vrome hart als een Te Deum laudamus. De herinnering aan dit ontroerend moment zal me bijblijven, tot ik den weg ga, dien Lohman is gegaan, den weg van alle vleesch. Na een viertal jaren, dat hem nog gelaten werd, is ook hij opgeroepen om te staan voor den Grooten Rechter. De man van het recht, kon toen alleen toe met Gods genade. En die was hem bewezen; zijn leven had het getoond en ook in het aangezicht van den dood, even vóór zijn sterven legde hij daarvan nog getuigenis af. „Ik weet, dat mijn ziel is gered. Ik verlang Hem te zien, Die dat gedaan heeft. Daarom verlaat ik rustig deze wereld, al scheid ik met weemoed van zoovelen, die mij hun liefde geschonken hebben." Op „Ter Navolging" te Scheveningen is hij begraven. Daar rust het lijf, bij God de ziel. Zoo zijn dan beide helden gevallen, door de hand van den laatsten vijand. Hun taak was afgedaan. 23

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1937

Brochures (TUA) | 27 Pagina's

Twee helden - pagina 24

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1937

Brochures (TUA) | 27 Pagina's

PDF Bekijken