Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een provinciale kerkvergadering komt samen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een provinciale kerkvergadering komt samen

6 minuten leestijd

(6)

Met grote ernst en op waardige wijze heeft de provinciale kerkvergadering van Utrecht het gravamen van Ds Duetz van Zeist tegen de Dordtse Leerregels besproken, waarbij dan tenslotte besloten werd om dit gravamen niet voor te leggen aan de generale synode om tot een eindoordeel der kerk te komen.

Zoals we reeds hebben opgemerkt stonden sommige leden van de provinciale kerkvergadering sympathiek tegenover verschillende opvattingen van Ds Duetz. Hoewel ook bij deze leden bezwaren leefden tegen het gravamen. Zo o.a. dat de verkiezing tot dienst zoals die hier gesteld wordt door Ds Duetz een verschraling betekent van hetgeen de Heilige Schrift aangaande de verkiezing leert. Het eenzijdig naar voren schuiven van de verkiezing tot dienst miskent de schaduwen en de diepten van Gods bestuur, zoals die in de Bijbel naar voren komen, geheel. De vraag werd daarbij gesteld of Ds Duetz nog niet meer met het verstand heeft gewerkt en verschillende Schriftgegevens buiten beschouwing heeft gelaten dan de Dordtsche Leerregels aan wie dit nu juist verweten wordt. Anderen konden de bezwaren van Ds Duetz niet delen, maar meenden toch dat de generale synode deze zaak maar eens behandelen moest om ten volle recht te doen aan de grote en vele bezwaren van Ds Duetz ten aanzien van dit belijdenisgeschrift, opdat deze ook zou weten waaraan hij zich tenslotte te houden heeft.

Verschillende andere leden wezen echter het gravamen van Ds Duetz af niet alleen, maar ze meenden ook niet mee te mogen werken aan het doorzenden van de bezwaren van de Zeister predikant naar de generale synode, waarmee de provinciale kerkvergadering zich in zekere zin achter dit gravamen zou stellen. Daarbij werd opgemerkt, dat de bezwa-

ren van Ds Deutz zich ten dele richtten tegen hetgeen niet in de D.L. behandeld wordt. Maar daarbij mag men niet vergeten, dat we de bsluiten van de Dordtse Synode niet mogen losmaken van de geestelijke achtergronden van die tijd. Het was een geweldige worstelstrijd met de remonstranten, die tekort deden aan de souvereine genade Gods. Daarom juist leggen de Dordtse Leerregels zozeer de nadruk op die genade, waarbij we nimmer met ons verstand moeten willen verklaren wat niet te verklaren is. We kunnen immers niet tot God opklimmen. Hij is groot en wij begrijpen Hem niet. Maar we buigen ootmoedig voor hetgeen Hij in zijn Woord ons heeft geopenbaard, ook al kunnen we dat met ons verstand niet verstaan. En in het gravamen van Ds Duetz wordt nu juist getracht om hetgeen niet begrepen kan worden te begrijpen en daarom wordt ook de dubbele praedestinatie verworpen.

Wanneer we de achtergrond van de Dordtse Leerregels niet zien, dan vellen we altijd een onrechtvaardig oordeel. Dan is er veel kritiek te oefenen over hetgeen in de Leerregels niet besproken wordt. Dan is inderdaad de verkiezing tot dienst niet aan de orde gekomen. Maar het gaat er niet om of er verschillende dingen niet aan de orde komen in dit belijdenisgeschrift, het gaat er om of hetgeen hier gezegd wordt in strijd genoemd kan worden met de Heilige Schrift, zodat er een herziening zou moeten plaats vinden van dit belijdenisgeschrift.

Eigenlijk zijn de vragen die nu aan de orde gesteld worden dezelfde vragen als uit de tijd van de Dordtse Synode. Misschien mag het accent wat anders liggen, maar wanneeer men zich verdiept in de strijd rondom de Leerregels in die tijd, dan vindt men eigenaardige punten van overeenkomst met de theologische menings-. verschillen uit onze dagen. Daarom juist kan men volkomen staan achter de religie van de Dordtse Leerregels, omdat daarin klopt het hart van de souvereine genade Gods, van de rijkdom van zijn ontferming. Wanneer men de Dordtse Leerregels goed leest dan zijn ze een bron van troost voor de kerk des Heeren. Ze hebben de kerk door drie eeuwen begeleid en ze zijn de kerk tot zegen geweest. Wanneer men er misbruik van gemaakt heeft, dan ligt dat niet aan de Leerregels. Want van de Bijbel heeft men ook menigmaal misbruik gemaakt.

Het gravamen van Ds Duetz haalt alle spanning tussen God en ons verstand weg. Er is van de verkiezing in dit gravamen niet veel meer overgebleven. Van de verborgenheid van Gods genade ook niet. Van het geheim der liefde Gods ook in het licht van het verloren gaan van degenen die niet geloven en die zich verharden, vindt men weinig meer. In dit verband willen we er echter nog op wijzen, dat Ds Duetz ons nader heeft geschreven, dat het op een misverstand berust, wanneer gezegd wordt dat hij de mogelijkheid van verloren gaan zou ontkennen. Deze mogelijkheid erkent hij ten volle. Van de zijde van de leden, die hierboven aan het woord waren, werd dan ook groot bezwaar gemaakt tegen het doorzenden van het gravamen naar de generale synode.

Een zeer waardig woord werd ook nog gesproken door Dr T. Dokter, die als lid van de raad voor de zaken van Kerk en theologie deze vergaderingen bijwoonde. Hij meende ook te moeten adviseren om dit gravamen niet door te zenden naar de synode. Daarbij wees hij er op, dat we ons nog zo weinig ingeleefd hebben in de religie der vaderen en daarom ook niet begrijpen wat hen bewogen heeft de beslissingen op de Dordtse Synode in deze vorm te nemen. We zijn allemaal ontzonken aan de belijdenis der vaderen en het eerst noodzakelijke is wel dit, dat we weer werkelijk gaan belijden. Daarom hebben we in elk geval thans onze vingers af te houden van de belijdenisgeschriften der vaderen. omdat we niet competent zijn als kerk thans deze dingen als een herziening van de belijdenisgeschriften aan de orde te stellen. We moeten worstelen voor het aangezicht Gods om tot het waarachtige levende belijden te komen. De provinciale kerkvergadering was zeer onder de indruk van dit waardige woord.

Daarna viel de beslissing. Met meerderheid van stemmen werd besloten om het gravamen niet door te zenden. Wel werd een schrijven gericht tot de generale synode om de vragen die liggen rondom de leer der verkiezing aan de orde te stellen waarbij ook een verslag gegeven werd van de behandeling van het gravamen Ds Duetz.

De praeses van de provinciale kerkvergadering kon aan het slot van deze behandeling constateren, dat deze meerdere vergadering nu toch wel gestalte gekregen had en dat er onvermoede mogelijkheden liggen in de nieuwe kerkorde om het welzijn der kerk te bevorderen. Hij was dankbaar voor het feit dat het gravamen van Ds. Duetz aanleiding geweest was om tot deze conclusie te komen.

We hebben met opzet in enkele artikelen over deze zaak gesproken om door een voorbeeld uit de praktijk te tonen hoe kerkelijke vergaderingen kunnen werken. We weten over het algemeen zo weinig af van het leven der kerk ook in haar meerdere vergaderingen — mede doordat we zolang een besturenkerk hebben gehad — dat het voor onze lezers nuttig was om eens een kijkje achter de schermen te nemen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 augustus 1955

Gereformeerd Weekblad | 8 Pagina's

Een provinciale kerkvergadering komt samen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 augustus 1955

Gereformeerd Weekblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken