Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Een genadig bevel

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Een genadig bevel

4 minuten leestijd

“Ga heen naar uw huis tot de uwen, en boodschap hun, wat grote dingen u de Heere gedaan heeft, en hoe Hij Zich uwer ontfermd heeft.”

Hierboven leest u het bevel van de Heere Jezus aan de man uit Gadara, die Hij even daarvoor van vele duivelen verlost had. Het is een bevel tegen zijn eigen begeerte in. Tegelijk is het een bevel dat op een bijzondere manier het bewijs is van Jezus’ ontferming.

Om dat te begrijpen gaan we in gedachten terug naar het woord en het wonder waarmee Christus het bestaan van deze man voorgoed veranderd had. Van de overzijde gekomen had de Heere voet aan land gezet in het land van de Gadarenen. De eerste die Hem daar begroet, is de bezetene: deze man, op dat moment nog bezet met een onreine geest. Woonachtig tussen de graven. Een werkelijk onbedwingelijk kwaad voor zijn omgeving. In dat licht is het gebeuren daar aan de kust al zo bijzonder. Deze man aanbad Jezus. De onreine geest zag in dat hier de Almachtige op hem toetrad.

We kennen het verloop van de geschiedenis. Christus beveelt de duivelen hun prooi los te laten. Daarop varen zij in de kudde zwijnen die daar geweid werd en die ten onder gaat in de zee.

Maar dan. De Gadareense bevolking, die vernomen heeft wat er gebeurd is, loopt uit om het met eigen ogen te zien. Markus tekent vervolgens aan: “En zij begonnen Hem te bidden…”

Misschien denkt iemand: “Ja, begrijpelijk, als je getuige mag zijn van Zijn wondere werken zoals zij!” Vergis u niet. Ze bidden niet om Zijn verblijf. Ze aanbidden Zijn grootheid niet. Nee, zij begonnen te bidden… dat Hij van hun landpalen wegging! Hoe aangrijpend?! Deze mensen zijn niet óm Jezus verlegen, maar mét Hem!

Waarom? Wellicht vanwege het gevoelige verlies van 2000 zwijnen. Dat telde meer dan de winst van deze verloste ziel. Hoe dan ook: ze zijn deze Christus liever kwijt dan rijk.

De eerlijkheid gebiedt ons te belijden dat wij het er van nature niet beter van afbrengen. Hoe vaak zette Christus, toen Hij op u toekwam met Zijn Woord, al voet aan wal in uw bestaan? Hoeveel getuigenissen van Zijn macht en genade ontving u al in uw leven? En zegt elke dag dat wij onbekeerd voortleven dan niet hetzelfde als deze bede van de Gadarenen?

En let wel: er kan een moment komen dat Hij gehoor geeft aan dat gebed. Markus tekent immers aan dat Jezus weer in het schip gaat.

Hoe anders dan de bede van de bevrijde bezetene! Als Jezus weer afvaart, bidt hij dat hij met Hem mag zijn. Als u leven mag van de genade van God in Christus kunt u hem begrijpen. De man moet er niet aan denken het zónder zijn Verlosser te moeten doen. Hoe zal hij gevreesd hebben voor de oude macht der duisternis waaruit Christus hem bevrijd had.

En als deze Verlosser je onmisbaar is geworden, kún je Hem toch ook niet missen? De man wil zo dicht mogelijk bij Hem blijven, Wiens macht en ontferming hem behouden hebben. Zijn hart zal vol geweest zijn van heilbespiegelingen vanwege deze heerlijke Zaligmaker, Die hem vrijmaakte uit de heerschappij van de machten die hem te machtig waren. Precies zoals de zondaar die door Christus bevrijd is van de zonde en de dood, van de machten die ons te machtig zijn en waar wij het van verliezen moeten, altijd met Hem wil blijven.

En toch staat Christus het hem niet toe. Hij ontvangt het bevel zoals het boven deze overdenking staat. Hij moet terug. Terug naar zijn huis, naar Gadara, naar de zijnen. Hij moet terug met de boodschap dat er genade overvloeiende is voor de grootste der zondaren! De boodschap dat er bevrijding is voor hen die gebonden zitten in schaduw van de dood, omdat ze God vergaten! Wat een genadig bevel! Christus wordt “weggebeden” uit Gadara. Nochtans zendt Hij deze verkondiger van de zeer blijde boodschap tot hen!

Komt dit bevel niet tot elke bevrijde zondaar? Om getuige te zijn van Christus’ woorden en werken; en dat juist zo heel dichtbij. Zoals deze man gezonden wordt naar zijn huis en naar de zijnen. En laten we niet vergeten: met veel zegen. Volgens vers 20 gaat zijn boodschap heel de landstreek door. De laatste woorden van dat vers zijn: “…en zij verwonderden zich allen.”

En de man zelf? Hij heeft ongetwijfeld ondervonden dat zijn Heere ook dáár “met hem” was! En dat al de dagen.

Dit artikel werd u aangeboden door: In de Rechte Straat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 maart 2009

In de Rechte Straat | 16 Pagina's

Een genadig bevel

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 maart 2009

In de Rechte Straat | 16 Pagina's

PDF Bekijken