Bekijk het origineel

Omgaan met verdriet bij het verlies van een kind (4)

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Omgaan met verdriet bij het verlies van een kind (4)

Deel 4: Ondersteuning in verdriet

6 minuten leestijd

IN DE VORIGE DRIE ARTIKELEN GING HET OVER VERSCHILLEN, OVEREENKOMSTEN, GRENZEN EN TROOST IN HET VERDRIET BIJ HET VERLIES VAN EEN KIND. IN DIT SLOTARTIKEL STAAN WE STIL BIJ DE ONDERSTEUNING IN HET VERDRIET VANUIT DE KERKELIJKE GEMEENTE.

Pastorale ondersteuning

Wanneer er een kind is overleden, dient de pastorale ondersteuning aan de ouders en eventuele andere gezinsleden niet lang op zich te laten wachten. Bij het overlijden na een ernstige ziekte is die pastorale zorg vanuit de kerk doorgaans al aanwezig en kan deze voortgezet en geïntensiveerd worden. Als we horen van een onverwacht overlijden, is het belangrijk om als predikant of wijkouderling niet te wachten op een officieel telefoontje van de getroffen familie, maar er zo spoedig mogelijk te zijn. Alleen al de aanwezigheid van een dienstknecht van de Heere is voor de rouwdragende familie van onschatbare waarde. Dan hoeven we niet veel te zeggen. Denk maar aan wat de vrienden van Job eerst deden toen ze hem opzochten: ze zwegen. Toen ze gingen spreken, ging het mis. Toen wreven ze onbewust zout in de open wonden. Juist in dat grote verdriet is bij de pastorale ondersteuning spreken zilver en zwijgen goud. De Heere heeft immers gesproken! Wat moeten wij daar dan nog aan toevoegen? Het sterven van een kind is een ernstige roepstem van de Heere. Zijn wij bereid om de Heere te ontmoeten? Ook jonge blaadjes kunnen vallen.

Wat is het gebed uit Psalm 141 om een wacht voor onze lippen nodig. We kunnen bij de pastorale ondersteuning zo gemakkelijk goedbedoelde opmerkingen maken waarmee de bedroefde ouders of familie niet geholpen, maar juist gekwetst worden. Opmerkingen als ‘dit word je niet door mensen aangedaan’ of ‘je hebt gelukkig nog meer kinderen’ en meer van zulke oneliners moeten we niet maken.

Luisteren is in het begin de belangrijkste steun die we een gezin in rouw kunnen geven. Stil zijn om ouders, broers of zussen hun verhaal te laten doen, steeds weer opnieuw. Echt luisteren gaat niet vanzelf. Dat kost inspanning. Je hebt de drang om eigen ervaringen of die van anderen te vertellen om hen te helpen. Om goed te kunnen luisteren, moet je ook tijd nemen.

En als er dan toch wat gezegd moet worden, laat dan maar troostvolle woorden uit Gods Woord horen en draag de ouders en andere familieleden in dit grote verdriet vooral op aan Gods genade troon. Bij de pastorale ondersteuning moeten we ook denken aan de grootouders als die nog leven en mogelijk ook tot dezelfde kerkelijke gemeente behoren. Ook zij hebben rouw.

Die pastorale zorg is nodig vanaf het overlijden tot en met de begrafenis, maar wel afhankelijk van de situatie. We moeten ons niet opdringen; wel beschikbaar zijn. Het overlijden van een kind is zo diepingrijpend. Daarom is er ook na de begrafenis pastorale zorg nodig. Als de lege plaats meer en meer gevoeld wordt en het medeleven van buiten minder wordt. Juist bij naamloos verdriet is trouw zijn in het pastoraat heel belangrijk. Zet als predikant of wijkouderling de geboortedag en de sterfdag van het jonge gemeentelid in de agenda, zodat het rouwdragende gezin juist rond die moeilijke dagen vol herinnering een pastoraal bezoek ontvangt.

Diaconale ondersteuning

Een begrafenis is duur. Voor jonge ouders die op deze kosten nog niet gerekend hebben, kan het onbetaalbaar zijn. Daarom is het goed als in de dagen na het overlijden een diaken vraagt of er financiële ondersteuning nodig is. Mocht die vraag niet gesteld worden en zijn de lasten op dat moment niet te dragen, dan kan vanuit de rouwdragende familie contact gezocht worden met de diaconie. Wellicht kan er financiële hulp in de vorm van een schenking of lening geboden worden. Diaconale ondersteuning kan ook na de begrafenis nodig zijn. Hoe gaat het verder met de ouders en eventuele andere kinderen? Lukt het om weer aan het werk of naar school te gaan. Is er vanuit de gemeente hulp in de huishouding nodig? Of hebben de ouders psychosociale hulp nodig? Via de diaconie kan er hulp geregeld worden. Als een diaken op bezoek komt, kan het niet alleen maar gaan over eventuele financiële noden, ook Gods Woord mag open gaan. Heel treffend staat in het bevestigingsformulier over de diakenen vermeld: dat het zeer goed is ‘dat zij niet alleen met de uiterlijke gift, maar ook met troostelijke redenen uit het Woord van God, aan de armen en ellendigen hulp bewijzen’.

Uiteindelijk is het de grote Diaken, de Heere Jezus Christus, Die werkelijk kan troosten.

Ondersteuning van gemeenteleden

Een predikant, ouderling of diaken kan onmogelijk alleen ondersteuning bieden aan het gezin. Daar hebben we gemeenteleden bij nodig. Als één lid lijdt, lijden als het goed is alle leden. Toen Lazarus was gestorven, kwamen velen uit de Joden tot Martha en Maria om haar te vertroosten. Wat is dat een mooi voorbeeld van ondersteuning. Nee, niet iedereen uit de gemeente kan en zal komen. Maar wat kan een kaart met enkele troostrijke woorden uit de Bijbel veelzeggend zijn. Vooral gemeenteleden die hetzelfde verdriet kennen, kunnen veel voor zo’n rouwdragend gezin betekenen. Je begrijpt elkaar, ook al is de situatie anders. Je kunt ervaringen delen.

In dagen van verdriet leren we mensen van een heel andere kant kennen. Sommigen die je verwacht, komen niet. Misschien kunnen ze het niet aan. Anderen die je niet verwacht, komen troosten.

Het komt voor dat mensen van wie een kind is overleden liever geen bezoek willen ontvangen. Dat moeten we accepteren. Laten we hen dan met onze gebeden omringen.

De ondersteuning vanuit de gemeente zal na de begrafenis langzaam afnemen, maar het gemis en verdriet blijft. Laten we hen niet vergeten. Eind vorig jaar was het 15 jaar geleden dat ons eigen kind stierf. Rond zijn sterfdag krijgen we ieder jaar van enkele mensen een kaartje of een mailtje. Wat doet dat goed om rond zulke gedenkdagen medeleven te ontvangen. Het is de Heere, Die de harten daartoe neigt.

Bij alle ondersteuning van mensen, hoe belangrijk ook, is de ondersteuning van de Heere onmisbaar. ‘Hij troost het hart, dat schreiend tot Hem vlucht.’

Oud-Beijerland, Ds. J. Joppe


Dit is het laatste deel van de lezing die ds. J. Joppe gehouden heeft op de eerste avond van Naamloos verdriet, een reformatorische vereniging voor ouders van wie een kind is overleden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 januari 2019

Kerkblad | 24 Pagina's

Omgaan met verdriet bij het verlies van een kind (4)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 januari 2019

Kerkblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken