Bekijk het origineel

De „Nijenburgh” in Indonesië

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

De „Nijenburgh” in Indonesië

6 minuten leestijd

In een vorig nummer heeft een docente en internaatsleidster van bovengenoemde „Nijenburgh”, die in het gewone leven Sekolah Wanita Kristen (S.W.K.) wordt genoemd, U een toelichting gegeven op de officiële opening van deze school. Het was inderdaad een zeer bijzondere avond, die wel heel lang, zo niet voor altijd, in het geheugen zal blijven hangen van degenen, die het hebben bijgewoond.

De school draait nu al weer heel wat maanden. Mag ik U eerst een beeld geven over hel aanzien en de sfeee van het internaat? Aangezien ik zelf slechts een losse leerkracht ben, die af en toe eens kom overwaaien, om enkele, zwamvakken te geven, is mijn indruk en beschrijving hierover zeer objectief en misschien ook wel zeer summier en oppervlakkig. En toch moet ik eerlijk bekennen, dat ik onder de indruk kom, wanneer ik de vriendelijke sfeer, die daar heerst, telkens weer mag ervaren, zodra ik de drempel van het huis overschrijd Een gezellige aanblik biedt het huis, wanneer men het in het oog krijgt. Het is verborgen voor het oog van de wereld, want het huis bevindt zich onder de kerk. Men moet eerst een trap afdalen; dan komt men in een tuin met gezellige bloemen en welig groen en dan krijgt men het huis in de gaten. Een soort hof je. Zij, die in Magelang hebben gewoond kunnen zich voorstellen, hoe het eruit ziet. Het huis is bewoond door zestien personen. De 2 vaste docenten, de dames Soetirah en Hoeksema, 12 leerlingen en 2 gedienstigen. Het lijkt dan ook meer op een gezellig gezin met grote dochters, dan op een internaat. De meisjes kregen allen een taak in de huishouding. De verhouding tussen leerlingen en docenten is heel plezierig, zonder enige stroefheden. Ze staan open tegenover elkaar. Een enkele leerling, die nogal te kampen heeft met minderwaardigheidscomplexen, doordat ze zeer moeilijk met de lessen mee kan, wordt heel aardig opgevangen door de gemeenschap. Ook de verhouding tussen de vaste docenten onderling is prima. Ze vullen elkaar aan op alle gebieden van het werk.

U zult natuurlijk wel Uw hoofd schudden als U dit leest. Wat een ophemelarij. Geachte lezers, eerst heb ik ook niet gedurfd, om deze indrukken in bewoordingen te uiten, omdat ik dacht: „dat komt door mijn Oosterse gevoeligheid” Maar toen ik hetzelfde hoorde zeggen door de Hollandse zusters en broeders, toen stond het bij mij vast, dat het wel zo nroet zijn. De. rust, de openheid en hartelijkheid, die en van dat huis en van de kleine gemeenschap uit gaat, is als iets concreets voelbaar. Een rustig schijnend licht te midden van de onrust en gejaagdheid var, het zich willen handhaven.

Een zendingsarbeider op doorreis kan te allen tijde daar rust nemen en rust vinden Tot zover over het internaat.

Wat de lessen aangaat: allen, die eerst gedacht hadden: „Kunnen de hersentjes al die geleerdheid wel vatten, die op het minimum programma uitgestippeld is?” viel het reusachtig mee. Ieders vooroordeel is veranderd als een blad aar een boom. De leerlingen zijn allen vol goede wil, vol goede moed, vol interesse en aandacht voor alle lessen.

Zij, die er tegenop hebben gezien alleen aan vrouwen les te geven, krijgen hoe langer hoe meer plezier in het les geven aan deze zelfde vrouwen. „Ze zijn zo wakker en actief”, was de eindconclusie De tijd staat niet stil. De scherpe gren zen vervagen. Alles wisselt op Zijn wen ken, maar Hij Zelf verandert niet.

De lessen, die er gegeven worden, kunnen we verdelen in drie groepen:

a. de theologische kennis b. de maatschappelijke kennis en c. wat belangrljk is voor de vrouw: de handvaardigheden en de huishoudelijke kennis. Voor recreatie en vrijetijds-besteding wordt nog gegeven: gymnastiek, muziek, zang en spel Dat alle leerlingen verplicht zijn intern te wonen, is bedoeld voor de vorming van karakter en omgang, want het doel van de. school is voornamelijk om deze meisjes zo te vormen, dat ze later, als heel gewone Christenvrouwen, pal kunnen staan in het leven. Frank en vrij, om open en eerlijk getuigenis te kunnen afleggen van Christus. Op alle gebieden van de maatschappij, in gehuwde en ongehuwde staat, hopen wij, dat deze meisjes, die straks vrouwen worden, de boodschap van Christus zullen uitdragen, hun licht zullen laten schijnen, ieder op hun eigen plaats en in hun eigen omgeving. Wij hopen ook, dat ze de vastheid van het geloof in Christus in hun eigen leven mogen ervaren, die hen zal sterken en schragen in deze verwarrende wereld.

Met Gods hulp hopen wij de verborgen gaven in de harten van deze meisjes te doen ontplooien, te doen groeien, ten behoeve van het werk van Gods Koninkrijk, om ze in dienst te stellen van de eer en heerlijkheid van Zijn Naam en nauw daaraan verbonden ook voor de goede voortgang van de maatschappelijke groei van eigen land en volk.

Dit is de beschrijving in grote trekken De eerste indrukken van een buitenstaander.

Dat er in het dagelijkse leven wel eens stroefheden en verwikkelingen zijn, is natuurlijk heel gewoon. Waar ter wereld komen deze dingen niet voor? Maar het bijzondere is, dat. al deze dagelijkse strubbelingen en moeilijkheden zichzelf oplossen door de eenheid en gebondenheid in Christus.

Wat de verhouding tot de gemeente betreft, die mag er zijn. De hele gemeente leeft mee. De vrouwenvereniging van de Javaanse Kerk, de K.W.K., heeft de school een badminton-spel cadeau gegeven, We hopen, dat deze belangstelling blijft, ook als het nieuwe tintje al wat verbleekt is, want we hebben in de eerste plaats nodig, het gebed, het meeleven, dat we mogen ervaren in belangstelling en interesse en dat vormt de wilskracht, om ook materieel te blijven steunen.

Moge deze opleiding, hoe eenvoudig en klein begonnen, onder Gods zegen groei en tot een steun voor Zijn Kerk in al haar geledingen. Wij leggen deze opleiding in Zijn handen. Hij heeft ons deze opdracht gegeven; wij kunnen vertrouwen, dat Hij niet laat varen het werk dat Zijn hand begon. Alles wat gedaan wordt uit liefde tot Christus, dat zal zijn waarde behouden en zal ook blijven bestaan.

Semarang

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 april 1957

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 16 Pagina's

De „Nijenburgh” in Indonesië

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 april 1957

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 16 Pagina's

PDF Bekijken