Bekijk het origineel

Een plezierige school

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een plezierige school

5 minuten leestijd

Er is in Midden-Java een bijzondere school, waaraan veel plezier beleefd wordt. Hoe kan het ook anders, want het ie een school voor jonge vrouwen. De eersten, die er plezier hebben, zijn de leraressen. Mej. Soetartinem, die begaafde vrouw, die velen zich met vreugde herinneren van de paar jaren, dat ze hier aan de S.I.C.S.A. haar opleiding genoot, schrijft dan ook: „Mag ik het u eerlijk bekennen, dat ik 4 jaar met veel pleziet heb mogen meewerken aan het in stand houden van deze opleiding.” Zij werd op Java als bijzonder gewaardeerde werkkracht voor vele betrekkingen aangezocht, maar gaf zich aan deze christelijke school in Magelang, waar jonge vrouwen worden opgeleid tot maatschappelijk werkster (de „Indonesische Nijenburgh” ).

„Met veel plezier” zo werken al de leerkrachten hier, ook Mej. Hoeksema, de internaatsmoeder, die door de meisjes op de handen wordt gedragen. Deze uiterst bescheiden zendingskracht geniet dagelijks van de liefde, die ze ontvangt. En ze ontvangt zoveel liefde, omdat ze zoveel liefde geeft. Ze heeft nu 20 meisjes onder haar beschermende vleugels. „Wat een rijkdom, 20 grote dochters” schrijft Mej. Soetartinem. En alle 20 zijn gek op haar. Het is voor al die meisjes zoals een oud-leerling zei: „Ibu Hoeksema is meer dan mijn eigen moeder.”

Nu, gaat het er op deze school niet plezierig aan toe ? Hoor maar naar het rapport : „De docenten werken alle met veel plezier en enthousiasme. De enthousiastste en opgewekste van allen moeten we helaas missen en dat is dhr. Steenwin kel. Zr van Netten komt dichter bij ons wonen nu, in het huis van dhr. Steenwinkel.’

En de meisjes? Ook een plezierig en plezier makend stel. Er zijn 3 klassen In de twee hoogste klassen zitten voornamelijk Javaanse jonge vrouwen, zo tussen de 19 en 23. De jongste klasse (10 meisjes, onder wie ook een Sumbanese) heeft meisjes uit alle delen van Indonesië, „een interessante klas, echl meisjes van deze generatie wat lichaamsbouw betreft. Groot, lang en fors Aardig om te zien. Tot groot genoegen (zie je wel, daar heb je weer het plezier! ) van Mej. Hoeksema. Ze voelt zich niet meer als een sneeuwwitje tussen de dwergen.”

De meisjes zijn rustig, te rustig soms. en zeer intelligent Alleen, dat rustige doet van het plezier, dat ze op school en in het internaat hebben, niets af. Een Indonesiër beleeft z’n plezier nog veel meer innerlijk dan uiterlijk met groot lawaai. Stil plezier.

Wat nu het resultaat van deze opleiding betreft: dat is ook al weer erg plezierig. Van de oudleerlingen, die in allerlei maatschappelijk werk bezig zijn, komen van de werkgevers alleen maar goede berichten binnen. Vandaar natuurlijk, dat ook uit streken buiten Java (Sangir, Borneo, Bali, Sumba) leerlingen komen opdagen. De school krijgt naam in Indonesië.

De hoogste klas is nu voor 4 maanden in de praktijk ergens in verschillende sociale instellingen werkzaam (stages). Een vuurdoop voor deze jonge vrouwen. Weg uit de beschermende omgeving, zich aanpassen aan een leiding, die vaak geen christelijke leiding is. Het is dan ook bedoeld als een voorbereiding voor hun komende taak, zodat ze in het leven kunnen staan als vrije, zelfbewuste vrouwen, die in de wereld mogen en durven getuigen van Christus, haar Heer en Koning.

Wie ook plezier aan deze school beleven, zijn de Generale Zendingsdeputaten. Het is een genot om berichten van deze school te krijgen, werkelijk altijd even plezierig. Er is wellicht geen instituut op Java, waarvan ze beter op de hoogte worden gehouden en waarmee ze dus erg kunnen meeleven en waarvoor wij concreter kunnen bidden dan deze school voor vrouwen. En dan die brieven met bescheiden vragen. Wat zitten we op onze vergaderingen daarvan te genieten! En wat een genot, die kranige vrouwen daar op Java te mogen helpen.

Ja, aan vrouwen beleef je altijd veel plezier. Zo is het met het Vrouwen-thuisfront hier en met de Indonesische vrouwen ginds.

Mej. Soetartinem beëindigt haar laatste rapport met die sterkende woorden: „Als we alle gebeurtenissen voor ons als een revue laten passeren, dan is er alleen maar dank aan God, die alles heeft welgemaakt en alles ten goede heeft geleid. En ons aan niets laat ontbreken. Met veel dank in ons hart willen wij u van harte verzoeken uw voorbede voor de vrede in deze wereld in het algemeen, voor de vrede tussen onze landen in het bijzonder. Met een bede in ons hart, dat God, ons aller Vader, onze samenwerking en ons beider streven mag zegenen en bestendigen tot in lengte van dagen.” Wat een vreugde, zó’n contact!

Het is alles zo plezierig, op die school en onder die leraressen en bij de Generale Deputaten en op het thuisfront, omdat het alles is „vreugde in de Heer.”

Baarn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1961

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 16 Pagina's

Een plezierige school

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1961

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 16 Pagina's

PDF Bekijken