Bekijk het origineel

Een jubileum

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een jubileum

5 minuten leestijd

De asrama puteri Kristen (het christelijk meisjesinternaat) viert haar eerste lustrum. 1 Augustus was het 5 jaar geleden, dat de A.P.K. te Semarang geopend werd. 7 September hopen we dit heugelijke feit op een eenvoudige wijze te herdenken. Er waren eerst wel bezwaren om in deze dure tijd een feest te gaan houden, maar ook zonder al te veel kosten kunnen we toch een blijde herdenking en dankstond houden.

De meisjes studeren een paar dansjes en voordrachtjes in. Dit komt ook weer ten goede aan de karakterontwikkeling van de meisjes. Ondanks de moeilijkheden hebben we zeker redenen tot dankzegging-In de eerste plaats blijft het altijd nog een wonder in onze ogen, hoe wij het internaat hebben gekregen. Door inkrimping van het weeshuis kregen wij een prachtig pand ter beschikking, hetgeen onze stoutste dromen en wensen overtrof. We konden ook heel wat meubilair tegen billijke prijs overnemen. We naaiden gordijnen, kleedjes en spreien. De banken en de tafels werden geverfd, muren gekalkt. Inkopen gedaan. Het was een lieve lust.

Mede door een ruime gift van u, werden we hiertoe in staat gesteld. De eerste meisjes kwamen. 1 Augustus waren het er nog maar 2, maar binnen de maand was het hele huis vol. Toen kwam December 1957. Het weeshuis ging nog harder inkrimpen. Maart 1958 verliet de directrice het huis en bleven er nog zes kinderen over, die aan onze hoede werden toevertrouwd. Wij verhuisden naar de panden van het weeshuis. Het weeshuis was vrij klein, en wij konden uitbreiden. Een tijdlang hebben we zeer luxe, wat de ruimte betreft, geleefd. We Konden allerlei gasten herbergen; synodeleden, bruiloftsgasten. De grote zaal (7 bij 20 m) werd vaak geleend voor allerlei gezellige samenkomsten. Eens hebben we een driedaagse conferentie gehad van de vrouwenverenigingen van heel Java. Oorspronkelijk zouden er ± 80 mensen komen. Dit durfden we wel aan. Maar toen puntje bij paaltje kwam, bleken het er 200 te zijn. Vraag niet, hoe de dames geslapen hebben. Juffrouw Liem Khing Boen had nood-badkamers en w.c.’s laten maken en 2 extra mannen gehuurd, die de hele dag water pompten. Maar het was een gezellige conferentie!

Intussen ging het weeshuis weer groeien, op zichzelf gelukkig. Niet dat er zoveel wezen zijn, maar het is een teken van het groeiend barmhartigheidsgevoel. Met het gevolg, dat wij weer terug moesten naar ons oude pand. Nu gaat verhuizen van klein naar groot gemakkelijker dan omgekeerd. En alles met eigen bedienden. Kasten, tafels, bedden; U hebt er geen idee van, wat wij in de afgelopen jaren versjouwd hebben. Maar op een goed ogenblik had iedere kast en bed toch z’n eigen plaats en wat het voornaamste is: ’t zag er weer gezellig uit. Alleen moesten we badkamers en w.c.’s bijbouwen. Want we moesten ook nog een stuk aan de school afstaan, die voor „tijdelijk” een stuk van ons pand heeft. Bij de bestaande woning- en geldnood, zal dit tijdelijk nog wel van zeer lange duur zijn. Het weeshuis groeit en groeit, met het gevolg, dat we deze maand wéér wat moeten afstaan, zodat we weer moeten bouwen. Ditmaal gudangkamers (voorraadkamers) en weer badkamers en w.c.’s. Gelukkig is er nog ruimte op ons erf. Maar alles kost wel erg veel geld al doen we het nog zo zuinig en voordelig. En ik moet zeggen, daarin is mej. Liem bijzonder knap. Het is enerzijds wel een teleurstelling voor ons, dat we inplaats van uitbouwen, steeds moeten krimpen, maar we geven de moed niet op. En we moeten ook eerlijk zeggen: tot hiertoe heeft de Heer ons geholpen. Dat hebben we zeker in deze afgelopen jaren keer op keer ondervonden. Soms wisten we zelf niet hoe, maar we zijn toch keer op keer uit de moeilijkheden gered. In al deze jaren hebben we veel geleerd en zeker om maar stug door te gaan.

Behalve de verhuizingen waren er moeilijkheden met het licht, het water, het gas, de bedienden. Maar we kunnen ook van veel zegeningen vertellen. Enkele van onze meisjes werden gedoopt in Semarang of in een andere plaats. Geregeld hebben we nog contact met verschillende oud-leerlingen. Ze komen graag nog eens logeren. Met de Kerst krijgen alle oud-bewoonsters een brief met een tractaatje. Het waren er verleden jaar al meer dan 100, die kort of lang in ons internaat hadden gewoond. Twee van onze wakers zijn christen geworden. (Dat zijn arme schooljongens, die ’s morgens op school zijn, ’s middags slapen en ’s nachts om beurten waken en tegelijk leren).

Een van onze bedienden is een trouw christen. Bij de andere bedienden is het wat moeilijker, maar ze luisteren graag naar de bijbelse verhalen en ze zingen graag de christelijke liederen.

Ook hebben we geregeld wat meisjes kunnen opleiden als hulp in de huishouding. Dit is hier nog erg moeilijk, want de afstand tussen meesteres en bediende is nog erg groot. Dus niet velen willen zoiets worden. Maar toch zijn er altijd weer moeders, die met hun opgroeiende dochters geen raad weten en dan bij ons om hulp vragen. Graag hadden we dit werk nog wat willen uitbreiden, maar de ruimte laat het momenteel niet toe. Wij vragen of u met ons. wilt danken voor alle hulp en zegeningen, die we in de afgelopen jaren mochten ontvangen en ook of u voor ons wilt bidden, dat we ons werk mogen uitbreiden en opbouwen en dat de meisjes in het internaat hun Heer en Heiland mogen vinden.

Semarang

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 oktober 1962

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 16 Pagina's

Een jubileum

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 oktober 1962

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 16 Pagina's

PDF Bekijken