Bekijk het origineel

Toekomst

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Toekomst

3 minuten leestijd

Riesi ligt op Sicilië — een eiland vol zon en toerisme en … vol armoede. De grootste armoede heerst bij de boeren. De grond is slecht en er zijn geen hulpbronnen, men heeft niets geleerd en het enige wat overerft van vader op zoon is de schrijnende armoede.

Tullio Vinay is voor velen geen onbekende. Vlak na de oorlog heeft hij, predikant van de Waldenzenkerk, het oecumenische jeugdcentrum Agapè opgebouwd. Veel jongeren uit alle landen hebben hieraan meegewerkt. Dit centrum is nu gereed, maar Ds. Vinay is verder gegaan, naar Sicilië: Riesi.

In zijn dagboek lezen wij het volgende:

„Het is een koude decemberochtend, met lage wolken, het vocht gaat in je botten zitten. De hemel is ondoorzichtig triest. Het jongetje stond daar, in vodden. Zijn vier of vijf jaar leven waren nu al bijna een ondraaglijke last. Hij had nog geen tijd gehad om te leren spelen maar hij kende de bittere smaak van het leven in een dorp als dit, waar hij nooit naar toe had gewild. Hij had niet gevraagd om geboren te worden. Zijn ernstig gezichtje, met een klein litteken onder de neus, was vertrokken van de kou. Zijn voeten waren stijf, want hij had slechts iets dat vroeger schoenen waren geweest. In zijn ene hand hield hij een stuk geel, zwaar, vochtig brood, in de andere een suikerklontje. Hij was heel voorzichtig, want er mochten geen kruimels van het brood of de suiker op de grond vallen. Ik stond lang naar hem te kijken. Eindelijk was het op, het brood en het klontje tegelijkertijd, daar was hij op getraind. In deze wijk, als in zovele andere, worden kinderen geboren met de levenshouding van volwassenen. Jongetjes zijn mannen die hebben geleerd hun bewegingen en hun verlangens en behoeften in te houden. Hij moest het doen met zijn brood en zijn klontje tot de volgende dag en het was pas tien uur in de ochtend, toen ik naar hem stond te kijken.”

Deze troosteloosheid mag niet blijven. Ds. Vinay gaat beginnen, want er moet een einde aan komen. En hij begint, ditmaal niet met werkkampen maar met de bevolking zelf. Hij bouwt eerst een kleuterschool, daarna een technische school en nu een instelling voor lager onderwijs.

Langzamerhand gaat er een nieuw Riesi ontstaan. De gebouwen zijn getekend door één van de beste architecten die Italië heeft; hij deed het werk gratis. Op de kleuterschool komen honderd kinderen uit de armste wijken, ze worden gevoed en gekleed en opgeleid voor de lagere school die in aanbouw is. De oudere jongens gaan naar de technische school, waar wordt gedoceerd door drie gediplomeerde volontairs en twee Siciliaanse technici, die dit werk gratis doen naast hun betrekking in de zwavelmijn.

De mensen van het dorp beginnen in te zien dat er ook voor hen oplossingen zijn. Ze zien dat eeuwenoude wetten doorbroken worden. Het is nog de moeite waard om in de toekomst te geloven.

Deze verandering van mentaliteit is voor Vinay en zijn team het belangrijkste houvast en resultaat van het gezamenlijk werk.

„Gezamenlijk”: Ds. Vinay kan het niet alleen af, hij kan het alleen als het gezamenlijk gebeurt, d.w.z. door ons allemaal. Helpt u mee Riesi op te bouwen en de mensen in Riesi hoop te geven op een nieuwe toekomst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 juli 1966

Diakonia | 36 Pagina's

Toekomst

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 juli 1966

Diakonia | 36 Pagina's

PDF Bekijken