Bekijk het origineel

Kroniek

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kroniek

8 minuten leestijd

Diakonaal werk ten behoeve van buitenlandse werknemers.

In samenwerking met het interkerkelijk stedelijk vormingscentrum „Rotonde” is het Diakonaal Centrum van de Hervormde gemeente Amsterdam-Centrum op bescheiden schaal begonnen met een stuk „oecumenisch diakonaat” door oud-catechisanten en anderen. Voorlopig in één stadsgedeelte, namelijk rondom de Overtoom, wordt hier ge studeerd op het vraagstuk van de buitenlandse werknemers en wordt gestreefd naar het starten van praktisch werk in verband met hun huisvesting, contact met Nederlandse gezinnen enz.

Het begin ligt bij een groepje jonge kerkleden, dat dit voorjaar in de Hervormde Parkkerk geloofsbelijdenis heeft gedaan en dat ook daarna gezamenlijk aan het werk wilde gaan, met anderen versterkt tot een 12 personen sterk oecumenisch team. Uit een aantal mogelijkheden werd diakonaat ten behoeve van buitenlandse werknemers gekozen. De praktische uitwerking is nog in studie.

In contact met de Landelijke stichting bijstand buitenlandse werknemers zal gezocht worden naar zinvolle aktiviteiten op het vlak van de huisvesting, de mentaliteitsbeïnvloeding (onder Nederlanders) en van het contact met Nederlanders. Vanuit het Hervormd Diakonaal Centrum is een staflid, mevr. E. Huigens-van Duyn, hierbij speciaal betrokken.

Samen denken over de toekomst van het diakonaat.

Vanuit genoemde Diakonaal Centrum is na een contact met de Haagse diakonie ook het plan opgekomen om met enkele grootstedelijke diakonieën wederzijds informatie uit te wisselen over wat reeds wordt gedaan op bepaalde werkterreinen (voor bejaarden, gehandicapten, buitenlandse werknemers, woningzoekenden) en voorts samen te gaan denken over mogelijkheden voor het diakonaat in de toekomst. De betreffende P.D.C.’s en de G.D.R. zijn hierin uiteraard ook sterk geïnteresseerd.

Diakonaat te paard.

Onder deze titel schrijft in een recent nummer van de „Handreiking voor de Gelderse diakenen” dr. J. C. van Dongen over „Zandwierde” in Hummelo, waar het pony- en paardrijden van mindervaliden wordt beoefend en waar een overdekt zwembad voor hen klaar staat. En hij vraagt dan „zijn er in Uw gemeente geen mindervalide jongeren?” In 1969 waren er 127 ruitertjes, waarvan 43 mindervalide!

Juist het paardrijden moet uit revalidatie-oogpunt zeer hoog worden aangeslagen: het kind krijgt in zijn rijdier een „medium” waardoor het een gelijke vrijheid van beweging ontwikkelt als anderen. Van het werk op o.a. „Zandwierde” kunnen diakenen leren, dat personen die hulp en aanpassing nodig hebben — bijv. een speciaal zadel of een lift om op het paard te komen — toch geen zorg-objecten zijn. Diakenen dienen er als ogen en oren in de samenleving, attent op te zijn dat gehandicapten gaan rijden, zwemmen, creatief worden.

Aldus dr. Van Dongen, die besluit met: „Tenslotte: als oud-ruiter is mij opgevallen, hoe „diakonaal” ponies en paarden zich weten te gedragen, een zintuig hebben voor de bijzondere moeilijkheden van hun ruiters… Wat wij van deze edele dieren niet leren kunnen!”

Onderweg.

Onlangs ging in première een nieuwe film van de Nationale raad voor maatschappelijk welzijn over het maatschappelijk werk. Een film van ongeveer 40 minuten, die iets in beeld brengt van wat het maatschappelijk werk doet. We maken gesprekken mee met bejaarden, gastarbeiders, een homofiel, huwelijksproblemen, enz.

’t Is een „open” film, d.w.z. bedoeld als inleiding op een discussie. Daarom is een deskundig gespreksleider er echt wel bij nodig.

Inlichtingen: Nat. federatie voor de geestelijke volksgezondheid, J. J. Viottastraat 42, Amsterdam (tel. 020-76.09.44).

Negentig jaar Ancient Order of Foresters.

Ter gelegenheid van het 90-jarig bestaan van de A.O.F., een broederschap die zich sterk op sociaal vlak beweegt, wordt aan gemeentebesturen van plaatsen die A.O.F.-afdelingen herbergen, t.v.-toestellen aangeboden voor bejaarden ter plaatse.

Verder gaan de Foresters een jaarlijkse prijs uitreiken aan een niet-lid, dat zich in dat jaar voornamelijk op sociaal vlak onderscheiden heeft.

Het Nederlandse secretariaat is gevestigd: Sarphatistraat 8-10, Amsterdam-C.

Rozegeur-abonnementen op „Gezond Gezin”

Onder de indruk van een recent onderzoek van het ministerie van C.R.M. heeft het maandblad Gezond Gezin besloten aan alle jonggehuwden en verloofden in Nederland op vertoon van trouw- of verlovingskaarten een jaar lang een aanmerkelijke reductie te geven. De reductie heeft de naam „Rozegeur-abonnement” gekregen.

Het C.R.M.-onderzoek bracht aan het licht dat in ongeveer de helft van de jonge huwelijken de voorbereiding onvoldoende is geweest.

Gezond Gezin is een uitgave van de Protestantse Stichting ter bevordering van Verantwoorde Gezinsvorming.

De naam Rozegeur-abonnement is gekozen om tot uiting te brengen dat de rozegeur-en maneschijnsfeer met meer kennis juist beter in stand blijft dan zonder die kennis. Het C.R.M.-onderzoek maakt duidelijk dat door gebrek aan kennis het eerste huwelijksjaar tamelijk veel ontgoochelingen met zich brengt. Een Rozegeur-abonnement kost ƒ 7,— tegenover ƒ 9,— voor gewone abonnees. Het redaktionele beleid van Gezond Gezin zal komend jaar, naar aanleiding van hetzelfde G.R.M.-onderzoek, ook meer op de rozegeur-problemen gericht worden.

Gezond Gezin zetelt op Duinweg 23 te Den Haag.

Intussen verscheen in de Keperserie (Callenbach N.V. Nijkerk) een bloemlezing met veel gestelde vragen (en antwoorden) op sexueel gebied uit het blad „Gezond Gezin”, samengesteld door W. F. Geradts en de artsen Dupuis en v.d. Plas-Korenhoff. Verder een opgave van literatuur ten behoeve van hen die nog meer willen weten.

Sparrenheide.

Op 14 december j.l. werd te Driebergen door mr. P. J. Verdam, commissaris der koningin in de provincie Utrecht, officieel in gebruik gesteld het bejaardencentrum „Sparrenheide”.

Het bestuur van de Hervormde stichting bejaardencentrum Sparrenheide stelde een groot aantal belangstellenden in de gelegenheid een kijkje te komen nemen.

Jeugd en samenleving.

Met ingang van januari 1971 hielden de bladen Gaandeweg, Blauwdruk (Herv.), Dux en Fase op te bestaan. Met ingang van die datum is een nieuw maandblad verschenen, n.l. „Jeugd en Samenleving”. De abonnementsprijs is ƒ 17,— per jaar. Het adres van de uitgever is Maliesingel 13. Utrecht.

Gezinsverzorging.

Met dezelfde datum beëindigde ook het (Prot.) Tijdschrift voor Gezinsverzorging zijn bestaan, evenals de vergelijkbare bladen van R.K. en algemene signatuur. Een nieuw periodiek zag het licht, n.l. V.I.P., dat maandelijks gaat verschijnen. Deze letters betekenen iets anders dan u denkt: „voor ieder persoonlijk in de gezinsverzorging”. Velen in Protestantse kring zagen „hun tijdschrift” met een beetje spijt nog vóór de 5e jaargang verdwijnen. Maar in deze tijd van fusies is het onverantwoord niet dààr samen te werken waar dat mogelijk is. Van Hervormde zijde heeft in de redaktie zitting mejuffrouw A. W. Wolf en in de redaktieraad voorlopig de dames Hoving, Middelbeek en Haalboom en P. W. A. de Wit.

V.I.P., dat wij een goede start toewensen, is een uitgave van de Twentsche Courant te Hengelo, de abonnementsprijs wordt ƒ 10,— per jaar. Het redaktieadres is: C. Houtmanstraat 21, Utrecht.

Begroting publiceren.

In het „Diakonaal Bulletin” (10e jrg. nr. 3) van de diakonie van Amsterdam-Water-graafsmeer troffen wij deze keer de begroting van ontvangsten en uitgaven voor 1971 aan, met een toelichting op de meeste posten.

Het komt ons zeer wenselijk voor dat diakonieën op deze wijze de gemeente duidelijk maken wat er omgaat en waar het geld voor nodig is. Jammer dat ’t zo weinig schijnt te gebeuren. Maar ’t kan altijd nog anders! Ook nog in februari of maart.

Proficiat.

Al tientallen jaren is er een medewerker aan ons blad, wiens naam waarschijnlijk nog nooit in onze kolommen genoemd is. ’t Is onze drukker, de heer Kl. Mochèl, adjunctdirecteur van drukkerij Van Amerongen te Amersfoort. Vanwaar opeens deze belangstelling?

Op 30 januari 1971 herdenkt hij het feit dat hij vijftig jaar geleden in dienst trad. Wij dachten van dit unieke feit gebruik te moeten maken hem deze maal eens met name te noemen, van harte geluk te wensen en te bedanken voor de nauwgezette aandacht voor ons blad.

Verheugend bericht.

We behoeven er u niet zoveel meer over te vertellen. Ook u kent langzamerhand deze twee gezichten uit de krant en van de t.v. Het zijn Frans Luthuli en Amos Somdaka, de twee Zuidafrikaanse vluchtelingen die onlangs het land uitgezet dreigden te worden.

Gelukkig is de minister intussen met zijn toestemming gekomen. Dit na een drie uur durend gesprek met de voorzitter van de G.D.R. en de secretaris van de sectie Internationale Hulpverlening.

Het Werelddiakonaat heeft moeten beloven garant te staan voor de opleiding van deze vluchtelingen en te verzekeren dat de opleiding gericht zal zijn op een mogelijke werkkring in een Afrikaans land.

De beide jonge mannen verblijven thans op het opleidingsinstituut voor buitenlandse studerenden Berkenhoven te De Bilt waar zij de Nederlandse taal leren. De een wil drukker, de ander landbouwspecialist worden.

Wij zijn blij in dit eerste nummer van het nieuwe jaar dit verheugende bericht te kunnen opnemen.

Duidelijk is dat ook hier weer geld nodig is. De G.D.R.-postrekening no. 86.85 staat er graag voor open.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1971

Diakonia | 44 Pagina's

Kroniek

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1971

Diakonia | 44 Pagina's

PDF Bekijken