Bekijk het origineel

Massamedia voor kerk en samenleving

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Massamedia voor kerk en samenleving

6 minuten leestijd

Drs Aad van Dulst, oud journalist en tot begin 1970 hoofd van de afdeling gesproken woord van de NCRV-radio, is directeur van de WACC-afdeling voor radio- en t.v.-werk in Azië, Afrika, Latijns-Amerika en de Pacific. De WACC, de World Association for Christian Communication, is een wereldomspannende organisatie die zich het stimuleren van projecten voor massacommunicatie ten dienste van kerken en volken in de ontwikkelingslanden ten doel stelt. Via de RTV-commissie van de Nederlandse Zendingsraad, die zendingspredikant Van Dulst ter beschikking van de WACC stelde, is onze zending nauw bij dit boeiende nieuwe werk betrokken.

door drs Aad van Dulst

Als zendingsarbeider word je „uitgezonden”. Dat is een uitdrukking die me als radioman al vertrouwd geworden was. Toch hebben radiomasten in mijn nieuwe werk een veel duidelijker betekenis gekregen. Natuurlijk – ik ben er nu direct bij betrokken, zowel technisch als financieel.

Vanuit Hilversum nam ik vroeger als vanzelfsprekend aan, dat „Lopik” ons wel in de lucht bracht en hield. In de WACC moeten we daar nu zélf voor zorgen – en dat is niet gering. Maar zendmasten zijn voor mij toch geen symbool geworden van niet te tillen lasten, wèl van de zendingsopdracht van Christus: Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het evangelie aan de ganse schepping.

Het staat aan het eind van het Evangelie van Marcus en aan het begin van de christelijke kerk. Mensen uit een tijd die geen afstanden meer schijnt te kennen, lezen er gemakkelijk overheen, doch voor de discipelen moeten de woorden van hun meester een schok en een schrik geweest zijn.

Evenmin als Jezus waren zij ooit buiten Palestina geweest. En nu moesten ze er uit, de wereld in. Na veel aarzelingen hebben ze het opgebracht. Zo bleef de christelijke gemeente niet in zichzelf besloten. Jezus zond hen naar buiten: het Grote Nieuws moest worden dóórverteld.

Dat is eeuwenlang zo doorgegaan, al waren er heel wat stagnaties. Want binnenblijven was veel gemakkelijker. Lang niet altijd heeft de kerk dan ook de verleiding kunnen weerstaan om er een onder-onsje van te maken. Je merkt dat tot op de dag van vandaag. Zelfs als zendmasten langgerekte buitenwegen openleggen, hanteert men er een taal die intern goed en vertrouwd klinkt doch extern niet overkomt, omdat ze veelal onverstaanbaar is. De massamedia, die in principe iedereen kunnen bereiken, zijn een nieuwe uitdaging aan de kerk om het buitengebeuren aan te durven.

Dat wordt nog lang niet overal zo gezien. Media-kansen worden dan gegrepen als een vorm van zelfbediening.

Maar ze zijn méér – véél meer.

Ze zijn openbare transportwegen, waarover kerk en zending oneindig meer mensen zouden kunnen bereiken dan de apostel Paulus al deed, die in zijn tijd toch heel strategisch gebruik maakte van het netwerk van romeinse legerwegen. In Indonesië hebben christen radio-amateurs, die zelf hun zenders bouwen, hun plan voor onderlinge samenwerking dan ook de naam „netwerk” gegeven. Radio kan een grote vermenigvuldiger zijn, helpen in ademnood van kerken zoals in Indonesië, waar de oogst groter is dan de beschikbare werkers op het veld. Tien jaar radiowerk in het Midden-Oosten bracht meer contacten met moslims tot stand dan een eeuw zendingswerk daarvoor…

Men is veelal geneigd de wereld vanuit eigen voorstelling te beoordelen. En omdat we zoveel televisie in onze avonden hebben, denkt menigeen al snel dat het elders ook wel zo zal zijn. Vergeet het voor de meeste ontwikkelingslanden.

Televisie komt er pas om ’t hoekje kijken. In Zaïre, het vroegere Kongo staan bijvoorbeeld op een totaal van 20 miljoen inwoners zo’n 10.000 toestellen. En dan nog alleen in of nabij de hoofdstad. Dat laatste is typerend: tv is een nogal stedelijke aangelegenheid. Wat wil je? Het platteland heeft meestal nog geen electriciteit. En wat doe je dan met tv?

In de meeste ontwikkelingslanden woont de meerderheid van de bevolking op het platteland. In India is dat, de miljoenensteden ten spijt, liefst 80 procent. In tweederde van de wereld is het dan ook nog de „goede oude stoomradio”, die het ’m communicatief doen moet. Met de uitvinding van de transistor behoef je ook geen snoer van de electriciteit meer uit te rollen en zo tref je radio’s aan tot diep in ’t binnenland. Zij vormen de meest intensieve transportwegen van informatie en het is moeilijk te begrijpen waarom de waarde daarvan in het ontwikkelingsproces zo laat onderkend is…

Bekende nederlandse ontwikkelingsdeskundigen reppen er niet of nauwelijks van. Onze bekendheid als baggeraars houdt kennelijk nog niet in, dat we ook attent zijn op het aanleggen van informatiekanalen. Maar hoe kan er sprake zijn van het opbouwen van een land, wanneer men geen kennis overgedragen krijgt van de anderen met wie men samen één volk moet leren vormen? Hoe kan er een ontwikkelingsklimaat ontstaan als er geen impulsen tot een nieuwe aanpak worden gegeven? Impulsen die mede voort kunnen komen uit informatie wat er elders in de wereld gebeurt?

De Wereldomroep in Hilversum heeft sedert enkele jaren een opleidingscentrum voor radio- en televisie-medewerkers uit de Derde Wereld. Het is één van de zeldzame activiteiten op het gebied van de massamedia, waarin ook het ministerie van ontwikkelingssamenwerking betrokken is, te zamen met Philips. De WACC erkent de waarde van dergelijke trainingsinstituten in Europa en de Verenigde Staten voorzover het gevorderde studenten betreft.

Maar de primaire opleiding dient plaats te vinden in de gebieden waar het geleerde in praktijk moet worden gebracht. Het verschil tussen rijke en arme landen is ook op het gebied van radiotechniek vaak erg groot. Daarom probeert de WACC de opleidingen naar de mensen te brengen. Het enige trainingscentrum voor Afrika staat in Nairobi en is gesticht door de kerken. De vroegere programmadirecteur van de nigeriaanse omroep geeft er leiding aan, samen met een Canadese, een 1er en een Duitser. De bekende „Wilde Ganzen” van het IKOR hebben er eens voor gevlogen, de Gereformeerde Zending draagt er al enkele jaren aan bij. Nederlandse rooms-katholieken meldden zich dit jaar op duidelijke wijze. De WACC is trots op dit centrum en kanaliseert graag de financiële steun.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 augustus 1973

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

Massamedia voor kerk en samenleving

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 augustus 1973

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

PDF Bekijken