Bekijk het origineel

Aanloop

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Aanloop

6 minuten leestijd

Toen er in een zendingsgezin eens een van de kinderen jarig was en men dat samen gezellig zat te vieren zei het feestvarken ineens: „Mama weet u wat nu het ergste zou zijn dat er gebeuren kan?”… „Nou wat dan?”… „Dat er iemand kwam!”… Het knaapje is toen wel vermaand om z’n boze gedachten maar erg overtuigend kwam het er niet uit, omdat hij niet alleen stond met deze overleggingen!

Wie als zendingsarbeider in Brazilië – en daar niet alleen – met „veldwerk” belast is in een uitgestrekt rayon krijgt bijna dagelijks met veel aanloop te maken. Be sprekingen van een half uur zijn er maar zelden bij want de mensen komen ver weg. Het behoort dan ook tot de braziliaanse gastvrijheid dat men vanzelfsprekend blijft eten en dikwijls ook slapen.

Het was ’s morgens amper zeven uur toen er al een man op de stoep stond en even later aan het ontbijt zat. Niemand kijkt hier vreemd van op, temeer niet omdat tegen die tijd de nachtbus aankomt. Daar was die man mee gearriveerd om tegen de avond weer met de volgende nachtbus naar huis te kunnen terugkeren. Op die manier kostte de verre tocht (twee maal 600 km) hem maar één dag, en meestal spaart men dan verschillende boodschappen op om die in één dag af te kunnen handelen.

In dit geval was er voor de zendingsarbeider een merkwaardige boodschap bij. De man was namelijk een bekeerde „spiritist”, zoals dat in Brazilië genoemd wordt Hij was leider van een Umbanda-centrurm geweest. Nu is Umbanda een „volksreligie” waarin allerlei elementen uit het indiaanse geesten-geloof, het afrikaanse heidendom, het volkskatholicisme, en het europese spiritisme, met ook nog ingrediënten uit tal van „oosterse” religies, door elkaar gemengd zijn. Miljoenen Brazilianen zijn bij Umbanda betrokken of worden er door beïnvloed.

Deze man was aan de zuigkracht van dit „spiritisme” onttrokken en tot het geloof in Christus gekomen. Aanvankelijk had hij zich bij de baptisten aangesloten, maar omdat hij zich op den duur in dat kerkelijke klimaat toch niet goed thuis kon voelen, was hij, met allerlei campagnes, op eigen gelegenheid gaan evangeliseren. In zijn levensonderhoud voorzag hij door wat lessen te geven aan een avond-ginasio (mavo) en door de verkoop van enkele brochures die hij geschreven had. Het ene heette: „Een Umbanda-leider vindt Christus”, het andere: „Helpt de bezwering?”. Deze brochures waren niet onverdienstelijk en, vooral omdat ze „van binnen-uit” geschreven waren, ook wel belangrijk voor de benadering van mensen die in dit „spiritisme” gevangen zitten.

De financiële paragraaf bracht echter nogal wat moeilijkheden mee. Vandaar dat hij, bij diverse kerkelijke deuren aankloppend, ook bij onze zendingsman aankwam. Hij zou graag f 2000,– voorschot hebben voor een nieuwe oplage.

Nu haal je als zendingsarbeider zo maar geen f 2000,– uit je zak en zeker niet op eigen houtje uit de zendingskas. Er zijn trouwens ook nog wel andere dingen die hierbij bekeken moeten worden.

Wat onze missionaris hier allemaal mee gedaan heeft weet ik niet. Hij heeft in ieder geval niet zomaar f 2000,– afgeschoven. Toch is de man, na een hartelijke braziliaanse abraço (omhelzing) opgeruimd weer vertrokken.

De volgende dag komt er een predikant uit het interior op bezoek. Het interior is het „binnenland” met inbegrip van alles wat dat oplevert: slecht begaanbare wegen, eenzame posten, besloten gemeenschappen, kortom: isolement. Vandaar dat het voor zo’n man een verademing betekent om er eens uitte zijn, en een hele dag over zijn werk te kunnen praten.

Nu had hij dat trouwens wel bijzonder nodig. Van een theologische opleiding was bij hem geen sprake geweest. Ook was hij niet beroepen „op artikel 6”. Maar in een vlaag van enthousiasme had het presbiterio (classis) hem indertijd, met nog drie anderen, tot predikant gepromoveerd. Dat gebeurde in een periode toen er een soort revival, aangestoken door een pinksterbeweging, in diverse gemeenten van die classis plaatsgreep. Tijdens die geestelijke opleving had deze classis, ook al omdat er zo’n gebrek aan predikanten was, vier broeders, die nogal goed ter tale waren, tot dit ambt verkozen.

Het was met geen van die vier goed gegaan. En deze man was ook klem gelopen. De eisen die het werk stelde in de gemeente, zondags en in de week, lagen duidelijk boven zijn macht. Een dag lang is dat alles toen doorgesproken, waarbij hij zelf tot de conclusie kwam dat het maar het beste zou zijn om op deze manier niet verder te gaan, maar eerst eens een behoorlijke opleiding te volgen.

Als deze broeder juist vertrekken zal, arriveren er vijf evangelisten voor een preekcursus van enkele dagen. Het zijn plezierige gasten. Ze zijn als de meeste Brazilianen erg bespraakt en houden er in hun preken en toespraken een nogal bloemrijke stijl op na. Als daar zo eens doorheen geprikt wordt luisteren ze geamuseerd toe. Maar het is bepaald een ontdekking voor hen wanneer de vraag gesteld wordt: „Jullie hadden alle vijf een totaal andere tekst, maar hoe komt het nu dat ieder eigenlijk precies dezelfde preek gehouden heeft?”.

Ja, hoe komt dat? Ze hebben toch ijverig de commentaren nagegaan…-vellen vol aantekeningen gemaakt! Maar… als eenmaal de preek opgezet wordt verdwijnen al die aantekeningen blijkbaar in de la. De tekst wordt op de bekende rails gezet, die altijd uitkomt bij hetzelfde eindstation: „Daarom, beste toehoorders, aanvaardt Christus als uw persoonlijke Heer en Zaligmaker!”. Dit is zelfs een staande uitdrukking geworden waar talloze preken in hun kring mee eindigen. Maar zo wordt het komen tot Christus een eindpunt en geen startpunt, terwijl een jonge gemeente het juist zo nodig heeft om te horen hoe het nu verder moet; wat christen zijn betekent in de practijk, hier en nu!

Dat was de aanloop van een paar dagen. Soms zijn er, zeker voor de huisvrouw, met zoveel gasten en logé’s wel eens schaduwkanten aan, vooral als de pastor juist weer thuis is na een tournee. Maar als zulk bezoek een „aanloop” is voor zegenrijk werk, verdwijnen die schaduwen ook gauw weer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 december 1973

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

Aanloop

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 december 1973

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

PDF Bekijken