Bekijk het origineel

Proeve van een eenparig geloofsgetuigenis

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Proeve van een eenparig geloofsgetuigenis

7 minuten leestijd

De gereformeerde kerken krijgen van de synode binnenkort een proeve van een eenparig geloofsgetuigenis. De proeve is opgesteld door de professoren G. C. Berkouwer en H. N. Ridderbos in opdracht van de vorige synode. Het is de bedoeling dat plaatselijk in kerkelijke kring de proeve wordt bestudeerd en besproken en de synode wil dan later de reacties beoordelen en zien of de proeve een eerste stap kan zijn op de weg naar nieuw belijden voor onze tijd in gemeenschap des geloofs met het belijden der vaderen.

Tien artikelen

De proeve wordt voorafgegaan door een Bezinning op de betekenis van de Heilige Schrift, het Woord Gods en op het evangelie, waarna wordt ingegaan op de belofte, de verwachting en de roeping van de kerk. De proeve zelf begint met een hoofdstuk over ons christelijk geloof en de belijdenis ervan, waarna in 10 punten (of artikelen) wordt omschreven 'wat wij als ons geloof belijden'.

Wat is belijden?

De commissie die het stuk ter synode inleidde, stelde in haar rapport o.a. het volgende:

In het nadenken over ons geloof en de belijdenis daarvan worden in het eerste deel enkele punten met nadruk vooropgesteld, die verband houden met het wezen van ons christelijk belijden. We noemen hier de meest belangrijke:

1. Belijden is niet het weergeven van een bepaalde kennisinhoud; christelijk belijden is in wezen het belijden van de Naam van Hem, die zijn belijders belijden zal voor de hemelse Vader.

2. Christelijk belijden vraagt alles van de gehele mens, is existentieel; het is niet slechts een kwestie van woorden of formuleringen, maar van navolging en levensovergave.

3. Christelijk belijden heeft steeds een missionaire dimensie. Het is een belijden ten overslaan van de wereld, die van God vervreemd is. Belijden is licht-voor-de-wereld-zijn, een licht laten schijnen, dat op misverstand on tegenspraak zal stuiten.

4. Christelijk belijden is slechts mogelijk op grond van een aandachtig luisteren naar de openbaring van God in zijn Woord; alleen wie zich daaraan met vreugde en in gehoorzaamheid onderwerpt, zal op de daarin beluisterde stem van de Goede Herder antwoord kunnen geven in zijn eigen belijden.

Accenten

Bij het doordenken van de verschillende gezichtspunten van een eigentijds belijden komen de auteurs tot een aantal belangrijke accenten, die we eveneens gaarne in een beknopt overzicht onder uw aandacht brengen, zonder daarbij naar volledigheid te streven.

1. De noodzaak van een concentratie op het ene nodige, wat niet hetzelfde is als een modieuze actualisering of een reductie.

2. In haar belijden hoeft de kerk niet bang te zijn, dat de stelligheid van haar spreken het verwijt uitlokt, over de waarheid te willen beschikken; anderzijds mogen nooit ontbreken: waarachtigheid, evangelische zuiverheid en het bewustzijn, dat ook haar kennis onvolledig is.

3. Op een evenwichtige wijze wordt beklemtoond, dat het Woord van God in woorden van mensen tot ons komt, maar dat het in deze weg zijn goddelijke gezag doet gelden en in dit gezag geëerbiedigd wil worden. Door de concentratie op de vraag, waarin Gods Woord gezag wil hebben, wordt tegelijk ook de ruimte voor het onderzoek van de bijbel duidelijk.

4. Gods universele heilswil, die dooide prediking van het evangelie openbaar wordt, ontneemt aan de bekering geenszins de klemmende noodzaak, maar roept juist met de grootste ernst tot omkeer op.

5. Het middelpunt van het evangelie is te vinden in de boodschap der verzoening en de bediening der verzoening, d.i. de oproep: laat u verzoenen met God! Aan de verzoening ligt de zelfovergave en de overname van onze schuld door Christus ten grondslag. Als het lam Gods is Hij op onze plaats gaan staan en heeft Hij onze schuld gedragen en weggenomen. Door zijn verzoenend sterven wordt aan ons vergeving en rechtvaardiging geschonken. Het zich-laten-verzoenen rust in Gods verzoening in Christus. Zo is de verzoening door het plaatsbekledend offer van Christus de grondslag voor elk vermaan. Maar dit vermaan is dan ook dermate klemmend, dat zonder de oproep zich te laten verzoenen en een nieuw leven te leiden, de daad van Gods verzoening in Christus niet recht verstaan kan worden.

6. De radicale veroordeling van de zonde, en de ernst van Gods toorn te allen dage. Verre van de zonde op enigerlei wijze te verontschuldigen of te minimaliseren, stelt het evangelie de realiteit der zonde als zonde weergaloos in het licht.

7. Met Jesaja 58 wordt de realiteit der omkeer getoetst aan het gedrag tegenover de medemens. Gewaarschuwd wordt tegen het gevaar, uit reactie tegenover elk zogenaamd horizontalisme ook maar iets af te dingen op de klem van Gods Woords t.a.v. de medemenselijke verhoudingen.

8. Secularisatie bestaat niet daarin, dat aan de medemenselijke en wereldwijde verhoudingen te veel aandacht wordt besteed (er kan in navolging van Christus nooit te veel aandacht aan besteed worden); zij bestaat veeleer daarin, dat onze liefde in de plaats komt van Gods liefde, onze barmhartigheid in de plaats van zijn barmhartigheid. Dat zou betekenen: een hoe dan ook gemotiveerde en gestructureerde wet zonder evangelie.

9. Gods heil gaat niet op in onze daden. Daarom christelijke toekomstverwachting. Anderzijds ook waarschuwing tegen een verworden of verschraalde toekomstverwachting, die meer doet blijken van een pessimistische instelling dan van het geloof in de overwinning der machten door Christus en onze participatie in deze Kampen opent een Catechetisch Centrum overwinning. Dit pessimisme staat de bereidheid in de weg, het boze te weerstaan. Zie daarentegen vr. 123 van de Heidelbergse Catechismus met zijn nadruk op onze verantwoordelijkheid voor en betrokkenheid op Gods Koninkrijk in het heden en op weg naar de toekomst.

Veel waardering

De proeve werd in de synode met grote waardering en dankbaarheid ontvangen en zij sprak in haar overwegingen uit:

• dat de in het rapport vervatte Bezinning een zeer belangrijke handreiking is voor het belijden van de kerk in deze tijd;

• dat de daarop volgende Proeve een duidelijk geloofsgetuigenis is, dat aan de centrale inhoud van Gods Woord beantwoordt en op verschillende vragen van deze tijd ingaat;

• dat het in dit stadium nog niet mogelijk is, een antwoord te geven op de vraag of dit geloogsgetuigenis een weg is naar een nieuwe belijdenis in de kerkrechtelijke zin van het woord;

• dat het gewenst is, dit geloofsgetuigenis samen met de daaraan voorafgaande bezinning en voorzien van een woord van aanbeveling door het moderamen, op zo ruim mogelijke wijze te verspreiden en de kerken aan te sporen, zich daarop uitvoerig te beraden;

• dat het gewenst is, aan de kerken gelegenheid te geven, op dit getuigenis te reageren en deze reacties te doen evalueren;

• dat voor deze evaluatie een aantal deputaten benoemd dient te worden;

• dat aan andere daarvoor in aanmerking komende kerken gelegenheid gegeven dient te worden hun bijdrage tot de bezinning te leveren;

• dat verdergaande beslissingen alleen mogelijk zijn op grond van do ontvangst van en de ervaringen met dit geloofsgetuigenis in het midden der kerken.

Besluit

De synode besloot de proeve, samen met de daaraan voorafgaande verantwoording en bezinning, aan de kerken aan te bieden met het verzoek, zich op de inhoud ervan te beraden, door er op samenkomsten van ambtsdragers, in gemeente- of wijkavonden, in gesprekskringen, in de catechese en de prediking, met name in de tweede kerkdienst, aandacht aan te besteden. De synode sprak de hoop uit, dat het dienstbaar zal zijn voor het belijden van onze Heiland en Heer in onze eigen tijd en op een wijze, die door de mens van vandaag wordt verstaan. Zij sprak tevens haar verwachting uit. dat dit geschrift er toe zal dienen, de centrale inhoud van de belijdenisgeschriften uit de tijd der reformatie duidelijker in het licht te stellen.

Ook werd besloten de proeve toe te zenden aan de kerken, die dezelfde belijdenis hebben als de gereformeerde kerken, aan de kerken, die lid zijn van de Gereformeerde Oecumenische Synode en de Raad van kerken in Nederland, alsmede aan de Wereldraad van Kerken, de Wereldbond van Gereformeerde Kerken en aan het Contact Orgaan van de Gereformeerde Gezindte in Nederland. Gehoopt wordt dat ook zij een bijdrage willen leveren aan de bezinning.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 februari 1974

Kerkinformatie | 22 Pagina's

Proeve van een eenparig geloofsgetuigenis

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 februari 1974

Kerkinformatie | 22 Pagina's

PDF Bekijken