Bekijk het origineel

Zijn wij alleen toeschouwers?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Zijn wij alleen toeschouwers?

6 minuten leestijd

Nu Nederland de voorronden door is gekomen, en zich straks gaat meten in de strijd om het wereldkampioenschap-voetbal, krijgt u misschien door bovenstaande titel de indruk dat dit stukje ook over voetbal zal gaan. Maar niets is minder waar, want uiteindelijk is ZD geen sportspiegel. Hoewel…, de verleiding een vergelijking tussen voetbal en zending te trekken is misschien toch wel een beetje begrijpelijk.

Ook in het zendingswerk worden mensen het veld ingestuurd namens de thuisclub (het thuisfront), om een overwinning op de tegenpartij te behalen, ongeacht of die nu heidendom, materialisme of verwatering heet. En de spelers moeten het doen, terwijl het thuisfront slechts toeschouwer kan zijn… En daarmee komen de veldwerkers dan voor heel wat vragen te staan : moeten ze aanvallend/getuigend of wel verdedigend/zwijgend te werk gaan? In hoeverre dienen ze zich aan te passen aan het onbekende veld. En hoe dient hun strategie te zijn om zo goed mogelijk tot effectief opbouwwerk te kunnen komen?

Belangrijk in dit alles is natuurlijk de rol van de centrale verdediger, die er voor dient te zorgen dat de achterhoede niet overspeeld wordt en er op bedacht moet zijn dat de voorhoede niet te veel apart gaat opereren. De leiders van de jonge kerken hebben het vaak moeilijk, want niet alleen moeten ze constant het belang van de achterban in de gaten houden, de jonge christenen in de doorgaans zwakke gemeenten, maar tevens moeten ze zorgen dat de jongeren in de frontlinie bij de kerk betrokken blijven. En wat denkt u van het moeilijke werk om de vleugels in harmonie te laten opereren? U vindt ze in elke kerk en dus ook in de jonge kerken. Aan de ene kant de groep die nogal graag op de materialistische toer wil gaan, aan de andere kant de groep, die al even extreem overigens, alles verwacht van een geestelijk reveil, zonder veel oog te hebben voor de grote materiële nood van de mensen.

En heeft u zich wel eens pogen in te denken, hoe moeilijk het werk van de doelverdediger is? Plotseling kan het gevaar opdoemen en dient er ingegrepen te worden. Het is de rol die in de jonge kerken door de penningmeesters gespeeld wordt, want ook zij krijgen allerlei aanvallen te verduren. Van de kerkelijke werkers, die maar niet begrijpen dat de salarissen onmogelijk nog verder omhoog kunnen. Maar ook van allerlei gemeentes, die maar niet inzien waarom het nodig is een gedeelte van de collecteopbrengsten aan de centrale kas af te dragen.

En dan zijn er natuurlijk altijd ook nog heel wat lieden, die vinden dat er constructief gevoetbald dient te worden. In de jonge kerken houdt dat doorgaans in dat bijna alle accent gelegd wordt op het construeren van poliklinieken en scholen.

Vanzelfsprekend zijn er ook de spitsen, de lieden die in de frontlinie staan en daar al improviserend vaak de beoogde resultaten dienen te bereiken. Ik denk dan aan die kerkelijke werkers en zendingsarbeiders die een taak hebben in het christelijk radiowerk of de lectuurarbeid, of aan hen die het pastoraat uitoefenen temidden van vluchtelingen of gevangenen. Misschien zijn zij wel de meest eenzamen in het zendingsveld, omdat hun werk zich zo moeilijk leent tot briljante reportages. Eén aspect mag natuurlijk niet vergeten worden: de voortdurende training. Dat kost inspanning. Zo komen de lekentrainingscentra en de theologische scholen in het vizier, waar het toekomstig kader wordt opgeleid. leder komt met z’n eigen idealen en aspiraties. Het gevaar is groot dat meer aan onderwijs dan aan vorming gedaan kan worden. De kandidaten lijken soms meer materiële belangen, eer en aanzien na te streven, dan pastorale bewogenheid. Dat maakt wel eens moedeloos.

Afgezien van de toestand van de velden, die in Zuid-Amerika, Indonesië, Pakistan en Afrika nogal eens zeer verschillend kan zijn, bestaan er nog twee factoren die het spel kunnen maken en breken: de inspiratie van de mensen in het veld en de betrokkenheid van de toeschouwers. Als het thuisfront weinig interesse toont voor z’n zendingsmensen, dan kan het voor hen wel eens moeilijk worden zich gesteund te weten. Daarom is blijvende belangstelling noodzakelijk, en zijn morele en geestelijke injecties vanuit het vaderland onontbeerlijk.

Maar afgezien van al deze hoogst belangrijke factoren is er nog een essentiële zaak die gememoreerd moet worden, namelijk die betreffende de tactiek, ofte wel de strategie. Want zoals ieder team met een bepaalde spelconceptie het veld in gestuurd wordt, heeft ook de zending z’n eigen strategie. Maar daarin schuilt nu juist de grote moeilijkheid, want de zendingsstrategie verandert nogal de laatste jaren. De opstelling wordt hoe langer hoe meer zo dat veel minder in de breedte gewerkt wordt, om het meer in de diepte te zoeken. Of zo u wilt, veel minder aandacht voor allerlei op zichzelf zeer zinnige projecten, zoals scholen- en ziekenhuisbouw, landbouwkundige projecten en andere grootse financiële injecties. Om zodoende mankracht, geld en aandacht vrij te kunnen maken voor aspecten, die wellicht de laatste jaren wat minder de belangstelling hadden, zoals kadervorming en gemeenteopbouw, jeugd- en gezinswerk. Opnieuw wordt alles geconcentreerd op het wezenlijke van wat zending is: verkondiging van de blijde boodschap.

Want wat voor zin heeft het als een jonge kerk veel aan evangelisatie doet, maar aan verantwoorde catechese niet toekomt? En omdat dat alles gelukkig steeds meer ook in zendingskringen ingezien wordt, moet de strategie wel veranderen. Het gaat daarbij om het meest wezenlijke. Daarom is deze veranderde opstelling alleen maar winst, omdat het de jonge kerken beter helpt echt kerk te worden. Juist daarom kunnen we alleen maar blij zijn met deze nieuwe ontwikkeling.

Daarom moet u me ook niet vragen waar de plaats van grens- en scheidsrechter in dit alles is; en evenmin of er in het kerkelijk bedrijf ook wel eens minder netjes gespeeld wordt, gelijk soms op de groene mat het geval is. Want dat alles maakt het spel niet, het zijn slechts randfactoren. Centraal blijft de strategie, ook in de zending, die het mogelijk maakt de opdracht naar behoren uit te voeren. En bij beide zijn we wezenlijk betrokken. Dat maakt zending tot zo’n fijne zaak voor „thuis- en zendingsfront”. Zelfs de meest spannende voetbalwedstrijd haalt er eenvoudig niet bij, gewoonweg omdat zending zo’n unieke zaak is, dank zij z’n unieke Opdrachtgever

Van de breedte naar de diepte

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 maart 1974

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

Zijn wij alleen toeschouwers?

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 maart 1974

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

PDF Bekijken