Bekijk het origineel

Rwanda vraagt

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Rwanda vraagt

3 minuten leestijd

Je kunt hetzelfde probleem bij de kop hebben en er misschien ook wel dezelfde dingen over zeggen en horen, terwijl het toch een heel verschil maakt of dit gebeurt op een vergadering van zendingsde-putaten in Nederland, dan wel in een kring met dertig afrikaanse broeders in een klein bergdorp ergens in Rwanda. Dat overkwam ds L.R. Krol (Vlaardingen) – voorzitter van het Afrika-Orgaan – toen hij voor allerlei besprekingen met de Presbyteriaanse Kerk in Rwanda, daar rondreisde. Dan krijgt zo’n probleem als het „tweerichtingsverkeer” – waar hij hier over schrijft – toch ineens weer een heel andere dimensie.

We hebben de wereld lange tijd in twee delen verdeeld. We spraken van een christelijke en een niet-christelijke wereld. Europa en Amerika heetten christelijk en Azië en Afrika op zijn best vóór-christelijk. De wereldzendings-conferentie van Mexico in 1963 heeft radicaal met deze visie gebroken. Zij omschreef een nieuwe visie in haar concept van „zending in zes continenten”. Alle kerken op aarde hebben de opdracht het evangelie aan de hele schepping te verkondigen. Alle kerken zijn onderling van elkaar afhankelijk. Elke kerk heeft te geven en te ontvangen. Dat besef groeit overal in de wereld, ook in Rwanda.

Op een vroege morgen kropen we met de Volkswagen langs een steil bergpad omhoog. Daarboven wachtte een kerkeraad op het bezoek van twee Nederlanders. Volgens afspraak zouden we om tien uur arriveren. Even later zagen we het schoolgebouw van Kabirizi opdoemen. Er verschenen meer mensen langs de weg. Je hoorde de schoolkinderen joelen op het plein. Daar stond ook de kerkeraad. Zo’n dertig mannen en één vrouw. Het was een hartelijke ontvangst.

Om half elf zaten we in de consistorie. De ruimte was niet groot. Op drie banken konden dertig rwandese broeders toch wel zitten. De evangelist zette een kalebas met bananenbier op tafel. Een rietje erin en ieder kreeg een slok te drinken. Voor twee bezoekers was er een flesje Fanta. De voorganger sprak een welkomswoord. Er volgde een indringend gesprek. De ouderlingen en diakenen vertelden van hun werk in de gemeente. Ze zeiden het bijzonder moeilijk te vinden alle gemeenteleden thuis te bezoeken. Wij moesten goed begrijpen, dat je soms een uur moest lopen om één gezin te bereiken. Zij riepen de mensen liever in kleine groepjes op bepaalde plaatsen samen. Rapporten werden niet opgemaakt. Lezen en schrijven was in de kerkeraad nog geen gemeengoed.

Plotseling was die vraag er. De kerkeraad wilde meer weten van de gang van zaken in Nederland. De broeders wilden graag op de hoogte gesteld worden van de problemen, waarmee de nederlandse kerken bezig zijn.

We zijn toen heel eerlijk geweest en hebben de kerkeraad verteld, hoe velen het vandaag aan de dag laten afweten en het evangelie geen plaats geven in hun leven. We hebben ook gesproken over de distantie, die velen aannemen ten opzichte van het kerkelijk instituut. De kerkeraad van Kabirizi hield zich langdurig met deze problemen bezig. Hij probeerde te begrijpen, wat het is in een hoog-ontwikkelde maatschappij als christen te moeten leven. Er bleek in dat gesprek een echt meeleven met de christelijke kerk in Nederland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 april 1974

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

Rwanda vraagt

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 april 1974

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

PDF Bekijken