Bekijk het origineel

Christenen van het eerste uur

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Christenen van het eerste uur

6 minuten leestijd

„Er is in het noordwesten van Rwanda een grote toeloop naar de kerk van Christus. Er wordt een hele keten van nieuwe gemeenten gevormd. De presbyteriaanse zusterkerk wil zich voor deze streek extra gaan inspannen. Het ontbreekt haar op dit moment echter aan het noodzakelijke kader, aan gebouwen en geld. Laten we God danken, dat Hij zijn kerk uitbouwt en daardoor opbouwt.” Aldus de gebedsbrief van het zendingscentrum in oktober 1973.

Slechts enkele weken, nadat we deze oproep gelezen hadden, kregen we de gelegenheid datzelfde gebied te bezoeken. We hopen, dat het hier volgende verslag u net zo zal inspireren als het bezoek zelf ons heeft gedaan.

Bushaka

Het noordwesten van Rwanda is onvoorstelbaar mooi. De weg tussen Rubengara en Gisenyi slingert zich door een ongerept berglandschap.

Onze gids, ds Nzabahimana, zet op bepaalde momenten de auto langs de weg en wijst ons de plaatsen, waar de groepen nieuwe christenen te vinden zijn. Kijk, daar en daar beginnen de mensen zich te verzamelen en worden er kleine kerkjes gebouwd. Als het zo doorgaat, tellen we straks acht nieuwe gemeenten in deze streek en kan er een nieuwe provinciale synode worden gevormd.

In Bushaka hebben zo’n 150 nieuwe christenen zich verzameld voor een officiële ontvangst. In de eigenhandig gebouwde kerk zijn volwassenen en kinderen bijeen. Zij zitten daar dicht opeen gepakt op lage lemen banken. Er wordt stevig gezongen. De wijzen zijn bekend. De woorden voor ons onverstaanbaar. In een hartelijke toespraak vertolkt de evangelist de verbondenheid met de kerk in Nederland. We vertellen iets over de belangstelling van nederlandse christenen voor kerk en maatschappij in Rwanda. Het in het Kinyarwanda en in het Nederlands gebeden Onze Vader beëindigt deze samenkomst.

Byahi

De (europese) tijd drong helaas om verder te gaan. Er stonden nieuwe ontmoetingen op het programma.

Gisenyi is een kleine stad aan de noordpunt van het Kivu-meer. Er zijn in en rond Gisenyi goede mogelijkheden voor de ontwikkeling van het toerisme. Het is er niet te warm en het maakt een subtropische indruk. Europeanen en welgestelde Rwandezen hebben er mooie huizen neergezet. De schrille tegenstelling tussen de gegoede en de gewone wijken valt je dadelijk op. Hier raken de levenswijzen van Europa en Afrika elkaar. Rondom de stad wonen duizenden Rwandezen in de bekende hutten.

Het is hier erg dicht bevolkt. De grond mag hier dan zeer vruchtbaar zijn; je vraagt je toch af, waar al die mensen van leven moeten. Een tocht door die woongebieden ten noorden van Gisenyi maakt je triest. Mensen en nog eens mensen, naar onze begrippen ver onder het bestaansminimum levend. Op een vroege morgen ontmoeten we in het kerkje van Byahi zo’n 75 nieuwe christenen. De kapel is nog niet helemaal af; je kijkt nog tussen de takken door naar buiten. Het enthousiasme is er niet minder om. Er wordt een dagopening gehouden. Bekende liederen worden gezongen. Ds Nzabahimana houdt een meditatie. Er wordt iets over de nederlandse „presbyterianen” verteld. Een broeder staat spontaan op en dankt die broeders en zusters in de verte voor hun liefdevolle belangstelling. De evangelist gaat voor in gebed en vraagt de Heer, of Hij juist die nederlandse zusterkerk zijn zegen wil geven.

Daar zitten ze dan in hun eigen moeilijke omstandigheden en dan vragen ze de Heer, of Hij die gemakkelijk levende Nederlanders wil helpen. U voelt, wat er dan door je heen gaat. Hier, hièr, is de Heer Zelf.

Hoe komen die nieuwe gemeenten nu tot stand? Hoe komen die mensen ertoe zich te verzamelen en een christelijke gemeente te vormen?

De kerk van Rubengera werkt hier volgens een min of meer vast patroon. Tien à vijftien leden van deze gemeente krijgen de opdracht naar zo’n nieuw terrein toe te gaan. Bij het eerste bezoek bivakkeren zij op dat terrein in tenten. Als er groepjes mensen met de vreemde kampeerders kennis komen maken, pakken de vertegenwoordigers van de kerk hun gezangboeken en zingen hun liederen. Er wordt van het evangelie en van het leven en werk en van de christelijke kerk verteld. De mensen vragen de presbyterianen dan ook met werk in hun gebied te beginnen.

Begin

Meestal wordt besloten met schoolwerk te starten. Met eigen handen wordt een zgn. chapelle-école gebouwd. Het is een school, die tegelijk als kerkelijke vergaderruimte kan worden gebruikt. De kerk stuurt een door het goevernement te betalen onderwijzer. Zo’n dertig à veertig kinderen zijn gauw gevonden. De school gaat draaien en wordt bij een groeiend leerlingental door de overheid overgenomen. In de hogere klassen komt de evangelist catechisatie geven en kinderen voorbereiden op de doop.

Tegelijk ontstaat er ook allerlei werk onder volwassenen. Groepjes volwassenen laten zich onderwijzen in de christelijke leer. Wie wil, kan van de evangelist les in lezen en schrijven krijgen. Velen vragen verdere vorming in de sfeer van het gezinswerk, dat regelmatig cursussen belegt. Men onderzoekt de mogelijkheid een hulp-ziekenhuis op te zetten voor de eerste medische behoeften.

Motieven

Wij vroegen ds Nzabahimana, waar al die mensen nu vandaan komen. Hij vertelde, hoe een deel van deze nieuwe leden rechtstreeks uit de sfeer van de afrikaanse religie en een deel eigenlijk uit andere kerken komt. In het laatste geval is er volgens ds Nzabahimana sprake van zwervende mensen, die het dan in de ene en dan in de andere kerk proberen.

Het lijkt erop, dat de toeloop tot de kerk in dit gebied met name verklaard moet worden uit het streven van de mensen verder te komen in een moderne wereld. De kerk geeft meer zicht op de wereld, waarin wij wonen. De kerk zorgt voor onderwijs. De kerk leert je lezen en schrijven. De kerk is een belangrijke factor in de ontwikkeling van de maatschappij.

Inderdaad, het zijn heel gewone, heel aardse motieven, die de mensen op de weg naar de christelijke gemeente brengen. Het zijn misschien een zelfde soort motieven, die onze voorvaderen ertoe brachten over te gaan naar de christelijke religie.

Toch kunt u ervan overtuigd zijn, dat de Heer van deze heel menselijke motieven gebruik maakt. Zijn Heilige Geest wil wonen in de christelijke gemeente, die op deze wijze ontstaat. Een echt, puur christelijk geloof tref je tot je diepe dankbaarheid zéker in die nieuwe christelijke gemeenten in het noordwesten van Rwanda aan!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 juni 1974

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

Christenen van het eerste uur

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 juni 1974

Zendingsblad van de Gereformeerde Kerken in Nederland | 24 Pagina's

PDF Bekijken