Bekijk het origineel

Niet Los van Elkaar……

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Niet Los van Elkaar……

5 minuten leestijd

In het kerstnummer van „De Strijdkreet” spreekt Jan Filius met minister Pronk over ontwikkelingsproblematiek. Wij nemen daaruit het volgende fragment over:

Filius: Als je met mensen over een nieuwe wereldsamenleving praat, dan blijkt bij hen vaak het gevoel te leven: dat gaat dan wel wat kosten! Op zichzelf wil men natuurlijk wel dat iedereen wat we dan noemen „het goed heeft”. Maar als dat „het goed hebben” van iedereen op deze wereld betekent dat wij daarvoor een veer zouden moeten laten, het iets minder zouden hebben, dan gaat het gevoel van angst, van bedreiging opkomen. Dat is dan ook weer een remmende factor. Hoe ziet u dat?

Pronk: Ik wil geen ontwikkelingsbeleid voeren over de ruggen van de mensen van onderen. Dat is helemaal niet nodig. Economisch niet. Van verandering in de internationale inkomensverdeling, verlegging van een aantal productiemogelijkheden naar ontwikkelingslanden, betere ontwikkelingsfinanciering, verlaging van de invoerrechten van de rijke landen e.d. weten we, dat dat allemaal eigenlijk weinig invloed heeft op de Nederlandse economie. En zover er een negatieve invloed is, zal deze middels een bewust beleid opgevangen moeten worden door de meer draagkrachtigen.

Maar er is nog iets anders. En dat is, dat wij ten behoeve van de toekomst van de wereld in zijn totaliteit, zowel en vooral voor diegenen die tot op heden weinig welvaart hadden, maar ook ten behoeve van de toekomst van onszelf en van onze kinderen, in het noorden van de wereld enkele stappen terug moeten doen tot een inderdaad wat lager levenspeil dan we tot op heden hadden. Of in ieder geval niet meer louter moeten willen doorgroeien. Maar dat moet niet alleen terwille van de derde wereld, maar omdat het gaat om de wereld in zijn geheel en om die van onze kinderen. Dat is een vereiste van goed „rentmeesterschap”. En wij in het westen zullen daarmee moeten beginnen. Het is namelijk niet waar dat de groei van een land als India, Zambia, Indonesië, etc. echt beslag legt op de natuurlijke hulpbronnen van de wereld. Het is wel zo dat de economische groei zoals die in de VS en West-Europa nog steeds plaatsvindt een groot beslag daarop legt. Dat betekent dat de groei dáár moet worden afgeremd waar het beslag op natuurlijke hulpbronnen het grootste is, opdat ook anderen er eindelijk van kunnen gaan profiteren. Je kunt niet zeggen: „Jullie mogen ook niet meer groeien”. Dat gaat niet.

Filius: Heeft u hoop dat het denken dat u zo uiteenzet inderdaad gemeengoed gaat worden?

Pronk: Hoop en twijfel tegelijkertijd. Hoop als ik zie hoe men in Nederland er mee bezig is, echt bewust mee bezig is. En twijfel als ik naar andere landen kijk – wij hoeven ons niet op de borst te kloppen, maar het leeft bij ons meer dan in de meeste andere landen om ons heen.

Filius: Heeft de Kerk ook een rol in die hoop?

Pronk: Ja, ik constateer dat op een aantal terreinen, waar het gaat over de fundamentele vraagstukken in de wereld:

ontwikkelingssamenwerking, het vraagstuk van racisme, het vraagstuk van de ontwapening, enzovoort, kerken voorop lopen. Ik heb er ook wel een verklaring voor. Ik geloof dat in de kerken, of laat ik het ruimer zeggen: niet zozeer altijd binnen het instituut Kerk, maar binnen groepen mensen die zich door het evangelie voelen aangetrokken, bij uitstek de mogelijkheid bestaat voor mensen om elkaar ongeacht afkomst, ras of huidskleur als gelijkwaardige partners te ontmoeten en indringend met elkaar te spreken.

Filius: U was voor u politieke verantwoordelijkheid ging dragen, lid van de Raad voor de Zending. De zending lijkt wel eens in het gedrang te komen – althans voorzover het zendingswerk geen ontwikkelingsaspecten heeft.

Maar dat het evangelie naast de hoop op een meer menswaardige samenleving nog andere dimensies heeft, dat lijkt niet meer zo „in”. Hoe ziet u dat?

Pronk: Ik zie de activiteiten van kerkelijke organisaties die een missionair karakter dragen en de activiteiten van kerkelijke organisaties die zich bewegen op het terrein van het werelddiaconaat en de ontwikkelingssamenwerking (die een wat meer structureel karakter heeft) toch heel duidelijk complementair, dus aanvullend, ten opzichte van elkaar. Er wordt ook op nauwe wijze samengewerkt, ook in het kader van het Nederlandse hulpverleningsprogramma, waar vele miljoenen guldens via kerkelijke kanalen naar ontwikkelingslanden toegaan. Dat is verantwoord, want waar gaat het om? Het gaat inderdaad om een echt menswaardig bestaan. En dus gaat het tevens om de definitie van wat de mens is, wat bestaan is en wat hoop is, perspectief. En dat is ook evangelieverkondiging, het bieden van perspectief op een menswaardig bestaan vanuit een bepaalde inspiratie. Daarom kan ik die dingen ook niet los van elkaar zien.

Filius: Nee, dat hoeft voor mij ook niet. Toch wordt er vaak geprobeerd het allemaal in aparte hokjes te stoppen …

Pronk: Ja, ik heb dat vroeger ook wel getracht, maar ik doe dat steeds minder. Zonder dat dat overigens impliceert dat ik de westerse cultuur zou willen overbrengen, maar dat is een heel andere aangelegenheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 juli 1974

Zendingsblad der Nederlandse Hervormde Kerk | 20 Pagina's

Niet Los van Elkaar……

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 juli 1974

Zendingsblad der Nederlandse Hervormde Kerk | 20 Pagina's

PDF Bekijken