Bekijk het origineel

kroniek

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

kroniek

12 minuten leestijd

De mens en zijn welzijn

In een tijd dat allerlei aktiviteiten van het welzijnswerk nog grotendeels plaatsvonden binnen de vertrouwde kaders van kerke lijke of levensbeschouwelijke organisaties, was de evangelische inspiratie een ingebouwd gegeven.

Of dat helemaal waar was, zullen velen met mij betwijfelen, maar in ieder geval werkte men binnen een bepaalde groepering (in opdracht van en ten behoeve van dezelfde groep) en mocht er van worden uitgegaan dat men niet alleen rekening hield met het „zo zijn onze manieren” maar daar ook in belangrijke mate achter stond.

Dat had z’n goede en z’n minder goede kanten, maar in ieder geval gaf het een grote mate van vanzelfsprekendheid. Zowel waar het godsdienstige zaken betrof als op het terrein van de opvoeding en de ethiek.

Daar is intussen danig de klad in geraakt. Op allerlei werkvelden het maatschappelijk werk, de gezinsverzorging, de kinder — bescherming, de reclassering enz. - is in de afgelopen jaren aan deze vanzelfsprekendheid een einde gekomen. De ontzuiling, de fusie processen en de veralgemenisering hebben in snel tempo om zich heen gegrepen - soms ook tengevolge van overheids-pressie - waardoor steeds meer hervormde, gereformeerde en prot. christelijke organisaties zich samen met humanistische en rooms katholieke zagen opgaan in grotere verbanden.

In zulke situaties gaat de mens vragen naar zijn identiteit. Hebben wij wel een eigen identiteit? Wat blijft er over van de evangelische achtergronden van ons werk? Wat betekent ons christen zijn binnen een niet-specifiek christelijke organisatie? Wat is “welzijn” in het licht van het evangelie? Etc.

Begin vorig jaar is door vertegenwoordigers van verschillende protestantse kerken de werkgroep „Evangelisch Welzijnsberaad” opgericht. En binnenkort treedt deze werkgroep naar buiten met een ontmoetingsdag voor Evangelie en Welzijn. Behalve genodigden zijn veel geïnteresseerden welkom, waarbij vooral gedacht wordt aan werkers en bestuurders uit de welzijnssector, aan ambtsdragers, aan politieke bestuurders, wetenschapsmensen, artsen e.d. De bedoeling is gezamenlijk te bekijken wat er in dit opzicht kan en moet gebeuren.

Deze bijeenkomst zal plaatsvinden op vrij dag 11 oktober a.s. in hotel Hoog Brabant in Utrecht van 2 8 uur n.m. De deelname is gratis (uitgezonderd ev. lunchkosten).

Een ieder die positief staat t.o.v. dit initiatief wordt dus uitgenodigd! Wel graag vooraf schriftelijke opgave aan de secretaris:

Dr. C. Blankenstijn, p/a Wilhelminapark 26, Utrecht (tel. 030-51.78.04), waar ook verdere inlichtingen zijn te verkrijgen.

Wie zijn onze armen?

Over het diakonaat kun je op heel verschillende manier denken, praten en schrijven. Dat bleek weer eens uit twee publicaties, die ik deze zomer gelijktijdig in handen kreeg.

Het eerst las ik in het blad „Dia”, maand blad van het diakonaal centrum te Amsterdam.

Wat doet dit diakonaal centrum? Samen met diakenen, predikanten enz. antwoor den zoeken op de vragen:

— hoe realiseren we de diakonia — „de dienstknechtgestalte van het evangelie” — met betrekking tot de noden van de armen in deze tijd; en

— welke vormen van het diakonaat - „het kerk zijn in de wereld” — moeten worden ontwikkeld om de diakonia in deze tijd uit te voeren.

Dit betekent, aldus „Dia” zich afvragen wie dan die armen zijn, wat hun noden zijn, de oorzaken van die noden, wat er veran deren moet en wat de gemeente van Chris tus daaraan veranderen kan.

Antwoord van het centrum: Armen zijn de bejaarden, de gehandicapten, de minder heidsgroepen, de mensen zonder woning, de bevolking van de derde wereld, de buitenlandse werknemers, de vluchtelingen enz.

Zij zijn arm, omdat ze niet dezelfde kansen hebben als andere mensen in onze samen leving om tot hun recht te komen, zoals bijbelse vergezichten voorspiegelen. Dit wordt duidelijk als we zien dat bejaarden vereenzamen, onvoldoende hulp krijgen; dat mensen kapot gaan wanneer ze geen woning hebben … en als we weten dat juist vanuit de diakonia de gemeente voor deze mensen een bijzondere verantwoorde lijkheid draagt.

Diakonaat: soms niet zo ingewikkeld

Ze zou mee naar het Roosevelthuis.

Als je al tien jaar thuis op bed ligt is het natuurlijk iets geweldigs! Een week weg naar een prachtig vakantieoord, waar je goed wordt verzorgd en een berg kostelijke ervarinqen opdoet.

Maar het ging met door. Er gebeurde wat in de familie, en ze had er gewoon de moed niet voor om nu weg te gaan naar een vreemde omgeving. Een heel verdrietige afschrijving naar Leeuwarden.

De diakonie begreep dat dat niet zo kon. Leven we niet uit de belofte dat de treuren den vertroost zullen worden? Er werd een VW busje gehuurd. Het bed kon er net in staan. Met een paar kussens in de rug kon ze door ramen prachtig uitkijken. Een ouderling aan het stuur, een diaken er naast (niet praten met de chauffeur immers!) En ze reden die zaterdagmiddag lanqs alle bekende oude punten van vroeger en langs al die wonderlijke nieuwe zaken waarover ze de laatste tien jaar alleen nog maar had hóren praten. Ze zag het nu alle maal met eigen ogen. Ogen die straalden toen ze ‘s avonds doodop thuis kwam. Ze ligt nu weer in bed, maar weken lang straalden die ogen weer, als ze sprak over die ene zaterdagmiddag in het VW busje. Zo simpel is diakonaat!

Aldus P. s’Jacobs in „Herfoarmd Fryslân”, die er aan toevoegt dat natuurlijk ieder gemeentelid zoiets kan doen. Alleen wil de ze diaken zich dit uitstapje niet meer laten ontnemen.

Nu we toch in Friesland zijn …

Het advies- en servicebureau van de hervormde P.K.V. in Friesland (It Skewiel) biedt de Friese hervormde gemeenten deze winter

— een cursus-programma voor diakenen en geïnteresseerden;

— tien sprekers voor gemeente avonden enz.;

— informatiediensten samen met de her vormde jeugdraad.

Er worden avonden gegeven over „Diakonia en diakonaat in de bijbel’’, „Hervormd bestuurslid zijn’’, „Vrijwilliger en beroeps werk”, „Zending, werelddiakonaat. en ontwikkelingswerk”. Gespreksavonden en een over drie avonden verdeelde diakenen cursus begin 1975.

De tien sprekers, die gereed staan, zullen het naar wens hebben over: Diakonia in de bijbel; diakonie anno 1974; de diakonie in de stad; idem in het dorp; vier modellen van een diakonale gemeente; moet dat nu, die aktiegroepen?; hoe komen bejaarden tot hun recht; de kerk in het ziekenhuis; de christen in Oost Europa enz.

Wat de informatiediensten betreft is voor een kerkdienst ds. Ype Schaaf „te huur” met materiaal en met verschillende onderwerpen.

Jammer dat ik geen diaken of predikant in Friesland ben. Anders zou ik direct bellen naar It Skewiel in Leeuwarden, tel. 05100 29347.

Diakonale collecten 1975

Intussen heeft iedere diakonie een schrille lijke opgave thuis gekregen van de landelijke diakonale collecten in 1975. Ook in dit nummer vindt u de data nogmaals vermeld. Uiteraard krijgt u te gelegener tijd voor iedere aktie afzonderlijk nog een herinne ring met daarbij de mogelijkheid folders en ander materiaal aan te vragen.

Deze vroegtijdige berichtgeving, direct na de zomerperiode is vooral bedoeld om u op tijd in de gelegenheid te stellen de gewenste data op het gemeentelijk collecterooster een plaats te geven.

Wanneer u daar nu voor zorgt komt de rest in 1975 vanzelf voor elkaar.

Hoe gaat het met de diakonale collecten?

Soms vraagt iemand: hoe gaat het met de diakonale collecten dit jaar? Je kunt daar vaak niet. direct op antwoorden. Men bedoelt namelijk: met de grote landelijke inzamelingen. De registratie daarvan loopt altijd achter de werkelijkheid aan.

Laat ik u zeggen dat het heel goed gaat! Binnenkort zult u wel verschillende details onder ogen krijgen.

Van het werelddiakonaat is te zeggen dat er in mei j.l. al ruim 4½ ton méér werd ontvangen dan in de vergelijkbare periode in 1973. En dan is nog lang niet alles binnen, terwijl de collecten van september en oktober nog moeten komen.

De eerste berichten van de collecte voor algemene diakonale doeleinden waren: flink gestegen dit jaar! Fijn dat er schot in zit. Met dank aan de velen die er zich extra voor inspanden.

Giften en schenkingen

Het is natuurlijk bekend dat giften aan kerk, diakonie en andere liefdadige en culturele instellinger. een aftrekpost vormen voor de inkomstenbelasting c.q. loonbelasting. Minder bekend is dat ook periodieke uitkeringen aan kerken aftrekbaar zijn als „persoonlijke verplichting”. De vereisten zijn:

a. de uitkeringen moeten verschuldigd zijn krachtens notariële akte;

b. ze moeten afhankelijk zijn van het leven van de schenker of van een andere onzekere factor en gebonden zijn aan een vaste termijn;

c. ze moeten uitgaan boven het bedrag dat de schenker, als lid van het kerkgenootschap, naar vermogen gehouden is bij te dragen.

Het gaat dus hier om bedragen, die men naast de normale kerkelijke bijdrage wil schenken.

De notaris rekent voor het opmaken van een dergelijke akte ƒ 50,—, verhoogd met 1% van het bedrag boven ƒ 2.000,—. De begunstigde is inzake schenkingen een schenkingsrecht verschuldigd van 10%. Een bedrag van ƒ 5.000,—per twee jaar van de zelfde schenker is echter voor kerkgenootschappen vrijgesteld.

Mogelijk kan een diakonie of kerkvoogdij met dit bericht wat doen. Uw notaris kan u verder helpen.

Vluchtelingen dicht bij huis

In Eindhoven hebben zich drie gezinnen gevestigd van vluchtelingen uit Chili. Ze hebben woningen gekregen en dankzij het bedrijfsleven ter plaatse zijn de gezinshoofden aan werk geholpen. De woningen liggen dicht bij elkaar in de buurt en zowel van overheids als van particuliere zijde is financieel tegemoetgekomen bij de eerste aankopen. Ook aan de godsdienstige en sociale opvang is gedacht. Dat is dus een mooie start.

De hervormde diakonie meende echter dat het nodig zou kunnen zijn dat vanuit de kerken aanvullende hulp moet worden ge boden. Bovendien kunnen dergelijke situaties met vluchtelingen b.v. uit andere landen - zich in de toekomst vaker voor doen. De diakonie ziet deze hulp als een collectieve verantwoordelijkheid voor alle kerken en heeft zich daarom gewend tot de Eindhovense gemeenschap van kerken. In afwachting van een gezamenlijke regeling heeft de hervormde diakonie zich voorlopig reeds voor een bepaald bedrag per gezin garant gesteld.

Gelukwens

Onze gelukwens van deze maand gaat naar drs. B. Cox, Prins Bernhardlaan 18, Oegstgeest, die zijn 80e verjaardag mocht vieren. Velen onzer kennen de heer Cox uit het landelijke en provinciale diakonale werk, uit allerlei commissies, van vergaderingen en conferenties. Ook als medewerker aan dit blad. Dit jaar vond hij het welletjes en heeft zich uit veel werk teruggetrokken. Maar veel banden zijn blijven bestaan. Vandaar dat wij aan de vele goede wensen aan de heer en mevrouw Cox ook de onze willen toevoegen.

Vredesweek 1974

Op het nippertje nog even een herinnering aan de vredesweek van dit jaar: 22-29 september, met als thema Nieuwe wapen feiten. Al maanden geleden werd uitvoerig in dit blad over deze aktie geschreven („Er staat veel op het spel”, Diakonia febr. 1974, pag. 59 e.v.).

Ik noem hier graag nog twee nieuwe publicaties: „Scholen in vrede” (ƒ 3,—) en „De macht van twee of drie” (ƒ 3,—) en dan natuurlijk de vredeskrant van dit jaar, die bij meer dan 100 ex. 35 cent per stuk kost, bedoeld om b.v. na de kerkdienst uit te delen. Bestellingen: I.K.V., antwoordnummer 265, Voorburg. Inlichtingen bij het secretariaat I.K.V., postbus 7627, Den Haag (tel. 070 65.68.23).

Vrede is een zaak die we allen met de mond belijden, maar waar we in de praktijk zo weinig aan doen. En toch is het zo dat de vrede bij ons thuis begint.

Diakenen en bier

Toen Piet T. na lange tijd en tot veler verbazing weer uit het ziekenhuis thuiskwam, kreeg hij wel tot rekking van zijn leven enige leefregels mee. Hij mocht dit en dat niet meer eten of drinken, hij mocht niet meer roken, geen biertje meer pikken enz. Dat pilsje begon hij met de warme dagen wel erg te missen. Maar hij had wel eens iets over alcoholvrij bier gelezen en dacht: dat is het. Toen hij daar echter op uittrok, keek de kruidenier hem vreemd en de wijnhandelaar hem wazig aan. De laatste had er wel eens van gehoord, maar meer ook niet.

Piet, ook niet achterlijk, dacht bij zichzelf: dan ga ik er zelf achteraan, d.w.z. ik ga een deskundige raadplegen. Ik bel zo’n bureau op dat tegen drankgebruik is. Die kunnen me vast wel verder helpen. Hij pakte het telefoonboek en zocht. Onder de A van Alcohol, onder de D van Drankbestrijding, onder de G van Geheelonthouders. Ook nog bij christelijk en algemeen (je weet maar nooit!), bij bond en bij nog veel meer. Het bleek een onneembare veste … (Wel iets om eens op te letten lezers!).

Tenslotte heb ik hem aan een adres weten te helpen. Maar ik hoorde later dat het resultaat maar mager was.

Ik vertel u dit verhaaltje natuurlijk niet vanwege Piet T., maar om het verschijnsel. Om het feit dat in onze goedgeoliede en met welzijnsinstellingen overdekte samenleving de meest simpele dingen opeens onvindbaar blijken. Waarom kan men koffie, thee, je never en sigaretten om iedere straathoek vinden, maar een pilsje-zonder bijverschijn selen in Nederland vrijwel nergens?

Zelf ben ik geen principieel onthouder, maar ik heb me toch heel wat keren geërgerd aan recepties en andere bijeenkom sten waar de goedwillende toch maar moeilijk aan zijn trekken kon komen, ‘t Wordt wel wat beter (onder druk van de angst voor de politie), maar overtuigend is het bepaald nog niet.

En dat terwijl er duizenden zijn die om ethische of godsdienstige redenen, vanwege hun gezondheid of omdat ze straks weer achter het stuur moeten toch feitelijk op uitnodiging een vervangend drankje aan geboden zou moeten kunnen worden. Laten we ook denken aan zoveel buitenlandse werknemers, aan de nachtelijke vrachtrijders enz.

Intussen heb ik gelezen dat een zwitserse brouwerij via Skol binnenkort een alcohol vrij bier op de nederlandse markt gaat brengen. Volgens onze wetgeving (!) mag het echter geen bier genoemd worden, het gaat daarom Birell heten. Van harte hoop ik dat ook diakenen in hun werk, in hun omgeving of in welke situatie dan ook een beetje propaganda voor dit drankje willen maken. Als het er is moet. het gekocht worden, anders is het over een half jaar weer van de markt verdwenen. Vraagt uw winkelier! Ik ben niet gewend in dit blad reclame te maken voor het een of ander genotmiddel. Deze keer dan maar eens wel, omdat, dit onder het hoofdstuk volksgezond heid thuishoort. Ook als uitzondering deze maal dan maar als groet: proost, dat wil zeggen: op uw gezondheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 september 1974

Diakonia | 32 Pagina's

kroniek

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 september 1974

Diakonia | 32 Pagina's

PDF Bekijken