Bekijk het origineel

Impressies van de 47e diakonale zomerconferentie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Impressies van de 47e diakonale zomerconferentie

6 minuten leestijd

Wat kun je van een tweedaagse bijeenkomst met 216 mensen, waarvan 132 diakenen, vogels van velerlei en soms merkwaardig vreemde pluimage verwachten? Te horen dat de diakonale problemen overal min of meer hetzelfde zijn, dat de aanpak wat verschilt en dat de resultaten vaak niet bemoedigend zijn? Te bemerken dat de toespraken wèl bemoedigend zijn, en dat de problemen in de werkgroepen uitgepakt, gerubriceerd en vervolgens weer meegenomen worden?

Mijn verwachting lag op hoger niveau. De goede herinnering aan de algemene diakonale vergadering 1972 in Utrecht was nog niet vervaagd. De manier, waarop prof. Roscam Abbing in ‘Wat is nu eigenlijk een diaken’ deze vraag principieel en praktisch beantwoordde, ligt me nog bij. En dan de rustige kordate wijze waarop de voorzitter, mevrouw Van der Wall-Duyvendak, een vergadering kan leiden!

Het thema van de 47e diakonale zomerconferentie op 30 en 31 mei jl. in het Evert Kupersoord te Amersfoort, ‘Mensen tot hun recht laten komen’, werd ingeleid door prol. dr. A. J. Rasker (‘Diakonaat is gerechtigheid’) en ds. Ype Schaaf (‘De diaken als motor van een diakonale gemeente’).

Prof. Rasker gaf in een vrij lang boeiend referaat een bijbelse fundering van de begrippen ‘gerechtigheid’ en barmhartigheid’. Verbondsbegrippen, die in wezen één zijn. De gerechtigheid is partijdig ten gunste van de armen, de uitgebuitenen, de verlatenen in de samenleving. Er is een recht, niet arm te hoeven zijn. De rijken hebben geen recht om rijk te zijn (‘wee u, die huis aan huis, akker aan akker voegt’). Voor het diakonaat betekent dit: dienen, getuigen (kerk, overheid en volk), zichtbare tekenen (hulp, vertroosting) en solidair zijn met de ‘vreemdeling in uw poorten’. Dit geldt binnen de grenzen en wereldwijd! Ds. Schaaf gaf aan de hand van praktische voorbeelden aanzetten tot nieuwe opdrachten voor diakonieën. Misschien kwam dit wel eens wat àl te zelfverzekerd over — elk vogeltje zingt zoals het gebekt is —, in elk geval wel in duidelijke taal! Gepleit werd vooreen nieuwe relatie tussen diakenen, ouderlingen en predikanten, voor werkrelaties met jeugdwerk en bejaarden, dienstkringen en werkgroepen.

Daarna de discussie. ‘Waar ligt de grens van de welvaart?’. ‘De diaken heeft een politieke taak, geweten van kerk en wereld!’. ‘Structuren kun je zo maar niet afbreken. Ze zijn het geraamte van het lichaam.’

Aan de warme maaltijd: contacten, wederzijdse raakpunten: ‘jullie hebben onze dominee gekregen, hij doet het zeker goed?’ en ‘de groeten aan mevrouw …, is ze nog altijd zo aktief?’.

Dan komt het bericht dat. het Christelijk Instituut voor Zuid Afrika van Ds. Beyers Naudé door Vorster c.s. besmet is verklaard. Hoe is dit mogelijk: ‘besmet te geweldloosheid’!

Werkgroepen

’s Avonds het opgaan in de onvermijdelijke werkgroepen. Groep 6: ‘Recht van de naaste over de grenzen’. Geschakeerd gezelschap. Paul van der Harst van Solidaridad, kundig en bewegelijk gespreksleider; ds. Van Weelie, nuchter, relativerend, soms fel, en verder diakenen jong en oud, met veel en wat minder interesse in werelddiakonaat.

‘Mensen tot hun recht laten komen’. Tot welk recht? ‘Je kunt pas het goede geven, als je het goede zelf ontvangen hebt’. Later beter onder woorden gebracht door ds. Alons: omzien alleen voor de mens, die kan afzien van zichzelf.

Halftien: zingende diakenen onder leiding van virtuoze voorzanger Bruno Gerritsen:

‘Een smidse van ’t huis onzes Heren maakt het zwaard tot een ploegschaar, de speer tot een zicht.

Niemand zal meer een wapen hanteren; maar zij groeten elkaar in het heldere licht van de waarheid, die eindlijk zal dagen over de mensen van zijn welbehagen.’

Rapportage

Op zaterdagochtend de rapportage van de werkgroepen:

— Recht van bewoners van tehuizen: bewonerscommissies aktiveren, taken vooral delegeren.

— Recht op de weg: goed voorbeeld geven, aansluiten bij akties, aankloppen bij instanties.

— Recht van bestaan: scholing noodzakelijk voor de diaken, werk moet doorgaan, denk om opvolging.

— Recht op vrijheid: vrijheid van vrijetijdsbesteding, creativiteit in de ge meente opsporen en benutten.

— Recht van de vreemdeling: zeer aktueel: Surinamers, huisvesting, scholing, isolatie, werkgelegenheid, berichtgeving!

— Recht van de naaste over de grenzen: zaak van de gehele gemeente, projecten ten zien als illustratie, mentaliteits verandering nodig.

— Recht van de schepping: omgang met geld en goederen, met mensen en met tijd. Klein beginnen, celvorming, creatief zijn.

Papier

Na een (te) korte discussie een samenvattend laatste woord van de algemeen secretaris ds. Alons. Indringend, raak: ‘De gemeente krijgt de diakenen, die ze verdient’. De diaken kan niet te ver vooruitlopen’. ‘Beheerder is geen vies woord, wij moeten rentmeesters zijn’.

Hij steekt de hand in eigen boezem: Komt er niet tè veel papier op de tafel van de diaken? Kan dat allemaal wel goed verteerd worden? Is nog meer selectie nodig?

Hij stelt vragen: ‘waar blijven de reakties van de diakenen op ons maandblad ‘Diakonia’? Zijn wij (diakenen!) wel selectief bij ons voorlichtingsmateriaal? Hij prijst ‘Trouw’ en haalt fel uit naar ‘de Telegraaf’.

Nog één keer wordt het thema ‘Mensen tot hun recht laten komen’ uitgediept: Recht of Gerechtigheid? Wij spreken liever over ‘recht’, dat ligt wat gemakkelijker, is: aangepaste gerechtigheid.

Het gaat om: mensen doen leven zoals God het heeft bedoeld. Mensen moeten terecht gebracht worden, wij (de gemeente, de rijken) zijn de eersten, voor wie dit geldt!

En dan Micha 4: … Maar zij zullen zitten, een ieder onder zijn wijnstok en onder zijn vijgeboom, zonder dat iemand hen opschrikt; want de mond van de Here der heerscharen heeft het gesproken …

Protest

Met bijna! algemene stemmen wordt de tekst aanvaard van een protest-telegram aan de Zuid-Afrikaanse regering tegen de behandeling van het Christelijk Instituut.

132 diakenen uit ongeveer 50 Nederlandse steden en dorpen nemen afscheid van elkaar. In de komende dagen en weken wordt in ongeveer 50 plaatsen van Nederland verslag uitgebracht over de 47e diakonale zomerconferentie. Wel in De Bilt en in Best, in Anna Paulowna en Ter Apel, niet in IJzendijke en IJlst, in Zonnemaire en Zeerijp.

Mag ik de suggestie van drs. Ruitenberg van enkele jaren geleden nog eens herhalen: zouden er niet drie of vier regionale conferenties kunnen komen? Opdat méér diakenen ’s avonds thuis hun vrouw op de vraag ‘hoe was het?’ kunnen antwoorden met ‘heel fijn!’.

Hoe is het ook weer: de diakenen bevorderen door hun voorlichting en leiding dat de gemeenteleden gehoor geven aan hun diakonale roeping. Daarom: recht van diakenen op voorlichting en scholing.

En … maak er gebruik van, broeders en zusters diakenen!

J. Maring (één van de 132)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 juni 1975

Diakonia | 44 Pagina's

Impressies van de 47e diakonale zomerconferentie

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 juni 1975

Diakonia | 44 Pagina's

PDF Bekijken